باگوآژانگ

 

استاد سون بلو تانگ 

باگوآژانگ
(八卦掌)
Sun bagua.jpg
سون لو تانگ در حال اجرای فرم شیر توپ را در آغوش می‌گیرد
نام باگوآژانگ
(八卦掌)
شناخته شده به نام باگوآ چوان، باگوآ ژانگ، پاکوآ چانگ
سختی درونی (نیجیا)
کشور مبدا چین
پدیدآور دونگ هایچوان 董海川
هنرهای پسین گوجوریو اوکیناوایی
المپیک خیر

 

باگوآژانگ (به چینی: 八卦掌) (با تلفظ Bāguàzhǎng) یکی از سه هنر رزمی چینی اصلی سیستم وودانگ است (دو سیستم دیگر عبارتند از: تای چی چوان و شینگ‌یی‌چوان). این هنر از هنرهای رزمی درونی (یا نیجیا) است. باگوآ ژانگ در لغت به معنی کف دست هشت سه‌خطی است که سه‌خطی اشاره‌ای است به سه‌خطی‌های موجود در کتاب ئی چینگ که یکی از کتاب‌های مقدس آیین تائوئیسم است.[۱]

تاریخچه

تبدیل آن به یک هنر رزمی شناخته شده (و رسمی) را به دونگ هایچوان (董海川) نسبت می‌دهند که گفته می‌شود این هنر را از تائوییست‌ها و استادان بودایی کوه‌های مناطق روستایی در چین در اوایل قرن نوزدهم فرا گرفت.[۲] شواهدی در دست است که نشان می‌دهد در منطقه‌ای که او می‌زیسته ترکیبی از هنرهای رزمی با راه رفتن چرخشی تائوییت‌ها آموزش داده می‌شده است. به دلیل اینکه در قصر خدمتکار بود، امپراتور از دیدن جابجایی‌های برازنده و مهارت رزمی او تحت تاثیر قرار گرفته و او را آموزش دهنده نگهبانان قصر کردند.[۳] دون هایچوان سال‌ها در پکن آموزش داد تا اینکه سرانجام پشتیبانی بارگاه امپراتوری را بدست آورد.[۴]

از شاگردان دونگ که پس از او از اساتید باگوآژانگ شدند می‌توان یین فو (尹福)، چنگ تینگهوا (程廷華)، سونگ چانگ‌رونگ (宋長榮)، لیو فنگ‌چون (劉鳳春)، ما ویکی (馬維棋)، لیو بوآژن (劉寶珍)، لیانگ ژنگ‌پو (梁振蒲) و لیو دکوآن (劉德寛) را نام برد. اگرچه همه آنها شاگرد یک استاد بودند اما روش آموزش و نیز حالات دست‌هایشان با هم فرق می‌کرد.[۱] سبک‌های چنگ و لیو با فشار کف دست‌ها شناخته می‌شوند، سبک یین با پیوسته بودن کف دست‌ها، سبک سونگ با گل آلو (梅花 می هوآ) و سبک ما با حالتی از دست‌ها به نام چکش‌ها شناخته می‌شود. امروزه بیشتر تمرین‌کنندگان باگوا، از سبک‌های یین (尹)، چنگ (程) یا لیانگ (梁) بهره می‌برند اگرچه پیروان سبک‌های فان (樊)، شی (史)، لیو (劉)، فو (傅) و برخی سبک‌های دیگر هنوز هم وجود دارند. (معمولاً سبک لیو را به تنهایی تمرین نمی‌کنند بلکه به عنوان مکمل دیگر سبک‌ها بکار برده می‌شود.) همچنین زیرسبک‌های دیگری نیز وجود دارند؛ به عنوان مثال سبک‌های سون (孫)، گائو (高) و جیانگ (姜) از زیرشاخه‌های سبک چنگ هستند.

برخی از شاگردان دونگ هایچوان، همچون چنگ تینگهوا در نبرد تاریخی قیام بوکسورها شرکت کرده‌اند.

 

 

به ادامه مطلب توجه فرمایید

 



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه هفتم اسفند 1392 | 20:12 | نویسنده : بروسلی |

تاریخچه تشکیل هالا وبنیان گذار آن:

 

 

 

هنر رزمی هالا یک ورزش رزمی ایرانی می باشد که توسط استاد اسماعیل ملک جهانی بنیان گذاری شده است.

این سبک رزمی از سال ۱۳۵۹ و  در شهر تبریز حیات خود را آغاز نموده است و در سال ۱۳۷۹ توسط فدراسیون ورزشهای رزمی به رسمیت شناخته شده است.

لباسهای این سبک رزمی به رنگ سیاه می باشد - شبیه لباسهای کونگ فو توآ - با این فرق که نوارهای آبی در قسمت ساق پا و مچ دست و جلوی آن وجود دارد.

مرکز اصلی این سبک در شهر تبریز می باشد ولی این سبک در بسیاری از شهرهای ایران دارای باشگاههای رزمی می باشد (در شهرهایی ماننده اصفهان و کرج و ارومیه و اهر و ... ) و عده ای شاگردان این سبک باشگاههایی را در سایر کشورهای جهان افتتاح نموده اند.

چگونگی پیدایش سبک هالا

 

 

 استاد اسماعیل ملک جهانی پس از آنکه در سن ۱۸ سالگی پس از انجام تمرینات سخت و شبانه روزی به مقام استادی در ورزشهای رزمی نائل میشود و دارای مهارت های فوق العاده رزمی می گردد  شروع به مطالعه و تحقیق در انواع سبک های رزمی و شیوه های تمرینی می نماید و بهترین ضربات و شیوه های تمرینی را گلچین نموده و همراه با تمرینات و فرم های ابداعی خود با نام هنر رزمی هالا به جامعه رزمی ایران عرضه می دارد. و بدین ترتیب هنر رزمی هالا در سال  ۱۳۵۹ هجری شمسی و در حالی که استاد فقط ۱۹ سال داشتند حیات خود را آغاز نمود.

 

 معنی کلمه هالا چیست؟

 

کلمه " ها " در زبان سانسکریت که زبان قدیم ایران باستان می باشد به معنی خورشید می باشد و کلمه  " لا " در زبان عربی به معنای الله می باشد بنابراین هالا به معنای خورشید یکتاپرستی می باشد و نشانگر هویت ایرانی - اسلامی این سبک می باشد.

لازم به ذکر است که اسامی ضربات و فرم های این سبک نیز به زبان سانسکریت می باشد که حاصل تلاش استاد اسماعیل ملک جهانی و کاوش وی در این زبان ایران باستان می باشد تا بدین طریق تمام ابعاد این هنر رزمی ریشه ایرانی داشته باشد (استاد اسماعیل ملک جهانی دارای تحصیلات دانشگاهی در رشته زبان و ادبیات فارسی می باشند و در این رشته استاد دانشگاه نیز هستند)

 

 

به ادامه مطلب توجه فرمایید

 



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ششم دی 1392 | 22:28 | نویسنده : بروسلی |

 

هنرهای رزمی

 

شکستن اجسام سخت یکی از مهارت‌های اصلی در هنرهای رزمی است

نمی‌توان تاریخ دقیقی برای پیدایش هنرهای رزمی ذکر کرد. اما می‌توان تصور کرد که اگر هنرهای رزمی را مجموعه مهارت‌هایی جهت افزایش توانایی‌های بشر برای دفاع از خود درنظر بگیریم قدمت آن با قدمت تاریخ برابری می‌کند. با این حال پیدایش این هنرها به آن شکلی که ما امروز می‌شناسیم را به چندهزار سال قبل و معبد شائولین واقع در چین منتسب می‌کنند. هنرهای رزمی ارتباط عمیقی با تفکرات، مذهب و فرهنگ شرق داشته و در کنار افزایش مهارت‌های جسمی به رشد روحی و معنوی هنرجویان نیز می‌پردازد. البته امروزه ما بیشتر با ورزش‌های رزمی روبرو هستیم که در حقیقت شکل ساده‌شده‌ای از هنرهای رزمی هستند و در اکثر آنها خصوصاً در رشته‌های رقابتی آنچنان اثری از آن بخش معنوی به چشم نمی‌خورد. هم هنرهای رزمی و هم ورزش‌های رزمی به علت فواید بیشمار خصوصاً تاثیر بر سلامت جسمانی، افزایش اعتماد به نفس و خودباوری و... از محبوبیت زیادی در دنیا برخوردارند. هنرهای رزمی را معمولاً به دو دسته هنرهای رزمی سخت یا بیرونی، و هنرهای رزمی نرم یا درونی تقسیم می‌کنند.

هنرهای رزمی سخت یا بیرونی

از جمله این رشته‌ها می‌توان به بخش ساندا در ووشو، موی تای، کیک بوکسینگ، نینجوتسو، کاراتهو دفاع شخصی از جمله سبک هایی مثل کیوکوشین، تکواندو و... اشاره کرد.

هنرهای رزمی نرم یا درونی

در این دسته از هنرهای رزمی بیشتر به پرورش و در اختیار گرفتن نیروهای درونی که به نیروی چی معروف است و گفته می‌شود از نقطه‌ای به نام تان تین سر چشمه گرفته و در تمام بدن پخش می‌شود تاکید می‌شود. برخی از هنرهای رزمی چینی همچون تای چی چوان و باگوآژانگ ونیز هنر رزمی ایرانی به نام ورزش رزمی نیرو از این دسته هستند. البته باید توجه داشت که در اکثر هنرهای رزمی هم به جنبه بیرونی و هم به جنبه درونی توجه می‌شود اما تاکید سبک‌های مختلف بر یکی از این دو باعث بوجود آمدن این تقسیم بندی شده است.

مفاهیم ذن در هنرهای رزمی

 

تندیس یک سامورایی قرن ۱۴ میلادی ژاپن.

همانطور که پیشتر اشاره شدهنرهای رزمی کمابیش با مفاهیم و اعتقادات شرقی ازجمله ذن نسبت و رابطه دارند، چه هنرهای رزمی نرم و چه هنرهای رزمی سخت. تا کنون صدها کتاب در مورد ذن نوشته شده است ولی تعداد کمتری از آنها به اهمیت ذن در هنرهای رزمی پرداخته‌اند. این در حالی است که هنرهای رزمی در ظریف ترین شکل خود بیش از رقابت جسمی بین دو حریف، یعنی وسیله‌ای برای تحمیل قدرت اراده فرد بر حریف یا وارد آوردن ضربه فیزیکی بر او می‌باشد. در واقع ذن برای استاد واقعی هنرهای رزمی راهی برای دستیابی به آرامش روحی و روانی و استراحت فکری و عمیق‎ترین نوع اعتماد به نفس می‌تواند باشد. عمیق‌ترین و اساسی‌ترین هدف هنرهای رزمی این است که به مثابه ابزاری برای تعالی روحی و رشد عقلانی شخص به کار رود. نقش ذن در هنرهای رزمی تعریف ساده آن را غیر ممکن می‌سازد زیرا ذن فاقد هرگونه نظریه جامد است، از این رو ذن دانشیست درونی و از درون شخص سرچشمه می‌گیرد و برای آن هیچ توضیح خاصی براحتی نمی‌توان در نظر گرفت. ذن در هنرهای رزمی بر قدرت فکر و ارتقا سطح هوش فرد تاکید ندارد بلکه تاکید آن بر عمل شهودی است و هدف نهایی ذن آزادسازی فرد از خشم پندارهای باطل و هیجان‌های عاطفی است.

هنرهای رزمی ترکیبی

این روزها از هنرهای رزمی ترکیبی یا ام‌ام‌ای هم بسیار می‌شنویم. ام‌ام‌ای (MMA) مخفف عبارت “Mixed Martial Arts” است که در فارسی به «هنرهای رزمی ترکیبی» ترجمه و به همین عنوان رایج شده است. تفکر ترکیب هنرهای رزمی و تکنیک‌های مختلف آنها با هم، سابقهٔ دیرینه‌ای دارد. اکثر اساتید کهن هنرهای رزمی به خوبی به مزایای مطالعه هنرهای رزمی گوناگون و کامل تر کردن تکنیک‌های سبک خودشان از این طریق آگاه بودند. در عصر حاضر ترکیب رشته‌های مختلف رزمی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ توسط بروس لی گسترش پیدا کرد. ام‌ام‌ای مجموعه مسابقاتی است که در آنها از تکنیک‌های مختلف هنرهای رزمی استفاده می‌کنند. مسابقات ام‌ام‌ای عموماً بر روی یک سکوی هشت ضلعی که دور آن با توری‌های فلزی پوشیده شده است برگزار می‌شوند. گرچه ام‌ام‌ای از لحاظ تکنیکی پیوند ناگسستنی با هنرهای رزمی دارد اما با فلسفه هنرهای رزمی فاصله زیادی دارد و خیلی از اساتید هنرهای رزمی با توجه به خشونت موجود در این مسابقات، آن را تایید نمی‌کنند. مسابقات ام‌ام‌ای چند سالی است با توجه به رسانه‌ای شدن طرفداران زیادی پیدا کرده است. از بزرگترین برگزارکنندگان این مسابقات می‌توان به تشکیلات یواف‌سی (UFC) اشاره کرد که مرکز آن در آمریکا است. این مسابقات در امریکا،برزیل وژاپن بیش از دیگر کشورها گسترش پیدا کرده و طرفدار دارد.

نگارخانه هنرهای رزمی در دنیا



تاريخ : یکشنبه دوازدهم آبان 1392 | 20:4 | نویسنده : بروسلی |

 

 

تاریخچه

  • « يونگ آی چوی بیدال» كه بعدها « ماسو تاتسو اوياما » نام گرفت ، در 27 جولای 1923 در كره جنوبی چشم به جهان گشود . او در نه سالگی ورزش رزمی را زیر نظر آقای « يی » كه در مزرعه پدرش كار مي‌كرد ، آغاز نمود . وی در خواندن کتاب بسیار علاقه داشت و به مطالعه در زمینه بزرگانی نظیر « بيسمارک » صدراعظم آلمان و سامورائی افسانه‌ای « مياموتو موساشی » می ‌پرداخت . بيسمارک کسی بود كه کشور آلمان را بعد از جنگ جهانی اول رهبری كرد و در عرض مدت کوتاهی دوباره آلمان را احیا نمود . موساشی نیز از مشهورترین شمشيربازان ژاپن بود كه در استفاده از نیروی « كی » و قوای روحی ، سرآمد بود . این دو نفر در زندگی اوياما تأثیر بسیاری داشته و زندگی آنها ، الگویی برای وی به‌شمار می ‌رفت . اوياما در پانزده سالگی به ژاپن رفت و در آنجا نام خود را به ژاپنی عوض كرده و نام خانوادگی « اوياما » را از خانواده ‌ای كه او را پذیرفته و سرپرستی می ‌كردند ، پذیرفت . در آنجا به فراگیری شوتوكان كاراته ، زیر نظر استاد « گی چین فوناكوشی » (Gichin Funakoshi) كه از پیشگامان كاراته بود پرداخت و در هجده سالگی ، دان دو كاراته را اخذ نمود . سپس به یادگیری سبک « گوجو ریو » زیر نظر يک استاد كره‌ای به نام « نی ‌چو » (Nei-Chu) پرداخت . او نه‌تنها هم‌وطن ، بلکه هم ‌شهری او نیز محسوب شده و از اساتید به‌نام و شاگرد استاد « گو گن ياماگوچی » (Gogen Yamaguchi) بود . استاد « نی ‌چو » همراه با آموختن فنون رزمی در رشد شخصیت و تعالی معنوی اوياما ، نقش زیادی داشت . در همان زمان اوياما به يادگيري فنون جودو نیز پرداخته و در عرض چهار سال موفق به اخذ دان چهار جودو گردید . پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ژاپن ، توسط نیروهای آمريكايی دستگیر و زندانی می ‌شود . در زندان به مطالعه تاریخ گذشتگان و به‌خصوص « موساشی » سرگرم بود و دوران حبس خود را با تمرینات سخت و تفکر بسیار درباره زندگی بزرگان گذرانده و تصمیم گرفت همانند آنان در فنون رزمی و قوای ذهنی ، سرآمد گردد . استاد « نی ‌چو » او را راهنمائی كرد كه خلوت گزیده و به تربیت جسم و روح خود بپردازد . بنابراین در سال 1948 برای مدت 18 ماه به کوهستان « مينوبو » (Minobu) كه محل تمرین استاد « موساشی » در قرون گذشته بود ، می ‌رود . وی فقط كتاب‌ها و مقداری لوازم شخصی با خود برداشته و در كلبه‌ای در دل کوه اقامت می ‌نمايد و تنها در آنجا به تمرینات جسمی و ذهنی ذن و مديتيشن می ‌پردازد . اوياما پس از كسب مهارت‌های لازم ، از کوهستان بازگشته و در اولین مسابقات قهرمانی ژاپن كه پس از جنگ جهانی دوم برگذار می ‌شد ، شرکت نموده و قهرمان شد . اما او هنوز جوان بود و به این موفقيت‌ها قانع نشد. او فكر می ‌كرد كه هنوز توانایی ‌های زیادی در او وجود دارند كه شکوفا نشده ‌اند . بنابراین برای يک سال دیگر به کوهستان بازگشته و تمرینات طاقت‌فرسای خود را به مدت پانزده ساعت در روز ، آغاز نمود . سپس تصمیم به مبارزه دست خالی مرگ با زندگی با گاو های خشمگین می ‌گيرد . در این مدت با 52 گاو مبارزه می ‌كند كه 3 گاو را تنها با وارد کردن يک ضربه به پیشانی ، درجا کشته و شاخ 49 گاو دیگر را می ‌شكند . این مبارزات برای وی آسان هم نبود . در سال 1957 (سن 34 سالگی ) در مکزیک به مصاف گاوی وحشی رفته و نزدیک بود کشته شود . گاو از پشت به او شاخ زده و او را بلند می ‌كند . اوياما بالاخره در این مبارزه پیروز شده و شاخ گاو را می ‌شكند ، اما درمان او 6 ماه طول می ‌كشد . البته امروزه انجمن‌های حمایت از حیوانات به مخالفت با اين‌گونه نمايش‌ها پرداخته و مانع از برگزاری آنها می ‌شوند . اگر چه روش‌های کشتن گاوها با نیزه و شمشیر هنوز هم در اسپانیا و مكزيك رایج است. اوياما به آمريكا ، اروپا و آمريكای جنوبی سفر كرده و با برگزاری نمايش‌ها و مبارزه با حریفان قدرتمند ، در شناساندن هنرهای رزمی شرقی به غرب نقش به‌سزائی داشت. او با 270 مدعی صاحب نام مبارزه كرده و همه را مغلوب نمود كه اغلب آنها تنها با يک مشت از پای در آمدند ! هیچ مبارزه‌ای بیش از 3 دقیقه طول نکشیده و اغلب در چند ثانیه حریف ناک ‌دان می ‌شد . شگرد مبارزاتی او بسپار ساده بود . اگر به شما نزدیک می ‌شد ، كار تمام بود . وقتی ضربه‌ای به کسی می ‌زد ، اگر دفاع می ‌كرد ، دستش می ‌شكست و اگر دفاع نمی ‌كرد ، دنده‌اش . او به « دست خدا » ملقب بود كه برگرفته از يک افسانه ژاپنی كه ضربات مرگ‌باری داشت ، می ‌باشد . اوياما در خاطرات خود می ‌گويد : روزی يک سرباز تفنگ‌دار دريايی با چاقویی به من حمله كرد و من نیز برای دفاع از خود ، ضربه‌ای به بالای لب او زدم و او درجا مرد . از این واقعه به‌ شدت متأثر شدم ، چون او دارای زن و يک فرزند بود . من هم به‌ دلیل دفاع از خود بی ‌گناه شناخته شدم . مدت يک ‌سال كاراته را کاملا كنار گذاشته و در مزرعه‌ای در ناحیه « كانتو » مشغول به‌كار شدم تا مخارج خانواده آن سرباز را تامین کنم . در این مدت با اشتیاق تمام و به اندازه پنج کارگر عادی كار می ‌كردم و حتی يک ‌بار هم به تمرین كاراته نپرداختم . تا آن‌ كه زن و فرزند او مرا بخشیده و از من خواستند تا راه خود را ادامه دهم . اوياما سبک كاراته جهانی ( كيوكوشين ) را بنيان‌گذاری كرد . كيوكوشين به سبک ‌های كره‌ای بسیار نزدیک بوده و غير کنترلی می ‌باشد كه در آن ، ضربات دست يا پا کنترل نمی ‌شوند ، بلکه به هدف اصابت می ‌كنند . تکنیک ‌های پا گسترش یافته و به تنفس صحیح توجه زیادی شده است . او تا زمانی كه زنده بود ، درخواست ‌های فدراسیون كاراته ژاپن براي عضویت و فعالیت تحت پوشش آن مرکز را نپذیرفت . در 26 آوریل 1994 ، اوياما در سن 71 سالگی درگذشت و با مرگ او اتحادیه كيوكوشين كاراته نیز مرد و رویاهای این مرد بزرگ تحقق نیافت . كتاب‌های « كاراته چیست » ، « طریقت كيوكوشين » و « این است كاراته » وی با استقبال زیادی مواجه شد و این مرد بزرگ با تربیت شاگردان و تألیف کتب ، یاد خود را برای همیشه در تاریخ جهان زنده نگه داشت . خويشتن را به سختی به پيش رانده و درجای دلخواهش به سرانجام رساند . نتيجه اين كوشش ها و آزمون ها منجر به خلق يكی از مستند ترين تمرينهايش شد ، تمرين افسانه ای او يعنی : (( تمرين كوهستان )) .


ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392 | 13:30 | نویسنده : بروسلی |

    زندگینامه جیگورو کانو:

 
سبک : جودو
تاریخ تولد : 28 اکتبر 1860 برابر با 6 آبان 1239
محل تولد : ژاپن
تاریخ فوت : 4 می 1938 برابر 14 اردیبهشت 1317
علت فوت : بیماری ذات الریه
مهمترین فعالیت : تاسیس و ایجاد رشته رزمی جودو
 
در سال 1882 یكی از هنرجویان سبك جو.جوتسو تصمیم گرفت تا سبكی از خود پدید آورد: این هنرجو جی گورو كانو نامیده می‌شد و 22 سال داشت او تصمیم داشت سبك جدیدی بسازد كه بتواند در سازندگی نسل جوان جامعه نقش به سزایی داشته باشد. پس در بین فهرست حركات و تكنیك‌های جو- جوتسو آنهایی را كه به نظرش می‌رسید برای جوانان موثر است جدا كرد و بقیه را كه به نظر خطرناك می‌آمدند از فهرست كاری هنرجویان رزمی حذف كرد. این روش در آغاز با سختی‌هایی مواجه شد زیرا كه اساتید جو-جوتسو در آن دوره دید خوبی نسبت به این قضیه نداشتند و دیگر این كه یك مشكل دیگر هم در كار بود و آن این كه كانو متد خود را جودو نام نهاد و نه جو-جوتسو در حالیكه او اصلاً یك استاد نبود و هیچ یك از آنهایی كه جو.جوتسو را به او آموخته بودند دیپلم آموزش به او نداده بودند چون در آن زمان داشتن یك دیپلم (قبلاً لازم بود) برای باز كردن یك محل تمرین ضروری بود.
و اگر خطایی صورت می‌گرفت مدارس منظم شاگردان را برای «شكستن آلونك خائن» تحریك می‌كردند. كانو كه به این سنت‌ها آشنا بود تصمیم گرفت چاره‌ای پیدا كرده كه این سنت را علاج كند. برای همین بهترین مبارزان جو.جوتسو آن دوره را جمع كرد مثل: شیرو سیگو كه به درستی این طرز فكر و عملكرد كانو ایمان داشت و او پذیرفت كه با تكنیك‌های جو-جوتسو از كودوكان (باشگاه كانو) حمایت و دفاع كند. او همه مبارزان را به مبارزه طلبید و پیروز و برتر بر تمامی جو.جوتسوكاران عالی رتبه غالب شد و آنها را در كودوكان گرد هم جمع كرد.

 
 
با گذشت زمان جودو به صورت سبكی مستقل درآمد و روز به روز به موفقیتش افزوده شد تا آنجا كه سبك
 
 سنتی ژاپن یعنی جو-جوتسو رو به زوال و خاموشی نهاد.
در سالهای 1930-1920 كودوكان در توكیو (كه به صورت مركز جهانی جودو درآمده بود) انجمنی از
 
 اساتید عالی رتبه تشكیل داد كه اصول و فنون اساسی توسط كانو توضیح داده شد: «كاربرد نیروی
 
 مخالف»، «كاربرد منطقی انرژی»، «همیاری و شكوفایی طبیعی»و…
بین این اساتید شخصی بود به نام یوشیاكی یا‌ماشیتا (1935-1865) كه در 14 اوت سال 1884 وارد
 
كودوكان شده و در سال 1887 به عنوان شخصی سرشناس در كودوكان شناخته شد و در 1888 به عنوان
 
 استاد جودو در آكادمی ناوال معرفی و در سال 1935 نائل به دریافت دان 10 شد. یكی دیگر از استادان
 
 بزرگ كیوزو می‌فونه نام داشت وی كه متولد 1883 بود در سال 1903 وارد كودوكان شد در آن دوره پدر
 
 تعمیدی شدن از واجبات بود و این طور حكایت می‌كنند كه می‌فونه برای آن كه وارد انستیتوی كانو شود
 
جلوی در خانه استاد ساكوجیرو یوكویاما چادر زد.
كمی بعد از آن كه پذیرش گرفت و توانست وارد شود بخاطر كیفیت تكنیك و مبارزاتش معروف شد. بعدها
 
وقتی كمربند مشكی دان 1 را دریافت كرد هیچ یك از مبارزاتش را به حریف واگذار نكرد حتی به هنرجویان
 
 قدیمی انستیتو غلبه كرد تا جایی كه او را «مرد شكست ناپذیر انستیتو» نامیدند. در 1912 و در سن 29
 
سالگی دان 6 را گرفت و مربی تمام وقت شد و 62 ساله بود كه دان 10 را دریافت كرد.

 

 
می‌فونه با پایه‌گذاری تكنیك‌های جدید و تفسیر روشهای علمی و اساس فعالیت‌های جودو كودوكان تحولی در
 
این سبك ایجاد كرد. جوانان قهرمان آن دوره آرزو داشتند دوره آموزشی را با او بگذرانند تا بتوانند مقاومت
 
و تكنیك‌های او را از نزدیك حس كنند و بفهمند.
از بین شاگردان بی‌شمارش، بدون شك از همه معروفتر «آنتون جی سینك» هلندی و نه یك ژاپنی است كه
 
در سال 1961 مقام قهرمانی جودوی جهان را بدست آورد.
پس از پیروزی جی سینك بود كه می‌فونه گفت: «این خیلی طبیعی است؛ او خیلی سخت‌تر از دیگران تمرین و
 
تلاش كرده است».
 


تاريخ : شنبه سی و یکم فروردین 1392 | 14:4 | نویسنده : بروسلی |
 

سبك جهانی مدرن آرنيس

 مدرن آرنيس    {  modern   arnis  }

                                            

                                           آرم سازمان جهانی مدرن آرنیس

اين سيستم هنر رزمي فيليپني توسط استاد بزرگ رمي   پرساس{ Presas} به عنوان يك سيستم دفاع  تاسيس شد .                      

                                                   

                                                  استاد بزرگ رمی پرساس

 هدف او ايجاد سيستم دفاع موثر و به منظور حفظ سيستم هاي قديمي تر آرنيس ساخته شد و اصطلاح مدرن آرنيس  نيز توسط استاد بزرگ رمي پرساس و برادر جوانترش ارنستو پرساس براي توصيف سبك خود استفاده شد .

 يكي از ويژگي هاي هنرهاي رزمي فيليپني استفاده از سلاح   از همان ابتداي آموزش بوده . كه اين نوع آموزش بيش از حد دردناك و باعث جراحت بود .و در نتيجه هنرهاي رزمي فيليپني در معرض نابودي قرار گرفتند و در بسياري از مناطق فليپين هنرهاي رزمي ژاپني از جمله كاراته و جودو نسبت به سيستم هاي بومي محبوب شدند .

نوسازی رمی پرساس Presas 'از روش های آموزشی خاص برای کمک به حفظ هنرهای رزمی فیلیپینی در نظر گرفته شد

 يك اصل در مدرن آرنيس در برنامه عملي  ضربه زدن  يك دست  با  بازو  استفاده از دست خالي استفاده از مناطق كه باعث تخريب اندام شناخته شده است آموزش پوشش ودفاع با  دست خالي {قفل كردن، پرتاب كردن و غيره ....} همچنين استفاده از تك و دو چوب ،مبارزه با شمشير و خنجر sinawali (دو چوب

( "tapi - tapi").

از anyo(واژه)   فرم های انفرادی هر دو با و بدون چوب. تاکید برروی اتصالات قرار داده شده ، هموار در واکنش به تغییر شرایط در جنگ و مقابله با حریف برای مقابله با حمله و tapi - tapi (قفل شدن دریل با چوب).

تاریخچه

 رمی Presas سیستم خانواده اش را از سن کم مطالعه قرار داد. او به مطالعه سیستم های ژاپنی شوتوکان کاراته و جودو رفته و موفق به  دستیابی   رتبه بالا در هر کدام شد ، اما او همچنین به مطالعه

انواع مختلف سیستم های  فیلیپینی دیگر ، که مهمترین آنها Venancio بیکن و  Balintawakشروع کار در ورزشگاه کوچک خود  در Bacolod   در 1950s كرد، او سعی در گسترش هنر به جوانان محلی به عنوان یک میراث فرهنگی و یک شکل از توسعه فیزیکی  ورزشي همت گماشت .  

 

  . وی همچنین هنررا در دانشگاه نگرو - غربی Recoletos آموخت و  تمایل خود را به به منافع کشور خود   در هنر های رزمی سنتی و با گذشت زمان   او شروع به   ساختن اصلاح و بهبود به آنچه او آموخته بود اقدام نمود .

   در سال 1969   درپي درخواست  مقام دولتی  به مانيل نقل مکان کرد ، وفدراسيون  مدرن Arnis  فليپين را تاسيس كرد .

 

 او توسط افرادي   که در حال حاضر در مدرن ارشد شورای     Arnis  وکارشناسی ارشد هستند به کمک   : Rodel Dagooc ، جری dela کروز ، رولاند Dantes ، وینسنت سانچز ، رنه Tongson و Cristino .   ادامه داد و به منظور توسعه و گسترش هنر خود ، از جمله از طریق کتابها ، مجلات   و مجبور به مسافرت به  شمال امریکا  شد.

  کسانی که با  رمی Presas در ایالات متحده آمریکا در اوایل 1970s و  1980s آموزش ديده بودند و تجربه آنها مورد  اطمينان بود در 1990 شيوه متفاوتي راشروع به تمرين كردند .

 در پی مرگ سال 2001  رمی Preas  مدرن   آرنيس ، تقسیم به دو زیر گروه گرديد یکی به رهبری      رني پرساس{ Preas}   و یک رهبری جف Delaney و پنج کارشناسی ارشد باقی مانده از Tapi - Tapi همچنان با گروه سابق در ارتباط با رمي پرساس باشند. 

                         

 مدرن Arnis در حال حاضر توسط تعدادی از سازمان ها ، در سراسر جهان  مانند DAV آلمان ، فدراسیون بین المللی مدرن Arnis (IMAF) تحت Randi   ، و   مدرن Arnis اتحاديه (WMAA).   وكشورهائي مانندایالات متحده ، کانادا ،  آلمان روسيه و استراليا است‘                                                                                                                                     

                      

 بنیان گذار آرنیس در ایران ونماینده سازمان جهانی مدرن آرنیس 

                            جناب استاد   رضا چیت ساز

  

                         

 

سبك جهاني راپيد آرنيس {Rapid Arnis }

     راپيد آرنيس  {Rapid Arnis }    

                                                              سبك جهاني راپيد آرنيس

                                                      

 اين هنر رزمي فيليپني در ابتدا توسط استاد پت اومالي Pat O'Malley و استاد جان هاروي John Harvey

دو جنگنده پيشرو در اروپا در سال ۱۹۹۳ تاسيس شد .

از سال ۱۹۹۳ مدرسان ارشد  آرنيس كه دائما" به دنبال اطلاعات بيشتري براي آموزش و توسعه مهارتهاي

خود بودند تا بتوانند اين هنر سنتي فيليپين را توسعه دهند .

نام راپيد آرنيس {سريع آرنيس } براي توصيف سبك و تاكيد آن در استفاده از جنبش ،  حمله و حركتهاي

ضد حمله اي گذاشته شد و از سال ۲۰۰۰ به بعد توجه به جنبه هاي ورزشي و هنري توانست در سطح 

بين المللي به رسميت شناخته شود . و درحال حاضر بعنوان تنها سيستم توسعه يافته  توسط  غير  

فيليپني است كه به رسميت كامل در فيليپين شناخته شده است .

در سال ۲۰۰۵ استاد پت اومالي و در سال ۲۰۰۶ همسرش لوسي DAYANG    بعنوان كارشناس

هنرهاي رزمي فيليپيني شناخته شدند .

استاد لوسي  DAYANG   در حال حاضر شریک در آموزش و سمینارهای آموزشی با استاد اومالی

هم میباشد .

راپيد آرنيس همكنون در كشورهاي انگلستان - ايالات متحده - نيوزلند - كانادا - فليپين -زلاند نو ـ

مكزيك و ايرلند  نيز داراي نمايندگي ميباشد .

                               

                                       

                                    عكس خانوادگي استاد اومالي

 



تاريخ : شنبه نوزدهم اسفند 1391 | 20:10 | نویسنده : بروسلی |

تاریخچه نینجوتسو


vتقریبا" در قرن ششم میلادی ( بودیسم ) وارد ژاپن شد و منجر به درگیری بین کسانیکه میخواستند بودیسم را بصورت یک مذهب رسمی درآورند و کسانیکه از ( شینتوایسم ) بعنوان مذهب ملی طرفداری میکردند شد.

نینجوتسو

طبق شواهد موجود پیشینیان نینجاهای ژاپنی از طرفداران بودیسم بودند و به همین دلیل یاغی نام گرفتند ، آنها در اوایل قرن هفتم برای فرار از شکنجه مذهبیون و کشته شدن توسط نیروهای سلطنتی به کوهستانهای نزدیک کیوتو رفتند و بعدها ( یامابوشی یا زاهدان کوهستان ) نام گرفتند آنها فلسفه عارفانه خود را بر پایه واقع بینی عملی پایه گذاری کردند و برای حمایت از خود دانش و تمرین هنرهای رزمی و استراتژی نظامی را با ترس روانی و قدرتهای اسرارآمیز ترکیب کردند تا بتوانند با نیروهای نظامی کم خود در دل دشمنان ترس ایجاد کنند.

تاریخچه نینجوتسو

 

یکی از رهبران یامابوشی ها تلاش کرد که بین مرتجعین بودیسم و طرفداران شینتوایسم صلح ایجاد نماید که نتیجه آن سرازیر شدن جنگجویان دولتی برای سرکوبی یاموبوشی ها شد . البته این عمل نیروهای دولتی باعث شد تا یامابوشی ها یا نینجاها به تکمیل فنون رزمی و جنگی خود که بوسیله آن در برابر دشمنان مقاومت می کردند بپردازند.
در سال 1192 با شروع دوران فئودال ژاپن تعدادی از طوایف فامیلی نینجاها منشعب شدند و به چریکهای حرفه ای و نیروهای سری تبدیل شدند که به استخدام اربابان ایـالات مختلف (دایمیوها ) در می آمدند .
در بین سالهای 1192 و 1333 بعد از میلاد تعداد مکتبهای نینجا به 25 مکتب باتکنیکهای خاص خود رسید .
در اکثر این سالها دو ایالت (( کوگا و ایگا )) در ژاپن توسط نینجاها اداره میشد . خانواده های ( هاتوری ، موموچی ، و فوجی بایاشی ) از معروفترین خانواده های نینجا بودند . از تحقیقات بدست آمده عقیده بر این است که هنر رزمی نینجوتسو ریشه در قلب تاریخ کهن چین و ژاپن دارد ، عقاید و نظرات فراوانی از شروع و گسترده شدن این هنر رزمی در جهان وجود دارد .
این عقیده که نینجوتسو همراه با آئین بودا به ژاپن وارد شده قویتر و محکمتر است ، سالهای گذشته در چین و ژاپن به مهارتهای یک نینجا اهمیت های فراوانی داده میشد .
آنها یک نینجا را انسان فوق العاده می دانستند و به شدت از آنها میترسیدند ، گفته میشود سرچشمه نینجوتسو قبل از ورود به کشور ژاپن به نام (( فاشو یعنی هنر سیاه چینی )) لقب داشته است و بعد از اینکه به کشور ژاپن وارد شد توسط ژاپنی ها اصلاح و به تدریج توسعه و ترویج یافت و به هنرهای رزمی زیبا و سریع ، مخوف و پیچیده مبدل شد .
درکشور چین معمولا" نینجوتسو ( یین ، سین ، شو ) یا تکنیکهای ناپدید شدن جسم نامیده میشد . اولین سند نوشته شده ای که در آن نینجوتسو نامبرده شده است کتابی سیزده جلدی مربوط به استراتژی نظامی ( علوم لشکر کشی ) با نام "" هنر رزم "" که توسط ( سان تزو ) نوشته شده است استفــاده از نینجــوتسو به عنــوان یک تاکتیک نظـامی در آخرین جلد این کتاب و در بخشی بنام "" یوما "" شرح داده شده است .
آموزش در نین جوتسو به 9 قسمت از مبتدی تا عالی دسته بندی شده:

1.یادگیری و مهارتهای پایه
2.یادگیری نظم و انضباط
3.فراگیری فنون مقابله با حریف
4.هنر آکروبات رزمی
5.کلاس‌های شیدوشی کای
6.یادگیری انواع تمرینات
7.نحوه فراگیری عبور از موانع
8.کاربرد سلاح در هنر رزمی
9.آموزش شنا در آب

یکی از برجسته ترین خصوصیات نین جوتسو این است که بدن و جسم را پایگاه فکر و اندیشه می‌داند و کالبد آدمی را آموزش می‌دهد تا با آن روح را بسازد. اصول اصلی و اجرای تکنیک‌ها نیاز به سرعت، تعادل، تمرکز، قدرت و تنظیم زمان تنفس و کنترل آن دارد و بدون آن فاقد ارزش است که از شعار های نین جوتسو نیز می باشد یعنی" قدرت سرعت تعادل انعطاف تمرکز پنج هنر نینجاست .


انواع سلاح های نینجا

          

               

                 

    

      

--------------------------------------------------------------------

 كوساري – گاما

(سلاحي متشكل از يك جسم پداسي شكل و يك زنجير بلند ) 

سلاح داس و زنجير كه در اصل يك اسلحه ژاپني مي‌باشد، به عنوان اسلحه نينجا مورد
 
 استفاده قرار گرفت. 

دراين سلاح زنجيري به طول 6 تا 9 فوت (معادل 80/1 تا 70/2 متر – مترجم) كه در يك انتهاي
 
 آن جسم وزيني تعبيه شده بود . در انتهاي ديگر به جسمي شبيه داس متصل بود. از زنجير
 
 و جسم سنگين انتهاي آن براي مسدود كردن مسير اسلحه دشمن و از داس تيز براي ضربه
 
 زدن به مهاجم استفاده مي شد.

 

این سلاح مخرب نینجا قدرت مانور ودامنه حرکتی بسیار بالایی برخودار است . قابل ذکر است این سلاح به تنهایی بکار برده میشود یعنی یک عدد آن کاربردی تر از دو حالت آن است . 
یکی از تکنیکهای استفاده از این سلاح برای بالارفتن از درختان و دیوار های بلند است از چنگال آن برای این جهت استفاده میشود. 
كيوكيت سو- شوگ (kyoketsu-shoge) سلاح ديگري مشابه داس وزنجير بود كه مورد علاقه توگاكيور ريو بود. 
اين سلاح شامل يك دشنه بود كه يك تيغ يا شمشير كوتاه به انتهاي آن قلاب شده بود و اين دو به يك رشته داراي خاصيت ارتجاعي (باز گردنده)به طول 15 فوت (حدود 5/4 متر) ، كه معمولا از موي زنان يا موي اسب بافته مي شد، متصل بود. در انتهاي ديگر اين رشته بافته شده يك حلقه فولادي نسبتا بزرگ متصل مي‌گرديد.

  

«تونفا» شايد از معدود سلاح هاي رايج در هنرهاي رزمي ميباشد که امروز نيز همچنان از ان به عنوان يک سلاح استفاده مي کنند. شايد جالب باشد بدانيد «تونفا» که امروزه در قرن بيست و يکم جايگزين «باتون» نيروهاي پليس در اکثر کشورهاي دنيا شده است. تونفا در واقع دسته سنگ آسياب هاي کوچک در اکيناوا بوده است 

معمولا «تونفا» از چوبهاي سخت مانند چوب درختهاي بلوط و يا گيلاس مي ساخته اند. طول آن معمولا بين 40 تا 50 سانتي متر بوده که 15 سانتي متر از انتهاي آن دسته اي با زاويه 90 درجه بهان متصل است. «تونفا» خصوصا در دفاع سلاحي موثر و کاربردي محسوب مي شود
 
                   

سلاح های نینجای زن
 
گاکوئه : نوعی انگشتر که روي آن دو برجستگي دارد که به مانند سوزن دربدن حريف فرو
 
میرود.
 


تسون جوتسو :
 بادبزن معرفي که روي آن تيغهاي زهردار نصب شده باشد . هنر استفاده از
 
 بادبزن زنان سایه
 


جوته : نوعي ساي دفاعي ميباشد که اندازه آن کوچکتر از ساي مي باشد درضمن تنها ميتوان با يکطرف آن دفاع کرد. 
 


آيکوچي :
 نوعي چاقو کوچک است که به رنگ پوست يک نينجا ساخته ميشود وبه مانند يک تکه چوب معمولي مي باشد که زماني که از هم جدا ميشود حريف متوجه ميشود که در وسط آن چاقو پنهان شده است.
 

ناکاته : اين نوع سلاح که يکي از معرف ترين سلاحهاي زنان نينجا به شمار ميرود بجاي ناخن بلند از آن استفاده ميشود. اين سلاح در نوک پنج انگشت بصورت جدا جدا فرو ميرود . 
 
                          

شورایکن(ستاره پرتابی): سلاحی کوچک ولی کاری برای مبارزات تن به تن و

نزدیکاستفاده می شود که در شکل های مخطلف ساختند ۲ الی ۸ پر.

کاما: سلاحی با کابرد زیاد برای زربه و دفاع و پرتاب عالی است.

چاقو :در شکل های مختلف بزرگ و کوچک هست که زربه و پرتاب و دفاع با

ان ساده است.

تونفا:سلاحی با طراحی جالب استفاده های مشابه سلاح های دیگر را دارد.

زنجیر: سلاحی که از کنار هم گزاشتن چند هلقه در کنار هم تشکیل شده

و استاده های بیش از حدی دارد.

تخم مرغ :این سلاح مخفی نینجا در تمامی ورزش های بی نزیر است

در مواقع لزوم نینجا این سلاح خود را بر زمین می اندازد و با ایجاد دود

فراوان با استفاده از سرعت بسیار خود فرار می کند. 

کاتانا(شمشیر):مهم ترین سلاح نینجا که در تمامی زمان مبارزه همراه اوست.

بو(چوب):سلاحی که نمونه ی ان در طبیهت به سادگی یافت می شود

 و از ان به سادگی می توان برای مبارزه استفاده کرد.

نانچیکو:سلاحی ساده قابل حمل و وسیله ای تهاجمی ودفاعی.

طناب: برای بالا یا پایین رفتن از دیوار یا سخره یا هر مانعی دیگر.

فوکی بارا(تیغ پرتابی):تشکیل شده از لوله باریک که در گزشته از درختان

ظریف تو خالی استفاده می شده درون ان سوزن هایی گزاشته می شود وبا 

استفاده از فوت پرتاب می شود که در جنگ های تن به تن استفاده زیادی دارد.

تفنگ:که جزو سلاح های گرم محسوب می شوب و در جنگ به کار می رود.

 

بیوگرافی استاد ماساکی هاتسومی پدر نین جوتسو جهان

دکتر ماساکی هاتسومی.استاد بزرگ
وارث 9 مکتب نین جوتسو و بنیانگذار بوجینکان دوجو

تولد: 2 دسامبر 1931

محل تولد:ژاپن شهر نودا ناحیه ی چیبا

آغار یادگیری هنرهای رزمی:7 سالگی

استاد بزرگ ماساکی هاتسومی بنیان گذار و مدیر بین المللی بوجینکان دوجو است.دوجوی اصلی (هنبو دوجو) یا بوجیندن(قصر الهی) همراه با دفتر مدیریت که به آن متصل شده در محل تولد سوکه قرار دارد.او متاهل است و همسر او یکی از بزرگترین مربیان رقص ژاپنی و همچنین دارنده ی کمربند دان 10 از خود سوکه است. دکتر ماساکی هاتسومی وارث 9 مکتب نین جوتسو است که آنها را از "توشیتسوگو تاکاماتسو"(آخرین نینجای تاریخ) در سال 1970 دو سال قبل از مرگ تاکاماتسو دریافت کرده است.گفته میشود دکتر هاتسومی تنها کسی بوده که تعلیمات نینجا را در 15 سال آخر عمر تاکاماتسوی کبیر از او آموخته است.


او فارغ التحصیل دانشگاه میجی در رشته های تئاتر و پزشکی استخوان (استئوپاتیک) است.پس از فارغ التحصیلی یک کلینیک در شهر خودش باز کرد و تا سال 1990 که مسافرات و قراردادهای فیلمسازی وقتش را پر نکرده بود به تمرین ادامه داد.او همچنین بیش از12 کتاب و 40 فیلم و مستند در مورد نین جوتسو منتشر کرده است.او در تمامی مجلات و نشریه های ژاپنی چه رزمی و چه غیر رزمی به طور برجسته نشان داده شده است.او مقالات بیشماری را در زمینه ی هنر های رزمی نین جوتسو در روزنامه ها و مجله های ژاپنی منتشر کرده است.همچنین نویسندگی،کارگردانی و بازیگری در مجموعه ای 50 قسمتی به نام "جیرایا"در کارنامه ی هنری او قرار دارد.کارگردانان فیلم های رزمی از او به عنوان تاریخ دان و کارشناس هنر های رزمی مشاوره میگیرند تا مطمئن شوند فیلمی که میسازند بر پایه ی حقایق است. او یکی از مدیران سابق نویسندگان در ژاپن است همچنین یکی از گیتاریست های کارکشته ی ژاپن.او توانایی منحصر به فردی در نواختن ساز مخصوص ژاپنی(یوکالوله)دارد.3 دیوار آجری در خانه ی پر از عکسهایش با رهبران بسیاری از کشور های جهان همراه با هدایا،مدارک و درجات افتخاری است. از مهم ترین درجات او میتوان به دکترای افتخاری علوم انسانی و فیزیولوژی جانوری از ایالات متحده ، رنجر افتخاری از تگزاس ، شوالیه از آلمان ، مربی سال از مجله ی بین المللی "کمر بند سیاه" و شهروندی افتخاری از ایلات های لس آنجلس،کالیفرنیا،آتلانتا،جورجیا و همچنین در ایرلند و دوبلین میباشد.در سال 2000 بزرگترین مقام ژاپن افتخاری ژاپن از سوی امپراطور ژاپن به او اعطا گردید.(این لیست هر ماه به دلیل تدریس سوکه در مسابقات بین المللی تای کای که توسط شاگردان ارشد سوکه در کشورهایشان برگذار میشود بیشتر و بیشتر میشود).

ماساکی جوان 7 سال بیشتر نداشت که شمشیر چوبی پدرش را برداشت و راه رزم را شروع کرد. آن بوکن تمرینی از درخت "بیوا" درست شده بود به همین خاطر پدرش خیلی به آن افتخار میکرد. و اینطور بود که آن شمشیر چوبی الهام بخش کودک 7 ساله برای آموختن شد.در جوانی او خود را شدیدا درگیر هنر های رزمی ژاپن کرده بود و با جدیّت تمام به تمرین میپرداخت. او در این راه هرچه را میتوانست یاد میگرفت. جودو،آیکیدو،کندو،کاراته،اوکینووان کاراته (ذن-بی بوتوکوکای) و جوکندو(سرنیزه و تفنگ).در 20 سالگی دان 4 جودو بود.این صبر و شکیبایی استاد را در مقابل حریفانی که بسیار از او بزرگتر و قوی هیکل تر بودند نشان میدهد.بعد از سالهای جنگ او به طور موقت از هنرهای رزمی کناره گیری کرد.در پایان سالهای 20 او بکس غربی آموخت و با فوتبال ادامه داد . همچنین تحصیلات آکادمیک خود را با نمره ها ممتاز گذراند. دوباره به رزم ژاپنی بازگشت. احساس میکرد چیزی را گم کرده است و دنبال آن است. کم کم خود را در مقابل در خانه ی کسی دید که قرار بود زندگیش را تغییر دهد. کسی که میگفتند آخرین نینجای زنده است.استاد تاکاماتسو او را برای 15 سال ریز پروبال خود گرفت.اسرار نینجاها را به او یا داد و آنها را مانند یک روح لطیف به ارث داد. و آن تعلیمات چیزی است که ما امروزه به آن بودو تایجوتسو میگوییم.
 

سيستم درجه بندي کمربند در نينجوتسو

سيستم درجه بندي نينجوتسو  به دو دسته تقسيم ميشود  ، اين دو دسته عبارتند

از کيو و دان

درجه بندي کيو :

  اين درجه بندي براي هنرجويان عادي بوده و آنرا با بستن کمربند هاي رنگي نشان

مي دهند ( ملاک شماره کيو مِيباشد  ، نه رنگ کمربند ) ملاک گرفتن کيو عبور از

امتحانات سخت و دشواري است که لازمه مکتب قدرتمند نينجوتسو مي باشد  ،

جالب است بدانيد اين درجه بندي کيو بر اساس 5 عنصر اصلي نيز مي باشد در زير

شما را با درجه بندي کيو بيشتر آشنا مي کنيم :

1-  کيو 10  : کمربند سفيد

2-  کيو 9  :  کمربند زرد     ( کا گاکوسي : هنرجوي آتش )

3-  کيو 8  :  کمربند زرد    ( کا گاکوسي : هنرجوي آتش )

4-  کيو 7  :  کمربند بنفش

5-  کيو 6  :  کمربند بنفش

6-  کيو 5  :  کمربند بنفش

7-  کيو 4  :  کمربند سبز    ( فو گاکوسي : هنرجوي باد )

8-  کبو 3 :  کمربند قرمز    ( چي گاکوسي : هنرجوي زمين )    

9- کيو 2  :  کمربند قهوه اي

10-  کيو 1  : کمربند مشکي

درجه بندي دان :

در نينجوتسو پس از دست يابي به کمربند مشکي ، درجه بندي دان قرار دارد که

شامل 15 دان جهاني (از 1 الي 15 ) مي باشد که گرفتن آن به مراتب سخت تر

بوده و احتياج به وقت بسيار دارد و نمونه آن قبول شدن در تست ساکي است که

براي گرفتن دان 4 لازم مي باشد

بنابراين اگر مي بييند يک هنرجوي مکتب نينجوتسو  با سابقه کار طولاني تر نسبت

به يک رزمي کار ديگر داراي کمربند رزمي با رنگ پايين تر ميباشد ، دليل آن فقط

سختي و گستردگي اين مکتب نسبت به ساير ورزش هاي رزمي ( کاراته ، تکواندو

... ) مي باشد.

حال در زير به يک سري از القاب نينجوتسو مي پردازيم :

شو شين شا : مبتدي ، کمربند سفيد

اوچي دشي : شخصي که در خانه استاد خود در کنار کار تمرين مي کند

کوهاي : هنرجويي که درجه او از شما کمتر مي باشد

سن پاي : هنرجويي که درجه او از شما بالاتز است ، هنرجويي که حداقل 2-3

سال در خانه استاد خود کار کرده است

سنسي : لقبي است که شخص در بسياري از هنرهاي رزمي به دليل حرفه خود

مي گيرد ، استاد

هو شي دو شي : درجه اي از معلمي که شي دو شي نمي باشد بنابراين زير دان

5 است به شرطي که مدرک فوق را اخذ کرده باشد

شي دو شي :  استادي با دان 5 به بالا

شيهان : در مورد اين لقب بحث هاي فراواني است ، معمولا تا شخصي از طرف

هاتسومي سنسي به اين لقب خوانده نشود به او شيهان نمي گويند حتي اگر دان

14 داشته باشد

 سوک : پدر خانواده

کانچو : پدر خانواده ، بنيانگذار روش جديد

 رنشي : کمربند مشکي دان 3

شينوبي : نام ديگر و قديمي تري براي نينجا ، کمربند مشکي دان 4

شينوبي ميجين : رئيس نينجا ، کمربند مشکي دان 5

شينوبي شوجين : رئيس بزرگ ، کمربند مشکي دان 6

تاشي : با تجربه ، کمربند مشکي دان 2

يوشي : جنگجو  ، کمربند مشکي دان 1 



تاريخ : یکشنبه هفدهم دی 1391 | 14:54 | نویسنده : بروسلی |

قدمت این رشته به گواهی دیوارنگاره ها و نقاشی های به جا مانده در مقبره های «کاگجوچونگ» و «مویونگ چانگ» در کره شمالی (منچوری غربی) به 20 قرن پیش می رسد. همین موجب شده تا تکواندو تاریخی کهن تر از سایر ورزشهای مرسوم در شرق آسیا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.
مهم‌ ترین برجسته‌ ترین خصوصیت ورزش تکواندو این است که یک پیکار و مبارزه آزاد است و برخلاف برخی از ورزش‌های رزمی و دست‌ها و پاهای ورزشكار برای ضربه زدن کاملا" آزاد هستند.
شواهد قابل اعتمادی وجود دارد که شکل امروزین تکواندو از رشته های رزمی «سوباک که در دوران حکومت سلسله گوجوریو (37 ق.م تا 668 م) در شمال کره تمرین می شده، اقتباس شده است. در این دوران اهمیت زیادی به توانائیهای جنگی داده می شد و مسابقات منظمی برگزار می شد، شامل؛ رقص با شمشیر، تیراندازی، نبرد تن به تن، مبارزه ای که در آن دو نفر با شکستن یخ روی دریاچه وارد آب سرد شده وبه مبارزه می پرداختند.» و «تکوان» در دوران پادشاهی سیلا (57 م تا 935 م) که بر بخش های جنوبی شبه جزیره کره حکم می راند نیز توجه خاصی معطوف هنرهای رزمی بود. در این حکومت سازمانی نظامی، آموزشی،اجتماعی به نام «هوارانگ دو» وجود داشت، آموزش انواع هنرهای رزمی به ویژه سوباک نیز از جمله فعالیت های این سازمان بود.
اگرچه در این دوران هوارانگ دو فنون گلاویزی و ضربات دست فراوانی را وارد سوباک کرد، اما پس از آن میل چندانی به تمرین این نوع فنون در کره وجود نداشت و این رشته به شکل اولیه آن که بر مبنای ضربه زدن و جلوگیری از نزدیک شدن دشمن استوار بود، ادامه یافت. تکنیک های گلاویزی سوباک که «یوسول» نامیده می شد، بعدها با ورود به ژاپن پایه گذار ورزش «جودو» شد.
تمرین هنرهای رزمی در زمان امپراتوری قدرتمند «کوریو» (935 تا 1392) نیز رواج زیادی داشت، در جشن های سالانه گوناگونی که در این سلسله بر گزار می شد، علاوه بر ورزشهای رزمی به مسابقات کشتی و چوگان نیز بهای زیادی داده می شد.
روی کار آمدن سلسله یی (1392 تا 1910) که مبتنی بر تفکرات ایدئالیستی، رواج بودیسم و زدودن افکار کنفوسیوس از این کشور بود، کاهش نقش نظامیان در حکومت را نیز در پی داشت. این وضعیت اگرچه از رونق هنرهای رزمی کاست، اما تکامل این فنون تا هنگام اشغال کره توسط ژاپن در 1910 ادامه داشت.
در دوران حکومت استعماری ژاپن هنرهای رزمی بومی کره نیز مانند دیگر مظاهر فرهنگی این کشور با ممنوعیت مواجه شد، ژاپنی ها مدارس کاراته را در این کشور تاسیس و آموزش آن را جایگزین تکواندو کردند.
آموزش هنرهای رزمی کره ای در این دوران به طور مخفیانه در مناطق کوهستانی صعب العبور توسط گروه های کوچک ادامه داشت.
تكواندو هنر رزمی کره ای است كه اكنون به عنوان یك ورزش مدرن درسطح جهان و یکی از ورزشهای المپیکی میباشد و این رشته دارای بیشترین تعداد ورزشکار درمیان هنرهای رزمی در سراسر دنیا است. قدمت و تاریخ آن به 5000 سال پیش می‌رسد. می‌گویند درآن زمان، یك شاهزاده هندی روش ابتدایی مبارزه با دست خالی را ابداع كرد.

ویدر روش ابداعی خود دو كار انجام داد:

یكی آن‌كه بر روی حركات حیواناتمطالعاتی كرد و دیگر آن‌كه هر چه هنر دفاع و حمله می‌دانست جمع‌آوری نموده وبا هم ادغام كرد. این شاهزاده هندی از روی جنگیدن حیواناتی مثل حمله عقاب بهمار, حمله مار به گربه, جنگ خرس و پلنگ، الگو گرفت و برای یافتن نقاط ضعف ونقاط قوت بدن انسان، آزمایشات زیادی انجام داد.
فرد دیگری كه پدر ورزش‌های رزمی شناخته می‌شود «تامو» نام دارد كه بدون شك در طول تمام تاریخ مكتوب و غیرمكتوب هنرهای رزمی, شخصیتیصاحب نام‌تر از او نمی‌توان یافت. در بین عدة زیادی كه تاكنون در ارتباط باتاریخ هنرهای رزمی و شخصیت «تامو» پژوهش كرده‌اند نام‌های زیادی به چشممی‌خورد. از جملة محققین صاحب نام، می‌توان «رابرت اسمیت»را نام برد. تألیفات ایشان از جامع‌ترین و معتبرترین مراجع در این خصوص است. او در كتاب «هنرهای رزمی آسیا» در مورد «تامو» می‌نویسد: «تامو» یك ایرانی بوده كهشخصیتی بزرگ و مرموز در هنرهای رزمی است. ژاپنی‌ها او را «هارما» نامیده وبرای او ارزش خاصی قائلند. به طوری كه تصویر وی را در باشگاه‌های خود آویزان می‌كنند.
کلمه تکواندو از سه بخش تشکیل می شود:

  • «تِ» = ضربه زدن بادست
  • «کوان»= ضربه زدن با پا
  • «دُ» = راه و روش


فنون تکواندو از ورزشهای سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم با تلاش مستمر اساتید هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده است.
اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهتهایی نیز با برخی سبک های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می خورد، اما استیل خاص این رشته دفاعی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک های رزمی موجود متمایز می کند.

معنی واژگانی تکواندو

تکواندو در لغت به معنای "طریقت ضربه زدن با دست و پا" است که ضمن نمایش قدرت، ظرافت و زیبایی را نیز نشان می‌دهد. از سویی دیگر تکواندو جدا از اهمیت ورزشی‌اش در نگاه عمومی و کلی یکی از بهترین و کامل‌ترین شیوه دفاع شخصی است که هر کسی با یاد گرفتن آن می‌تواند در شرایط ویژه و خاص از خود محافظت کند. همه حرکات این ورزش بر مبنای موقعیت دفاعی است که در مجموع فرد را در برابر حملات دشمن ایمن می‌کند و ضریب سلامتی را بالا می‌برد.

تکواندو مدرن(تاپ تکواندو )

پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزشهای رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته های ژاپنی همانند کاراته، کندو و جودو آمیخته شده بود، در عین حال بسیاری از رزمی کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آن ها را وارد کره کرده بودند. در آن زمان بیشتر اصطلاح های «تانگ سو دو» و «کونگ سو دو» برای نام گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد، به کار می رفت.
تلاش برای بازسازی تکواندو و بازگرداندن آن به حالت اصلی خود در نهایت منجر به تبدیل این رشته به ورزش ملی کره و محبوبترین سبک رزمی در سراسر دنیا شد:

  • 1961 - «انجمن تا سو دو» تاسیس شد. هدف این نهاد ایجاد یگانگی در هنرهای رزمی کره ای بود.
  • 1962 – تکواندو به عنوان یک بازی رسمی به چهل و سومین دوره بازیهای ملی کره جنوبی وارد شد.
  • 1965 - «انجمن تا سو دو» به«انجمن تکواندو» تغییر نام داد.
  • 1972 - «کوکی وان» تاسیس شد. این باشگاه تا امروز بالاترین مرجع فنی تکواندو بوده است.
  • 1973 – تاسیس «فدراسیون جهانی تکواندوWTF ) » (
  • 1973 – برگزاری نخستین دوره بازیهای جهانی این رشته در کره با شرکت 200 ورزشکار از 19 کشور. آمریکا، تایوان و مکزیک در جدول رده بندی پس از کره قرار گرفتند.
  • 1976 – شورای بین المللی ورزشهای نظامی «سیزم» تکواندو را به عنوان یکی از بازی های خود پذیرفت.
  • 1983 – کمیته بین المللی المپیک «فدراسیون جهانی تکواندو» را به عنوان یکی از اعضای خود اعلام کرد.
  • 1986 – برگزاری تکواندو به عنوان یک بازی نمایشی در بازیهای آسیائی سئول.
  • 1988 – برگزاری تکواندو به عنوان یک بازی نمایشی در المپیک سئول.
  • 1994 – تکواندو به عنوان یک رشته رسمی در بازیهای آسیائی هیروشیما برگزار شد.
  • 2000 - تکواندو به عنوان یک رشته رسمی در المپیک سیدنی برگزار شد.


اولین بار به صورت رسمی در اواسط دهه 1950 گروهی از نظامیان کره‌ای با هم تصمیم گرفتند این ورزش را که آمیزه‌ای از حرکات آزاد دست و ضربات پا است سازماندهی کنند که پس از آن به تکواندو معروف شد که به سرعت در طول 30 سال اخیر به یکی از موثرترین و کاربردی‌ترین شیوه‌های دفاع شخصی بدون استفاده از سلاح سرد و گرم تبدیل شد، و امروزه بسیاری از ما به راحتی آن را در طی دوره‌های کوتاه مدت آموزشی فرامی گیریم.
این ورزش در ایران، امریکا و اروپا نیز هواداران خود را دارد و در میان امریکاییها و بویژه سیاهپوستان بسیار طرفدار دارد و مانند سایر رشته‌های ورزشی در کوتاهترین زمان ممکن جای خود را درمیان آنها پیدا کرده است.امروزه بسیاری از ما به راحتی آن را در طی دوره‌های کوتاه مدت آموزشی فرا می‌گیریم. این ورزش در آسیا، آمریکا و اروپا نیز هواداران زیادی دارد و در میان آمریکایی‌ها و بویژه سیاهپوستان بسیار طرفدار دارد و در کوتاه‌ترین زمان ممکن جای خود را درمیان آنها پیدا کرده است.

در سال 1973 اولین دوره مسابقات قهرمانی جهان در سئول پایتخت كره برگزار گردید و در سال 1977 با اتفاق نظرمربیان كره، نام «پومسه» برای سبك جدید انتخاب گردید. در سال 1980 كمیته بین‌المللی المپیک، طی جلسه‌ای در مسكو WTF را به رسمیت شناخت و تكواندو ازسال 1992 به عنوان یك ورزش كامل المپیكی اعلان و رسماً وارد المپیك شد. به‌این ترتیب تكواندو به عضویت رسمی بازی‌های المپیك، كه مهم‌ترین رویدادورزش دنیا است، درآمد. تكواندو تنها ورزش رزمی است كه به دلیل برخورداری ازاصول و قوانین دقیق و علمی، سطح بالای تكنیك و رعایت اصول ایمنی، در مدتكوتاه رشدی عظیم داشته و به عنوان ورزش رسمی و ثابت المپیك پذیرفته شدهاست.در شناساندن و ارائه تكواندو نوین از زحمات و تلاش‌های ژنرال «چوی هونگ هی» نمی‌توان به‌سادگی گذشت. در سال 1965 انجمن تكواندو كره و درسال 1966 فدراسیون بین‌المللی تكواندو ITF در كره تاسیس شد و در سال 1973 فدراسیون جهانی تكواندو WTF با حمایت دولت كره‌جنوبی تاسیس شد. این دو سازمانهمواره در رقابتی تنگاتنگ با یكدیگر بوده و سعی در جذب هرچه بیشتر و كسبحمایت بین‌المللی دارند. هر دو فدراسیون بر فلسفه، اصول و فرم‌ها اهمیتمی‌دهند. WTF اهمیت زیادی برای مبارزه و مسابقه قائل است وITFبر جنبه‌هایاخلاقی و فلسفی این ورزش تأكید دارد.در دوران اشغال كره توسط ژاپنی‌ها در سال‌های 1945 میلادی، طبق دستوردولت این كشور، تمرین هر نوع ورزش مبارزاتی در كره ممنوع گردید و تنها كاراتهبه‌عنوان ورزش مجاز به ژاپنی‌ها تدریس می‌شد. پس از آزادی كره از اشغال ژاپنكه 36 سال طول كشید, درهای بسته شده بر روی ورزش‌های رزمی گشوده شد. سرانجامدر سال 1955 انجمنی به‌نام «ته سودو» مركب از استادان, تاریخ‌دانان وباستان‌شناسان كره‌ای تشكیل شده و مأمور احیای هنر رزمی تكیون گردیدند و نام «تكواندو» بر این هنر رزمی انتخاب کردند. این نام بسیار پرمعنا، نگهدارندههنر قدیمی «تكیون» گردید. در سی‌ام نوامبر سال 1972 «كوكی وون» مركز جهانیتکواندو, ساخته شد. «كوكی وون» مركز جهانی تكواندو، بر روی تپه‌ای در محله «یونگ دونگ» سئول، مركز كره جنوبی واقع شده است. در واقع ستاد مركزیفعالیت‌های فنّی تكواندو در جهان است. امكانات و ابزار لازم برای گسترشتكواندو در زمینه تربیت مسابقات و حتی تمرینات را در سطح بین‌المللی، به‌صورترهنمود و مشورت در اختیار علاقمندان می‌دهد. «كوكی وون» در دنیا منحصر به‌فردبوده و مركز تصمیم‌گیری‌های مهم و اساسی در تكواندو است. تمام دگرگونی‌ها, تغییر و تحول در مقررات و جابجایی از این مركز به جهان اعلام می‌شود. حتیاتخاذ تصمیم برای اعزام مربیان از كره به كشورهای دیگر از این مركز صورتمی‌گیرد.«ماتسوتا تسواویاما» بنیان‌گذار سبك «كیوكوشین كاراته» كه خود نیز اصالت كره‌ای دارد, «هورانگ دو» را پیشكسوت ورزشی «كندو» یعنی ورزش سامورایی‌های ژاپنی می‌داند واین دلیل محكم است برای این‌كه درآن سال‌ها, هنرهای رزمی از كره به ژاپن رفتهاست.تکواندو فن دفاع از خود است که قدمت آن به سن بشر می‌رسد. آثارباستانی, نوشته‌ها و نقاشی‌های حک شده بر روی سنگ‌ها و غارهای دوره‌هایپادشاهی «سیلا» و «کوریو» که قدمت آن به 37 سال قبل از میلاد می‌رسد، حکایتاز وجود این ورزش رزمی در آن زمان می‌نماید كه «هوارانگ دو» نامیده می‌شد. این نام پس از طی سالیان متمادی به «سوباک دو» و سپس به «سوباک جی» و بعداًبه «تای‌كی‌یون» و «تكیون» تغییر نام داد. این هنر رزمی ضمن این‌كه دركشوركرهرواج بیشتری یافت، در سایركشورها مانند چین و ژاپن رخنه كرد.
تکواندو یک هنر رزمی کره ای و یکی از ورزشهای المپیکی است. این رشته دارای بیشترین تعداد ورزشکار درمیان هنرهای رزمی در سراسر دنیا ست.
فنون تکواندو از ورزشهای سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم با تلاش مستمر اساتید هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده است.
اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهتهایی نیز با برخی سبک های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می خورد، اما استیل خاص این رشته دفاعی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک های رزمی موجود متمایز می کند.
قدمت این رشته به گواهی دیوارنگاره ها و نقاشی های به جا مانده در مقبره های «کاگجوچونگ» و «مویونگ چانگ» در کره شمالی (منچوری غربی) به 20 قرن پیش می رسد.- دریکی از این تصاویر مردی در حال اجرای یک فن دفاع با دست ترسیم شده که کاملاً مشابه ضربه اول گول ماگی (دفاع بالا) در تکواندو است.- همین موجب شده تا تکواندو تاریخی کهن تر از سایر ورزشهای مرسوم در شرق آسیا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.
شواهد قابل اعتمادی وجود دارد که شکل امروزین تکواندو از رشته های رزمی «سوباک» و «تکوان» که در دوران حکومت سلسله گوجوریو (37 ق.م تا 668 م) در شمال کره تمرین می شده، اقتباس شده است. در این دوران اهمیت زیادی به توانائیهای جنگی داده می شد و مسابقات منظمی برگزار می شد، شامل؛ رقص با شمشیر، تیراندازی، نبرد تن به تن، مبارزه ای که در آن دو نفر با شکستن یخ روی دریاچه وارد آب سرد شده وبه مبارزه می پرداختند.
در دوران پادشاهی سیلا (57 م تا 935 م) که بر بخش های جنوبی شبه جزیره کره حکم می راند نیز توجه خاصی معطوف هنرهای رزمی بود. در این حکومت سازمانی نظامی، آموزشی،اجتماعی به نام «هوارانگ دو» وجود داشت، آموزش انواع هنرهای رزمی به ویژه سوباک نیز از جمله فعالیت های این سازمان بود.
اگرچه در این دوران هوارانگ دو فنون گلاویزی و ضربات دست فراوانی را وارد سوباک کرد، اما پس از آن میل چندانی به تمرین این نوع فنون در کره وجود نداشت و این رشته به شکل اولیه آن که بر مبنای ضربه زدن و جلوگیری از نزدیک شدن دشمن استوار بود، ادامه یافت. تکنیک های گلاویزی سوباک که «یوسول» نامیده می شد، بعدها با ورود به ژاپن پایه گذار ورزش «جودو» شد.
تمرین هنرهای رزمی در زمان امپراتوری قدرتمند «کوریو» (935 تا 1392) نیز رواج زیادی داشت، در جشن های سالانه گوناگونی که در این سلسله بر گزار می شد، علاوه بر ورزشهای رزمی به مسابقات کشتی و چوگان نیز بهای زیادی داده می شد.
روی کار آمدن سلسله یی (1392 تا1910) که مبتنی بر تفکرات ایدئالیستی، رواج بودیسم و زدودن افکار کنفوسیوس از این کشور بود، کاهش نقش نظامیان در حکومت را نیز در پی داشت. این وضعیت اگرچه از رونق هنرهای رزمی کاست، اما تکامل این فنون تا هنگام اشغال کره توسط ژاپن در 1910 ادامه داشت.
در دوران حکومت استعماری ژاپن هنرهای رزمی بومی کره نیز مانند دیگر مظاهر فرهنگی این کشور با ممنوعیت مواجه شد، ژاپنی ها مدارس کاراته را در این کشور تأسیس و آموزش آن را جایگزین تکواندو کردند.
این ورزش در ایران، امریکا و اروپا نیز هواداران خود را دارد و در میان امریکاییها و بویژه سیاهپوستان بسیار طرفدار دارد و مانند سایر رشته‌های ورزشی در کوتاهترین زمان ممکن جای خود را درمیان آنها پیدا کرده است.


تاریخچه تکواندو ایران

با توجه به روابط دیپلماتیک کشور جمهوری کره جنوبی با ایران در سال 1967 و مراوده نظامی بین دو کشور.یکی از واحدهای نظامی ارتش به نام نیروی مخصوص(کلاه سبزها) برای اولین بار با ورزش تکواندو آشنا شد. اولین کلاس تکواندو با آمدن هیئت نظامی ارتش کره جنوبی به سرپرستی سرگرد کیم سورین (Kim. Soo. Ran) و دو نفر از همراهانش در سال 1971 میلادی در باشگاه پهلوی سابق زیر نظر تربیت بدنی نیروی زمینی با شرکت 75 نفر از ورزیده ترین افسران و درجه داران به مدت یک سال تشکیل گردید و در پایان این دوره 61 نفر موفق به دریافت گواهی نامه دان یک مشکی شدند.فارغ التحصیلان این کلاس با تشکیل کلاسهای آموزشی و اجرای نمایشات مختلف در واحدهای نظامی حرکتی موثر و سهمی بزرگ در شناساندن این هنر رزمی به سایر نظامیان شدند. اکثر مربیانی که در تهران زندگی می کردندو از امکانات بیشتری برخوردار بودند موفق شدند در باشگاههای آزاد(بخش خصوصی)فعالیت خود را آغاز نمایند. این فعالیت ها خالی از مشکلات جانبی نبود، زیرا ورزش کاراته که در ایران از سابقه بیشتری برخوردار بود با توسعه ورزش تکواندو مخالفت داشت و آنرا به عنوان کاراته کره ای می دانست.اما علی رغم این مخالفت ها تکواندو راه ترقی و پیشرفت خود را آغاز کرد و توانست در سراسر ایران فعال گردد.سپس دیگر نیروهای نظامی از جمله نیروی دریایی، هوایی و انتظامی با در اختیار گرفتن استادان کره ای مربیان و قهرمانان شایسته ای تربیت نمودند.



تحولی بزرگ در تکواندوی ایران

با آمدن آقای لی وون سه (Lee. Woon. Se) اولین نماینده فدراسیون جهانی (WTF) به ایران در سال 1974 و آشنایی پیشگامان ورزش تکواندو با سبک آموزش پومسه (Poomse) و عضویت انجمن تکواندوی نیروهای مسلح در فدراسیون جهانی و همچنین وفاق و دوستی پیشگامان تکواندو جایگزین نمودن سبک پومسه به جای هیانگ(hiang) را به همراه داشت. این تحولی بزرگ در ساختار فنی و آغازی نوین برای شرکت تیم های ملی در مسابقات جهانی و آسیایی بود. اولین نمایش بزرگ تکواندو در ایران، پانزدهم آذر ماه 1351 تاریخ ورزش تکواندو هرگز این رویداد بزرگ را فراموش نخواهد کرد که با ورود ژنرال چوی، هونگ هی (Choi. Hong. He) یکی از بنیانگذاران تکواندو در جهان و تیم همراهش به ایران در پائیز سال 1974 و با به نمایش گذاردن تکنیک های پیشرفته تکواندو و شکستن اجسام سخت(کیوکپا)در سالن ورزشی حیدرنیا ودانشکده افسری ارتش در حضور پادشاه و فرماندهان ارتش برای اولین بار بی اندازه در شناساندن ورزش تکواندو موثر واقع شد.در این نمایش بزرگ، ورزش دوستان، شاهد همکاری تکواندوکاران ایران با تیم مهمان بودند. تلاش پیگیر مربیان و پیشگامان این ورزش در سال 1974 به نتیجه رسید و انجمن تکواندو نیروهای مسلح ایران رسماً فعالیت خود را آغاز نمود. انجمن نیروهای مسلح تکواندو ایران انجمن نیروهای مسلح تکواندو به ریاست آقای سرهنگ بهروز سرشار در طول هفت سال فعالیت خود خدمات ارزنده ای ارائه داد و توانست با مدیریتی انسجام یافته ورزش تکواندو را از هر گونه گزند محفوظ بدارد. این انجمن در طول موجودیت خود شاهد تحولات بزرگی بوده . افتتاح مرکز اداری و آموزشی کوکی وون در سال 1972 و تاسیس و راه اندازی فدراسیون جهانی(WTF) در اکتبر 1973 و برگزاری مسابقات جهانی و آسیایی ثبات شخصیتی بود برای تکواندو سراسر جهان.

فدراسیون آقای محمد مهر آئین 1363-1357

این فدراسیون با عنوان فدراسیون ورزشهای رزمی در روزهای اوایل انقلاب عهده دار مسئولیت سه انجمن ورزش رزمی جودو، کاراته و تکواندو شد. جناب آقای محمد مهرآئین در بحرانی ترین روزهای انقلاب تصدی این فدراسیون را به عهده گرفت که در شرایط و موقعیت خود مسئولانه عمل نمود.

فدراسیون تکواندو آقای سید مصطفی صفوی 1363-1368

آغاز فعالیت فدراسیون مستقل در سال 1363 با تصدی آقای سید مصطفی صفوی شروع به کار نمود. با تلاش مربیان ارزنده ایران و بهره مندی از آقای کانگ شین چال(Kang. Shin. Cho) مربی کره ای موفق به کسب ارزشهای چشمگیری شد. تشکیل کمیته های آموزش، آزمون، مربیان و داوران مسابقات مطابق با استاندارد های فدراسیون جهانی، برگزاری کلاس های متعدد مربیگری و داوری توانست خدمات ارزنده ای به ورزش تکواندو ارائه نماید. پس از آن به ترتيب آقايان محمد قمي ، مصطفي صفوي و مخترا كلانتري و از سال 1379 آقاي سيد محمد پولادگر به عنوان رئيس فدراسيون تكواندو فعاليت نمودند . دهه 1378 تا 1387 را مي توان به عنوان دوران اوج و سالهاي اقتدار تكواندو ايران در جهان دانست . كسب ارزشمند ترين مدال ورزشي جهان يعني دو طلاي المپيك در المپيك 2004 آتن و يك مدال طلا در المپيك 2008 پكن ، قهرماني جام جهاني در سال 2000 ، پنج دوره نايب قهرماني جام جهاني ، چهار دوره نايب قهرماني جهان ، يك دوره قهرماني و پنج دوره عنوان نائب قهرماني در مسابقات قهرماني آسيا و اقيانوسيه ، چهار دوره نايب قهرماني در مسابقات دانشجويي جهان ، دو عنوان نايب قهرماني در مسابقات جهاني پومسه و كسب سهميه شركت نخستين بانوي تكواندوكار ايراني در مسابقات المپيك 2008 پكن ،انتصاب 7 نفر از مسئولين فدراسيون تكواندو جمهوري سالامي ايران در اتحاديه تكواندوآسيا و از جمله آن انتخاب آقاي سيد محمد پولادگر به عنوان نايب رئيس اتحاديه تكواندو آسيا را مي توان از مهمترين دستاوردهاي اين دهه است . در حال حاضر تكواندو ايران به عنوان يكي از دو قدرت برتر جهان شناخته مي شود و انتخاب اين فدراسيون به عنوان فدراسيون نمونه كشور در سالهاي 1382 و 1384 و به عنوان فدراسيون برتر در سال 1383و 1386 انتخاب گرديده است . انتخاب فدراسيون تكواندو به عنوان فدراسيون برتر در سال 1385 توسط سازمان تربيت بدني و انتخاب اين فدراسيون به عنوان فدراسيون برتر از سوي كميته ملي المپيك و سازمان تربيت بدني در سال 1384، اخذ گواهينامه استاندارد ايزو (ISO 9001) توسط فدراسيون تكواندو براي اولين بار در بين فدراسيون هاي ورزشي ، راه اندازي مسابقات ليگ از سال 1373 تاكنون و با قدمتي 13 ساله به عنوان تنها كشوري در جهان است كه در رشته تكواندو داراي مسابقات ليگ مي باشد ( در رده هاي مختلف سني در دو گروه آقايان و بانوان ) فدراسيون تكواندو در بخش علمي هم فعاليت گسترده اي داشته و از جمله مي توان به اخذ مجوز جهت مقطع كارداني در دانشگاه جامع علمي كاربردي و مجوز جهت مقطع كارشناسي دانشگاه آزاد اسلامي اشاره نمود .تعميم و گسترش تكواندو در بين باشگاهها و استانهاي كشور باعث شده تا تكواندو به عنوان يكي از سه رشته برتر ورزش ايران مورد توجه علاقمندان و كارشناسان ورزش كشور قرار گيرد .

مهمترين رويدادهاي تكواندو در يك نگاه

1349 ورود تكواندو به ايران و تاسيس اولين كلاس مربيگري تكواندو زير نظر مدرسين كره اي در باشگاه
سرباز تهران 1354 : تاسيس انجمن تكواندو نيروهاي مسلح 1354 : شركت تيم تكواندوي نيروي مخصوص
 (چتربازان) به دومين دوره مسابقات جهاني در سئول كره جنوبي با سرپرستی سرهنگ بهروز سرشار
و مربیگری آقای کیم، کوانگ، کونگ (Kim. Koang. Kong) مربی کره ای که در استخدام نیروی مخصوص
بود و كسب نخستين مدال برنز جهاني توسط آقای حسین ربیع زاده در وزن چهارم 1355 : شركت در
 دومين مسابات قهرماني آسيا – اقيانوسيه در شهر ملبورن استراليا ، با حضور تيم تكواندو نيروي
 مخصوص 1357: تشكيل فدراسيون ورزشهاي رزمي (جودو ، كاراته ، تكواندو ) به سرپرستي بهروز
سرشار 1357: تشكيل نخستين تيم ملي تكواندو و اعزام به سومين دوره مسابقات قهرماني آسيا –
اقيانوسيه در هنگ كنگ. این تیم به مربیگری آقای چانگ، مون، گیل (Chang. Mon. gile) مربی کره ای
که در استخدام نیروی دریایی مستقر در بندر عباس بود. حاصل اين حضور 2 مدال نقره و 5 مدال برنز و
مقام سوم تيمي بود . 1358:اعزام تيم ملي تكواندو به چهامين دوره مسابقات جهاني تكواندو به اشتوت
 گارد آلمان و شركت دو نفر از مربيان به هشتمين دوره كلاس داوري بين المللي 1358: انتصاب آقاي
محمد مهر آيين به سمت رياست فدراسيون ورزشهاي رزمي (جودو ، كاراته ، تكواندو ) 1362: اعزام تيم
 ملي به ششمين دوره مسابقات قهرماني جهان در كپنهاگ دانمارك و نخستين مدال جهاني تكواندو
پس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي 1363: تفكيك رشته هاي تحت پوشش فدراسيون ورزش هاي
 رزمي و تشكيل فدراسيون تكواندو به رياست آقاي سيد مصطفي صفوي 1364: شركت در هفتمين
دوره مسابقات قهرماني جهان و كسب نخستين مدال نقره جهاني 1365 : شركت در بازي هاي آسيايي
سئول و كسب نخستين مدال طلاي آسيا 1366 : حضور در دومين دوره مسابقات قهرماني ارتشهاي
جهان و كسب يك مدال نقره 1368 : كسب نخستين مقام چهارمي تيمي جهان در نهمين دوره مسابقات
 قهرماني جهان در سئول كره جنوبي با كسب 3 مدال برنز 1369 : انتصاب آقاي محمد قمي به سمت
رياست فدراسيون تكواندو 1369 :حضور در دومين دوره مسابقات قهرماني دانشجويان جهان در اسپانيا و
 كسب نخستين مدال طلا 1369 : حضور در چهارمين دوره مسابقات جام جهاني در مادريد اسپانيا
1370 : حضور در پنجمين دوره مسابقات جام جهاني در زاگرب يوگسلاوي و كسب يك مدال نقره و 2
مدال برنز 1373 : انتصاب مجدد آقاي سيد مصطفي صفوي به سمت رياست فدراسيون 1373 : حضور
 در بازيهاي آسيايي هيروشيما و كسب مقام نائب قهرماني با يك طلا ، 2 نقره و يك برنز 1373 : انتخاب
 آقاي سيد مصطفي صفوي به عنوان عضو كميته روابط عمومي فدراسيون جهاني تكواندو به مدت 2
 سال 1373 :انتخاب آقاي سيد محمد پولادگر به عنوان عضو كميته قانون گذاري فدراسيون جهاني
تكواندو به مدت 2 سال 1374 :حضور در دوازدهمين دوره مسابقات قهرماني جهان در فيليپين و كسب
 مقام پنجمي جهان با يك نقره و 2 برنز 1375 : انتصاب آقاي مختار كلانتري به سمت رياست فدراسيون
 1375:انتخاب آقاي سيد محمد پولادگر به عضويت شوراي اجرايي اتحاديه آسيا به مدت 4 سال 1375 :
توليد اولين تشك مخصوص تكواندو در كشور 1375:شركت در نخستين دوره مسابقات نوجوانان قهرماني
 جهان در بارسلون اسپانيا 1376 : طراحي و راه اندازي سيستم داوري كامپيوتري مطابق با آخرين
دستور العمل داوري جهان 1376 :شركت در هشتمين دوره مسابقات جام جهاني در قاهره مصر و كسب
 عنوان نائب قهرماني جهان و اولين مدال طلاي جهاني (در مجموع تيم ملي ايران صاحب يك مدال طلا ،
 يك نقره و 2 برنز شد ) 1377 :شركت در دومين مسابقات قهرماني نوجوانان جهان در استانبول تركيه و
 كسب نخستين مدال برنز جهان 1377 : حضور در نخستيم دوره مسابقات جام جهاني زيندل فينگين
 آلمان و تكرار عنوان نائب قهرماني جهان با كسب يك مدال طلا ، 2 نقره و يك برنز 1378:حضور در
چهارمين دوره مسابقات قهرماني جهان در ادمونتون كانادا و عنوان نائب قهرماني جهان براي نخستين
 بار با 2 مدال طلا 1378 :اعطاي جام جوانمردترين تكواندوكار جهان به آقاي مجيد افلاكي از سوي
 فدراسيون جهاني تكواندو 1379 : حضور در دهمين دوره مسابقات جام جهاني در ليون فرانسه و كسب
عنوان نائب قهرماني جهان براي نخستين بار با 2 طلا و 2 نقره 1379:حضور رسمي تكواندو در بازيهاي
المپيك و كسب نخستين مدال رسمي المپيك 1379 :شركت در سومين دوره مسابقات قهرماني
نوجوانان جهان و كسب نخستين مدال طلاي مسابقات 1379 : انتخاب آقاي سيد محمد پولادگر با 38
 راي از 41 راي به سمت رياست فدراسيون 1379 :شركت در سومين دوره مسابقات تكواندو نوجوانان
 جهان وكسب يك مدال طلا و يك برنز 1379 :شركت در ششمين دوره مسابقات تكواندو دانشجويان
 جهان و كسب دو مدال نقره و 3 مدال برنز و عنوان سومي مسابقات 1379:شركت در مسابقات المپيك
 سيدني استراليا و كسب يك مدال برنز 1379 : شركت در دهمين دوره مسابقات جام جهاني و كسب
مقام قهرماني با 2 مدال طلا و 2 مدال نقره 1379 : شركت در دوازدهمين دوره مسابقات قهرماني
ارتشهاي جهان و كسب عنوان نايب قهرماني با 2 مدال طلا و 2 مدال برنز 1379 :شركت در چهار دهمين
 دوره مسابقات قهرماني آسيا و اقيانوسيه و كسب يك مدال نقره و 2 مدال برنز 1380 : شركت در
پانزدهمين دوره مسابقات قهرماني جهان و كسب يك مدال طلا و يك نقره وكسب عنوان سومي 1380:
شركت در يازدهمين دوره مسابقات جام جهاني و كسب 2 مدال طلا ، 2 نقره و يك برنز و عنوان نايب
قهرماني 1381 : شركت در چهارمين دوره مسابقات نوجوانان جهان و كسب يك مدال طلا و عنوان
چهارمي 1381 : شركت در چهاردهمين دوره بازيهاي آسيايي و كسب يك مدال طلا ، يك مدال نقره و 2
 مدال برنز و عنوان سومي 1381 : شركت در دوازدهمين دوره مسابقات جام جهاني باكسب 3 مدال طلا
، يك مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1381 : شركت در پانزدهمين دوره مسابقات
 قهرماني آسيا – اقيانوسيه با كسب يك مدال طلا ، 2 مدال نقره و 3 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني
 1382 :شركت در شانزدهمين دوره مسابقات قهرماني جهان با كسب 2 مدال طلا ، 2 مدال نقره و يك
 برنز و عنوان نايب قهرماني 1382 :شركت در پانزدهمين دوره مسابقات ارتشهاي جهان وكسب يك مدال
 طلا ، 2 مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1383:شركت در مسابقات المپيك آتن و كسب
 يك مدال طلا و يك برنز 1383 :شركت در پنجمين دوره مسابقات نوجوانان جهان با كسب يك مدال طلا ،
3 مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1383 : شركت در شانزدهمين دوره مسابقات قهرماني
 آسيا – اقيانوسيه با كسب يك مدال طلا و 2 مدال نقره و عنوان نايب قهرماني 1383 : انتخاب فدراسيون
تكواندو به عنوان فدراسيون برتر در ميان فدراسيونهاي ورزشي 1384 :شركت در يازدهمين دوره
مسابقات دانشجويان جهان با كسب 4 مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان پنجمي 1384 : شركت در
هفدهمين دوره مسابقات قهرماني جهان و كسب يك مدال طلا ، 3 مدال نقره و يك مدال برنز و عنوان
 نايب قهرماني 1384 : انتخاب فدراسيون تكواندو به عنوان فدراسيون نمونه كشور از سوي سازمان
تربيت بدني و كميته ملي المپيك 1385 : شركت در نخستين دوره مسابقات جهاني پومسه با كسب
9 مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1385 : شركت در ششمين دوره مسابقات نوجوانان
 جهان با كسب 2 مدال طلا ، يك نقره و 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1385 :شركت در پانزدهمين
دوره بازيهاي آسيايي با كسب يك مدال طلا ، 2 مدال نقره و 5 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1385 :
شركت در هجدهمين دوره مسابقات قهرماني ارتشهاي جهان با كسب 2 مدال طلا ، يك مدال نقره و 2
مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1385 :شركت در دوازدهمين دوره مسابقات دانشجويان جهان و كسب
عنوان قهرماني با 3 مدال طلا ، 3 مدال نقره و يك مدال برنز 1385 :شركت در هفدهمين دوره مسابقات
 قهرماني آسيا – اقيانوسيه با كسب 2 مدال طلا ، 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1385 : شركت در
 هفدهمين دوره مسابقات جام جهاني و كسب 2 مدال طلا ، يك نقره و يك برنز و عنوان نايب قهرماني
1385 : انتخاب فدراسيون تكواندو به عنوان فدراسيون نمونه كشور 1385 ک افتتاح نخستين مدرسه
تكواندو كشور در تهران 1386 : شركت در سيزدهمين دوره مسابقات دانشجويان جهان با كسب 3 مدال
طلا ، يك مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1386 : شركت در هجدهمين دوره مسابقات
 قهرماني جهان با كسب 2 مدال نقره و يك مدال برنز 1386 : انتخاب فدراسيون تكواندو به عنوان
 فدراسيون نمونه كشور 1387 : شركت در هفتمين دوره مسابقات نوجوانان جهان با كسب 2 مدال طلا
 و يك مدال نقره و عنوان نايب قهرماني 1387 :شركت در نوزدهمين دوره مسابقات قهرماني ارتشهاي
جهان با كسب 2 مدال طلا ، يك مدال نقره و 3 مدال برنز و عنوان نايب قهرماني 1387:شركت در
چهاردهمين دوره مسابقات دانشجويان جهان با كسب 3 مدال طلا ، يك مدال نقره و 2 مدال برنز و عنوان
 نايب قهرماني 1387 :شركت در هجدهمين دوره مسابقات قهرماني آسيا – اقيانوسيه و كسب عنوان
قهرماني با 5 مدال طلا ، يك مدال نقره و يك مدال برنز 1387 : شركت در مسابقات المپيك و كسب يك
مدال طلا 1387 : عضويت آقاي مجتبي نظم ده دركميته داوران اتحاديه تكواندو آسيا از سال 2004 تا 2008
 و انتخاب ايشان به عنوان نائب رئيس كميته آموزش اتحاديه تكواندو آسیا 1387 :نائب رئيس اتحاديه
تكواندو آسيا ATU در سال 2008 1387 : انتخاب سركار خانم الهه عرب عامري به عنوان نائب رئيس
اتحاديه تكواندو آسيا 1387 : انتخاب جناب آقاي ابراهيمي به عنوان رئيس كميته مسابقات اتحاديه
 تكواندو آسيا 1387 :انتخاب جناب آقاي هادي ساعي به عنوان نائب رئيس كميته ورزشكاران اتحاديه
تكواندو آسيا 1387 : انتخاب جناب آقاي غلامحسن ذوالقدري به عنوان عضو كميته فني اتحاديه تكواندو
 آسيا 1387 : انتخاب جناب آقاي كيارش بحري به عنوان نائب رئيس روابط عمومي و بين الملل اتحاديه
تكواندو آسيا 1387 :انتخاب جناب آقاي رضا مير ابوطالب به عنوان عضو كميته پزشكي اتحاديه تكواندو
 آسيا 1387 : برگزاري نخستين دوره مسابقات تكواندو جام باشگاههاي آسيا در تهران و قهرماني ايران
در دو بخش كيوروگي و پومسه آبان ماه 1387 کبرگزاري سومين سمينار بين المللي تكواندو در تهران آبان
 ماه 1388 : برگزاري بيست ويكمين دوره مسابقات بين المللي جام فجر در تهران 1388:برگزاري دومين
دوره مسابقات جام باشگاههاي آسيا در تهران 1388: شركت در هجدهمين دوره مسابقات جام جهاني
 باكو آذربايجان و نايب قهرماني ايران 1388: شركت در پانزدهمين دوره مسابقات دانشجويان جهان در
 بلگراد صربستان و قهرماني ايران با 3 طلا و يك نقره 1388:شركت تيم پومسه براي نخستين بار در
رقابتهاي دانشجويان جهان و كسب عنوان سومي با 3 مدال برنز 1388:شركت در نوزدهمين دوره
 مسابقات قهرماني جهان و نايب قهرماني ايران.
 
 
زندگینامه استاد کانگ شین چال
 
 

 

عکس 2

 

مرد موبلند كره‌اي با آن پوشش خاص خود که در حال حاضر سرمربی تیم ملی پومسه تکواندو می باشد .در جهان کسانی که تکواندو کار می کنند. یا در رشته های رزمی فعالیت می کنند استادکانگ برای وی نام آشناست . حتّی پوسترهای رزمی وی با تکنیک های مختلف، درجلد نشریات ورزشی رزمی و یا درداخل خیلی از باشگاه ها سالن های رزمی خود نمایی می کند . تكواندوكاراني كه با كانگ كار كرده‌اند مي‌گويند: كانگ داراي يك انضباط كره‌اي، سخت‌گير، خشن و مقرراتي است‌. هر چند آرامش خاصي در چهره وي وجود دارد. ولي بسيار سختگير و جدي است‌.

عکس 3

خیلی ها براین باورند که استاد کانگ در پیشرفت تکواندوی ایران نقش به سزایی داشته است . ودر زمان های نه چندان دورسرمربی  کیوروگی (مبارزه ) تکواندوی ایران بوده وبه نوعی تکواندوی ایران را متحول کرده است .

((شين چال كانگ))  كه در اواسط دهه 60 يعني سال 64 هدايت تيم‌ملي تكواندو ايران را در رقابت‌هاي برون‌مرزي به مدت 3 سال بر عهده گرفت و پس از يك بازگشت نه چندان طولاني به كشورش، بار ديگر در سال 71 سكاندار هدايت تيم‌ملي شد. در واقع نام وي بيش از هر مربي خارجي ديگري در كشورمان شناخته شده است‌.و ­حتی هادی ساعی و مجید افلاکی و..... وخیلی از تکواندوکاران مطرح­­ کشور به نوعی  به کمک وی به موفقیت هایی دست یافتند.  وي كه بعدها پس از بازگشت به كشورش به هيچ وجه رابطه خود را با تكواندو ايران قطع نكرده بود گاه و بيگاه و با مناسبت‌هاي مختلف به كشورمان سفر مي‌كرد.

عکس 4

 

 تا اينكه سرانجام در اسفند سال 1384 به همراه تيم‌ملي تكواندو کره و مسؤولان W.T.F راهي هجدهمين دوره پيكارهاي بين المللي فجر شد تا ­حداقل آنهایی كه نام و چهره اين مربي كره‌اي را به خاطر دارند بار ديگر وي را از نزديك ببينند‌. بله (شين چال كانگ) سرمربي اسبق تيم‌ملي تكواندو در قسمت مبارزه، اين‌بار به عنوان سرمربي فرم يا (پومسه) هدايت تيم‌ملي تكواندو كشورمان را بر عهده گرفته است‌. چون تکواندو مانند سایر رشته های رزمی که مسابقات کاتا دارند. مسابقات فرم ( پومسه ) را به طور رسمی به عنوان رشته ی جهانی برگزار کردند.

عکس 5

 

عکس 6

 

وآقای پولادگر رییس فدراسیون کاربلد وباهوش ایران با انتخاب کانگ به عنوان سرمربی پومسه ، اهمیت این رشته را درک نموده ، و نخواست کشورمان از غافله عقب بماند . وفعلا پنج سال است که هر ساله مسابقات جهانی پومسه برگزار شده  ،ودر مسابقات جهانی هم همیشه کره ی جنوبی حریف اصلی ایران بوده است.پومسه حتی در بازیهای دانشجویان جهان و بازیهای غرب آسیا  گنجانده شد.واولین دوره ی آسیایی اش در قزاقستان برگزارگردیده است و (ایران در غیاب کره قهرمان شد.) این مربی بزرگ (كانگ )توانست نگاه مربيان و بازيكنان را نسبت به ورزش تكواندو تغيير دهد‌. و حضور كانگ در پومسه و چيدن يك ساختار اصولي و علمي دربخش( پومسه) هم كه زيبايي‌هاي خاص خودش را دارد.باعث شد که کشور عزیزمان ایران توانست در رقابت‌هاي جهاني و آسيايي مدال درو كند .

عکس 8
 

عکس 11

 

به ادامه مطلب توجه فرمایید

 

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه سیزدهم دی 1391 | 20:19 | نویسنده : بروسلی |
تاریخچه جیت کان دو

جیت کان دو (به چینی: 截拳道) یکی از ورزش‌های رزمی سرزمین چین است که توسط بروس لی، کونگ فوکار و هنرپیشه معروف سینما پایه گذاری شد.

بیشتر تکنیک‌های جیت کان دو براساس هنر رزمی وینگ چون کونگ‌فو طراحی شده‌است، چرا که بروس لی تمرینات کلاسیک رزمی خود را در هنگ کنگ زیر نظر استاد ییپ من استاد بزرگ این سبک انجام داده‌بود.

فنون وینگ چون در جیت کان دو به شکلی تغییر یافته‌اند که کاربردی تر باشند و استفاده از سلاح‌های سرد نیز در آن بسیار گسترده‌تر است. بسیاری از ضربات و حرکات سایر هنرهای رزمی به‌آن افزوده شده‌اند، به طوریکه برخی جیت کان دو را اولین رشته و الگوی ابتدایی هنرهای رزمی ترکیبی می‌دانند.

روش استفاده از سلاح‌های سرد در جیت کان دو بر پایه هنرهای رزمی کالی و اسکریما است از همین رو این رشته جیت کان دو کالی اسکریما نیز نامیده می‌شود.

این رشته گاهی جان فان کونگ فو نیز نامیده می‌شود. جان فان حروف اول نام بروس لی در زبان چینی است. به همین جهت در سال ۲۰۰۴ بنیاد بروس لی نام رسمی این هنر رزمی را به جان فان جیت کان دو تغییر داد.

محتویات

 [نهفتن

مراحل آموزشی

 

sanderbridg آواتار ها

آموزش جیت کان دو در سه مرحله مقدماتی، متوسط و پیشرفته صورت می‌گیرد که هنرجویان آن را در ۱۰ مرحله طی می‌کنند تا به عنوان تکنسین ۱ که تقریباً شبیه دان ۱ است شناخته شوند.

در طول این مدت لباس آن‌ها شامل شلوار سیاه و تی شرت است که رنگ تی شرت طی این مراحل تغییر می‌کند و با هر مرحله‌ای یک آرم «یین و یانگ» بر روی لباس او اضافه می‌شود. تعداد این آرم‌ها درجه جیت کان دو کار را نشان می‌دهد. هنرجو پس از رسیدن به مرحله تکنسینی می‌تواند کت بروس لی را به تن کند.[۱]

تفاوت‌های جیت کان دو و وینگ چون

یکی از تغییرهای اساسی که بروس لی در سیستم چی سائو وینگ چون انجام داد، شکل ایستادن هنگام انجام چی سائو بود. در وینگ چون پاها روبروی هم و به اندازه عرض شانه‌ها ازهم جدا می‌باشند، پاشنه‌ها به طرف بیرون و زانوها به طرف داخل قرار می‌گیرند. به نظر بروس لی این ایستادن باعث کندی و سنگینی حرکت بدن بود. برای همین در جیت کان دو، چی سائو با پای راست یا چپ جلو ایستاده و پاشنه پای عقب بالا انجام می‌شود.

دیگر تغییر بروس لی روی فوک سائو بود که برخلاف وینگ چون تکنیک‌های دست را با پشت دست، ساعد یا بند انگشتان که آن‌ها را غیرطبیعی و موجب زخمی شدن فرد می‌دانست، انجام نمی‌داد و ضربات دست را به سبک بوکسورها اجرا می‌کرد.

ابداع سبک جیت کان دو

Brucelee آواتار ها

پس از سفر بروس لی از هنگ کنگ و عدم دسترسی به استاد ییپ من، او به فکر ایجاد روشی رزمی افتاد. ایده جیت کان دو در سال ۱۹۶۵ در ذهن بروس لی متولد شد.مبارزه با وان جک مان تأثیر بسزایی بر فلسفه مبارزه بروس لی گذاشت. با آن که بروس حریفش را به طرز فجیعی شکست داد، اما معتقد بود که آن مبارزه بیش تر از حد معمول طول کشیده و او نتوانسته‌است آنطور که انتظار دارد از تکنیکهای وینگ چون استفاده کند، بعلاوه او دیگر نمی‌توانست به یادگیری و تکمیل هنر رزمی وینگ چون بپردازد چون فرسخها از استادش دور بود.

او به سیستمی احتیاج داشت تا به شکوفایی هرچه بیشتر داشته‌هایش بپردازد. به همین خاطر با تاکید بر «کاربردی بودن، انعطاف پذیری، سرعت و کارآمدی» به توسعهٔ سیستم جدیدی پرداخت. او شروع به استفاده از روش‌های آموزشی متفاوتی کرد: بدنسازی برای افزایش قدرت، دویدن برای افزایش استقامت، تمرینات کششی برای انعطاف پذیری و بسیاری از روش‌های دیگر که او دائماً در حال منطبق کردن با سیستمش بود.

لی بر آنچه که «روش بی روشی» می‌نامید بسیار تاکید داشت. ایده‌ای که بیانگر رهایی از روشهای فرمالیته -همان سبکهای سنتی- بود. بروس لی احساس می‌کرد سیستمی که او «جان فان کونگ فو» (آموخته‌های بروس لی از هنرهای رزمی) نامیده‌است، محدود کننده‌است و به همین خاطر آن را به آنچه که با نام جیت کان دو توصیفش کرد، تغییر شکل داد. نامی که بعدها از مطرح کردن آن اظهار پشیمانی کرد چون از نام جیت کان دو نیز ویژگی‌های خاصی برداشت می‌شد که هر سبکی به نوبه خود ادعا می‌کند، درحالیکه ایدهٔ هنر رزمی او خروج از هر گونه عوامل محدود کننده بود.

 

تاریخچه جیت کان دو در ایران

 



      استاد حسن كوه كمري 

متولد1338،بالغ بر30سال است كه در عرصه هنرهاي رزمي فعاليت دارند.ايشان در دوران نوجواني خودتحت تعليم اساتيد مطرح به شكل خصوصي تمرين نمودند كه اين تمرينات سيستم هاي مختلف کونگ فو (سخت و نرم)را شامل مي شد توسط يكي از همين اساتيد ، هنر رزمي جيت كان دو را آموختند و جهت تدريس جيت كان دو از چندين كشور دعوتنامه دريافت نمودند. در سال1997از ايشان دعوت به عمل آمد كه در دانشگاه جيت كان دو آلبرتا در كانادا مشغول تدريس شوند. همچنين از كره جنوبي دعوتنامه اي براي راه اندازي سبك جيت كان دو دريافت كردند كه هنوز هم به صورت اوپن در اختيار استاد مي باشد. بعدها جهت تكميل داشته هاي خود به خارج از كشور سفر كردند و چندين سال را به تحقيق و بررسي در مورد جيت كان دو در آسيا و اروپا سپري نمودند. به مدت 3سال در شهرهاي مختلف اروپايي به شناساندن سبك جيت كان دو پرداختند و در يك دوره مسابقات قهرماني کونگ فو اروپا شركت كرده و مدال طلاي اين دوره از مسابقات را كس ب نمودند. 
وي در سال1360اين هنر را در تهران شروع به تدريس كردند و توانستند در سال1379سبك جيت كان دو را به صورت رسمي زير نظر فدراسيون ورزشهاي رزمي درآورند كه در حال حاضر اين سبك زير نظر فدراسيون ووشو جمهوري اسلامي ايران قرار دارد.



تاريخ : جمعه هشتم دی 1391 | 21:3 | نویسنده : بروسلی |

بيوگرافي اسكات ادكينز








اسکات ادکینز (متولد ۱۷ ژوئن، ۱۹۷۶) بازیگر و رزمی کار انگلستانی است که برای بازی در فیلم های شکست ناپذیر ۲ و شکست ناپذیر ۳ شناخته می شود. او همچنین در چند مجموعه تلویزیونی ایفای نقش کرده است. 




زندگی شخصی 


ادکینز در ساتن کولدفیلد در نزدیکی بیرمنگام انگلستان در خانواده ای با پیشه قصابی به دنیا آمد. برادر بزرگتر او کریک است. به دلیل علاقه زیاد به ورزش از ۱۰ سالگی به همراه پدر و برادر خود به باشگاه محلی جودو می رفت و به همین دلیل مهارت های گسترده ای در هنرهای رزمی یافت. او بعدها تحت آموزش رشته کیک بوکسینگ زیر نظر آنتونی جونز قرار گرفت. 

ادکینز در رشته های ووشو، تکواندو، کیک بوکسینگ، جودو و جوجیتسو کمربند مشکی دارد. اسکات در کالج ساتن کولدفیلد در کلاس درام ثبت نام نمود و در ۲۱ سالگی به فرهنگستان هنرهای دراماتیک داگلاس وارد شد. ولی به دلیل فقر مالی مجبور به ترک بدون اتمام این دوره شد. 

 اسكات  وقتی قرار شد نقش یوری بویکا رو بازی کنه به زندان ژورگانف
 
 روسیه رفت و با کاراکتر واقعی بویکا اشنا شد (یوری بویکا یه شخصییت
 
 واقعی در زندان های روسیه است که قوی ترین فایتر سال های 1994 تا
 
 2005 به حساب میومد که تمام مسابقات توی رینگ زندان رو به نفع
 
 خودش تموم میکرد با رکورد 37 پیروزی بدون شکست)

اسکات بعد از ملاقات با یوری بویکا گفت که اگر من 60% فکر میکردم که
 
 تو این فیلم میتونم بهترین باشم الان شک ندارم که 100% این فیلم یه
 
 فیلم بزرگ خواهد شد.


تاريخ : جمعه هشتم دی 1391 | 20:20 | نویسنده : بروسلی |

زندگینامه استاد ایکیدو استیون سیگال








استیون سیگال در10 آوریل 1951 درلانسینگ میشیگان آمریكا چشم به جهان گشود . پدرشكنتارو سیگالانگلیسی و مادرش پاتریشیا بااصلیت ایرلندی ، كاتولیك بودند . پدر استیونمعلم ریاضی دبیرستان و مادرش تكنسین اتاق عمل بود .
استیون كوچك پسری خوش زبان ، زیرك و با اعتماد به نفس بود . وقتی هفت سال داشت به تقاضای دوست پدرش در یك فیلم ایفای نقش كرد . او از همان دوران كودكی به ورزشهای رزمی ژاپنی علاقمند شد
.
استیون در عین حال كه كم‌سن و سال بود اما رفتاری فراتر از سن خود داشت و همچون یكفرد بالغ فكر می‌‌كرد و حرف می‌‌‌زد
.
او در مدرسه نیز از بهترین شاگردان كلاس به شمار می‌‌رفت . مادر و پدرش برای ایجادیك زندگی بهتر تصمیم گرفتند به لس آنجلس نقل مكان كنند . از این رو استیون دوراندبیرستانش را در لس‌آنجلس گذراند و در آنجا با استاد بزرگ آیکیدو،استادكوبایاشی آشنا شد و تحت تعلیم وی قرار گرفت . استیون در کنار آیکیدو به تمرین کاراته نیز پرداخت . در حقیقت با ورود به كلاس استاد كوبایاشی ، گویی وارد فرهنگ آسیایی شد و تحت تاثیر سنتهای ژاپنی قرار گرفت
.
در سال 1974 در حالیكه 23 سال بیشتر نداشت به درجه حرفه‌ای در ورزش آیكیدو رسید.





پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه برای یافتن شغل به هر كجا سر زد تا بالاخره دررستوران كینگ برگر، كاری پیدا كرد . او به دانشگاه رفت و در رشته تاریخ به تحصیل پرداخت و بعد از پایان تحصیلاتش راهی ژاپن شد . در آنجا با دختری به نام آیاكوفوجیتانی آشنا شد . پدر آیاكو مدرسه تعلیم هنرهای رزمی داشت . استیون با آیاكوازدواج كرد و صاحب دو فرزند دختر و پسرشد . او تحت تعلیم پدر آیاكو قرارگرفت و چند هنر ورزشی ژاپنی را آموخت . متاسفانه پدر همسرش قمارباز و مشروب‌خواربود و استیون از رفتار و اخلاق او ناراحت بود ، لذا تصمیم گرفت به آمریكا بازگردد . آیاكو نیز حاضر به زندگی در آمریكا نبود و از استیون جدا شد . سیگال پس از جدایی از آیاکو به نیومكزیكورفت و یك مدرسه هنرهای رزمی ژاپنی در آنجا تاسیس كرد .
بعد از مدتی دوباره برای كسب تجربیات بیشتر به اوزاكای ژاپن رفت و این‌بار ورزش‌هایرزمی دیگری را آموخت . او درباره آن روزگار می‌‌گوید : افتخار می‌كردم كه در ژاپن به آموزش‌ هنرهای رزمی می‌پردازم.








او علاقه زیادی به فرهنگ و سنت ژاپنی‌ها پیدا كرده بود . سیگال به آمریكا بازگشت ودربوربانك كالیفرنیابه بازگشایی یك مدرسه ورزشی اقدام كرد . او اولین فیلمش را با نامفراتر از قانون یا نیكودر همان دوران بازی كرد و موردتوجه كارگردانان مشهور قرار گرفت و به هنرمند قهرمان ملقب شد . او دستمزدهای بالایی دریافت می‌‌كرد زیرا بدل نداشت و خودش كارهای سخت و خطرناك را یك تنه درفیلم‌ ایفا می‌‌كرد . پس از مدتی باآدریانلاراساهنرپیشه‌ هالیوودازدواج كرد ، اما این ازدواج دوامی نداشت . بعد از مدتی باكلیلبروك هنرپیشه و مدل‌ هالیوودآشنا شد و علیرغم اینكه حاصل این ازدواج سه فرزندبود اما این ازدواج نیز فرجام خوشی نداشت و به جدایی ختم شد . سیگال برای فرزندانش یكپرستارگرفت . آریسا ولف فقط پرستار فرزندان سیگال نشد، بلكه به همسری او درآمد و آنها صاحب یك فرزندشدند . دو فرزند سیگال كه ثمره ازدواج اول وی بودند بعد از بزرگ شدن تصمیم گرفتند نزد مادرشان به ژاپن بروند . آنان دین بودایی را برگزیدند و به ژاپن بازگشتند . اما بقیه فرزندان سیگال درلس‌آنجلس مشغول به زندگی هستند . سیگال در طول سالهای 1998 به بعد در چند فیلم اكشن و پلیسی ایفای نقش كرد و به تبلیغ چند نوشابه انرژی‌زا و روغن‌های مكمل ورزشی پرداخت.







سیگال بازیگری را کمتر کرد و وارد تجارت شد . بعد ازطوفان مصیبت بارنیواورلئان، استیون سیگال تصمیم به باز‌سازی این شهرگرفت . او می‌‌خواهد یك فیلم در نیواورلئان بازی كند و به این ترتیب موجب بازسازی این سرزمین طوفان زده شود.پروژه جدید اوشاهزاده هفت‌تیركش نام دارد . موضوع فیلم كمی ‌غم‌انگیزاست از این رو استیون سعی دارد از صحنه‌های غم‌بار این شهر استفاده كند و فیلم خودرا بسازد و در آن به ایفای نقش بپردازد . حتی موسیقی این فیلم هم قرار است توسط سیگال تنظیم شود .عواید فروش فیلم صرف مردم نیواورلئان خواهد شد.







كوتاه از زندگی سیگال :
او اولین آمریكایی بود كه ورزش آبكیدو و جودو را در ژاپن آموخت
.
استیون صاحب كمربند مشكی در كاراته و دان 7 در آیكیدوست
.
سیگال گیاه‌خوار است و گوشت ‌نمی‌‌خورد
.
او علاقه زیادی به نواختن موسیقی با گیتار دارد و چند سبك موسیقی را با گیتار ابداع كرده است .استیون یك معلم موسیقی داشته كه جامائیكایی بوده و توانایی موسیقی خود را مدیون معلمش است
.
سیگال خانه‌ای در سانتا‌ اینز با دویست هكتار مساحت دارد و در حیاط خانه‌اش بهپرورش درخت انگور میپردازد
.
استیون سیگال مدتی بادی‌‌گارد بوده ( از جمله ی کسانی که او محافظت از آنها را برعهده داشته پادشاه ایران بوده است ) و به كارهای بدلكاری می‌‌پرداخته است
.
او در حین تمرین با شون كانری اولین جیمز باند سینما ، مچ دست وی را شكست و به وی آسیب رساند.







استیون از دوستان صمیمی جكی‌چان و پادشاه كارل‌گوستاوسوئدی است.
او در سال 2005 آلبوم موسیقی خود با نام از دل غار كریستال بخوان را وارد بازاركرد
.
سیگال علاقه زیادی به حیوانات دارد و حامی حمایت از حقوق حیوانات است . او در گوشه‌ای از حیاط خانه‌اش انواع حیوانات خانگی را نگهداری می‌‌كند
.
او چند مدرسه زنجیره‌ای آموزش هنرهای رزمی در ایالتهای مختلف آمریكا بر پا كرده است
.
وی علاقه زیادی به جمع‌آوری شمشیرهای سامورایی و گیتار در مدل‌های مختلف دارد
.
استیون به زبان ژاپنی تسلط كامل دارد
.
سیگال به نظریه تناسخ بوداییان معتقد است
.
او كتابی درزمینه نكته‌های هنرهای رزمی ژاپن به رشته تحریر درآورده است.


 

 




تاريخ : جمعه هشتم دی 1391 | 20:4 | نویسنده : بروسلی |

                                        

تاریخچه فول کنتاکت کارته در ایران و جهان

تاریخچه سبک فول کنتاکت کاراته .کیک بوکسینگ. شوت بوکسینگ در جهان و ایران

 این سبک با نام اختصاری  (AIKIA) شناخته ميشود  

  و در سال ۱۹۷۹ به وسيله اساتيد:

 دكتر جري بيزيلي دان ۱۰: ( ايشان داراي دان ۹ در تكواندو و دان ۹ در جوجيتسو و دان ۹ در جودو) میباشند

جف اسميت: ( ايشان داراي  دان ۸ در تكواندو و دان 7 جودو ) مي باشند  .

بيل والاس ( معروف به پا طلايي دان ۹ كاراته دان ۷ جودو ) ايشان در مسابقات جهاني جودو كه درسال ۱۹۶۵ در انگلستان برگزار مي گرديد از ناحيه پاي راست به شدت آسيب ديد و در اثر تمرينات بسيارزياد توانست قدرت پاي چپش را فوق العاده نمايد . نكته جالب اينجاست كه تمام حريفان وي  مي دانستندكه پاي  راست ايشان كاراي لازم را در حد بالا ندارد و قريب به اتفاق حريفان وي از ناحيه پاي چپ وي ناك اوت مي شدند

رنزو گريسي ( دان ۷ كوك سول وان + دان ۷ كاراته)

دكتر جولويس ( دان ۱۰ كاراته - دان ۹ جيت كاندو - دان ۱۰ تكواندو )

 

 در گردهمایی سال ۱۹۷۸ در ايالت ويرجيناي امريكا  تصميم به پايه گذاري رشته اي در دنيا گرفتند

كه تا الان در دنيا با اقتدار در بين اساتيد و فايتر هاي بزرگ دنيا صحبت از آن به ميان مي آيد . نتيجه اين گرد همايي و تبادل اطلاعات ورزشي و فني  این بود كه:

 در سال ۱۹۷۹ رشته اي جديد به نام كاراته مدرن يا كاراته امريكايي ياكيك بوكسينگ كاراته كه تلفيقي از فنون تكواندو و كاراته و جودو . جوجيتسو با نام:

American - Independent - Karate - Kick boxing - Instructor - Association

پايه گذاری گرديد .

 قوانين مسابقه در رينگ مخصوص با ابعاد ۳۰*۴ در ۳۰*۴ درارتفاع ۵۰ /1 متر بلند تراز سطح افق داراي دو گوشه آبي  و قرمز به صورت كراس و دو گوشه رستینگ مي باشد

 

آکادمی هنرهای رزمی آزاد ایران از سال ۱۳۶۴ زیر نظر دو برادر و استاد بزرگ فرشاد مالکی و استاد بزرگ مرحوم فریدون مالکی شروع به فعالیت نموده

طی سالیان متمادی هنر جویان و رزمی کاران متعددی رادر رشته های فول کنتاکت .کیک بوکسینگ . شوت بوکسینگ  تربیت نموده که اکثریت آنها در میادین مختلف داخلی وخارجی صاحب عنوان گردیده اند این آکادمی مجوز رسمی فعالیت خودرا از فدراسیون کاراته کشور اخذنموده و به فعالیت خود ادامه داده است.
در بعد آماتور در قسمت فول كنتاكت كه به معناي ضربات  با تماس كامل مي باشد ضربات چرخشي دست  Round say panch يا ضربه با تيغه خارجي دست به صورت دوراني چه به صورت ايستاده جهشي  – پرشي  و ضربات به صورت لوكيك ضربه با ساق پا به ناحيه سپيد ران و قسمت پائين كمر ممنوع ميباشد ضربات به صورت كاملا كلاسيك و كامل در محدوده تاييد شده    وارد مي آيد . در بعد حرفه اي كيك بوكسينگ تعداد راندها بيشتر بوده ضربات چرخشي كه محدوديتي نداشته ضربات زانو آزاد مي باشد . ضربات دست خارج از محدوده ضربات كلاسيك ضربات پا غير از ضربه به بيضه

, پشت سر , پشت بدن آزاد مي باشد حتي ضربه در قسمت پايين بدن مفصل زانو ساق پا آزاد مي باشد

 

در قسمت شوت بوكسينگ كه به معناي لغوي آن يعني (بوكس پرتابي) يا پرتاب و بوكس همراه است .

مبتكر روش شوت بوكسينگ استاد بزرگ شيزا تاكاشي قهرمان نامي تاي بوكسينگ و شوت بوكسينگ جهان میباشد که در سال 1985 ميلادي در ژاپن توسط استاد ابداع شد . كه علامت اختصاري آن

 (WSBA)مخفف  كلمات   WORLD    Shoot Boxing - Association

بوده و محل سازمان جهاني شوت بوكسينگ  در توكيو  Tokyo  وهمچنین مسابقات آن كاملا به صورت حرفه اي- گارد و حالت ايستادن كاملا گارد كيك بوكسينگ ( به دليل بالا بودن ضريب امنيت آن ) ضربات دست بوكس كاملا حرفه اي ضربات پا به صورت فول كنتاكت اجرا مي شود ضربات زانو و آرنج كاملا آزاد وتنها تفاوت آن با ديگررشته هاي كيك بوكسينگ و فول كنتاكت در اين است كه از آزادي عمل بسياربيشتري برخوردار بوده تكنيكهاي پرتابي مثل خم گيري , سالتو , پهلوگيري, و ... در آن كاملا كاربردي و مشهود است

زندگي نامه ي اوياما

 
قسمت اول
1923 / ميلادي
ماسوتاتسو اوياما که بعدا به لقب سوساي سازمان جهاني کيوکوشين کاي کان کاراته دست يافت در 27 جولاي 1923 ميلادي در کره متولد شد.

1925 /
اوياما توسط والدينش به منزل خواهرش در منچوري فرستاده شد.

1936 /
اوياما وارد مدرسه اي در سئول شد. در همين حين شروع به يادگيري کمپوچيني کرد و پس از دو سال تمرين به دان يک ارتقا پيدا کرد.

1938 /
ماس اوياما وارد مدرسه هوايي ياماناشي (Yamanashi) ژاپن شد و کاراته را زير نظر گي چين فوناکوشي (Gichin Funakoshi) شروع کرد و هر روز ، دو ساعت به تمرينات خود با اين استاد بزرگ ادامه داد.


1940 /
اوياما به هنگامي که دان 2 (Ni-Dan ) کاراته بود وارد دانشگاه تاکوشوکو (Takushoku ) شد.

1945 /
اوياما تحقيقات در مورد کاراته را در موسسه ايوا (Eiwa ) در منطقه سوگي ناميکو (Suginami-Ku ) واقع در توکيو را آغاز کرد لکن پس از سپري شدن 6 ماه موسسه مذکور تعطيل شد.

1946 /
ماس اوياما وارد بخش تربيت بدني دانشگاه واسدا (Waseda ) گرديد و در آنجا بود که با دو نفر از نويسندگان مشهور ژاپني به نامهاي يوشي کاوا Yoshikawa ) ) و شيرواوزاکي (Shiro Ozaki ) آشنا وبه مطالعات بيشتر درباره روش سامورايي پرداخت و پس از آن جهت تمرين به منطقه مينوبو (Minubu ) رفت. ايشان در همين سال بود که به دان 4 کاراته دست يافت.

1947 /

ماس اوياما در اولين دوره مسابقات سراسري ژاپن در کيوتو شرکت کرد ومقام قهرماني را از آن خود کرد.

1948/
اوياما تصميم گرفت زندگي خود را وقف کاراته کند و 18 ماه تمرينات خود را به تنهايي در منطقه کيوسومي (Kiyosomi ) واقع در استان چيبا(Chiba) آغاز کرد و اجراي تکنيکهاي خود را به حد عالي رساند.

1950 /
او در شهر چيبا اطاقي اجاره کرده ، تمرينات خود را ادامه داد. ايشان تمرينات کشتن گاورا شروع کرد. به طور مثال طي چهار روز 47 راس گاو را از پاي در آورد.

1951 /
سوساي آموزش کاراته را در ارتش آمريکا که در ژاپن استقرار داشت آغاز کرد و سپس تمرينات جودو را در شهر چيبا اغاز نمود و به دان 4 اين رشته دست يافت.

1952 /
سازمان کاراته شهر شيکاگو وي را به آمريکا دعوت کرد ودر حدود 11 ماه توانست 32 مورد کارهاي نمايشي را به اجرا بگذارد و در 7 مسابقه نيز شرکت کرد و سپس به ژاپن بازگشت.

1953 /
سوساي مجددا به شيکاگو رفت و با حضور تماشاچيان با يک گاو نر وحشي مبارزه کرد و توانست اين گاو را شکست دهد و شاخ او را نيز بشکند.
لازم به ذکر است سوساي اوياما پس از شکست دادن گاو وحشي گفته است هدف من قدرت نمايي نبوده بلکه ميخواستم ثابت نمايم انسانها ذاتا استعدادهايي دارند که اگر آن را شکوفا سازند ميتوانند بر همه چيز فائق گردند.

1954 /
سوساي به ژاپن بازگشت و پس از 3 ماه توقف و تمرين مستمر ، موفق گرديد در بوسو(Boso ) اولين دوجو خود را خارج از منطقه ميجي رو (Mejiro ) افتتاح نمايد.

1955 /
سوساي به آمريکا دعوت شد ، سپس به اروپا رفت ، در اين سفر با مردان بسياري مبارزه کرد و براي اولين بار سر بطري شيشه اي را به تيغه دست خود شکست و موجب حيرت مردم شد ، ايشان در شيکاگو مجددا با گاو وحشي مبارزه کرد اين امر موجب انتقاد باشگاه دوستي حيوانات گرديد.
ادامه دارد


شايد به جرعت بتوان استاد ماسوتاتسواياما،اين مرداسطوره اي هنرهاي رزمي راپيشگام وپيشرومعرفي هنرهاي رزمي مشرق زمين در جهان معرفي کرد.اين استاد کره اي الاصل که نام اصلي اش ،«جوي،يونگ اي»ميباشد،درسال1923درجنوب غربي کشورکره متولد شد ودرسال1930(دردوران اشغال کره توسط ژاپن) به اتفاق خانواده اش به کشورژاپن مهاجرت کرد ودرانجا به تحصيل و ورزش همت گماشت.اياماي جوان در17 سالگي موفق به اخذ دان 2 (نيدان) در کاراته شد وپس ازگذراندن دوره خدمتش درارتش، دوباره به تمرين کاراته روي اورد.اياماپس از40 سال مطالعه وتحقيق جامع،بنيانگذارسبکي درکاراته شد که درواقع تلفيقي بود ازکاراته ژاپني،کنپوي چيني وته کيهون کره اي.اين سبک بعدهانام «کيوکوشين کاراته» را به خود گرفت ودر حال حاضر اين هنراصيل دراقصي نقاط جهان تدريس وتمرين ميشود.اگر بازيگراني همچون بروس لي با بازي در فيلمهاي رزمي سهمي عمده درشناساندن اين هنرها بخصوص «کانگ فو» درجهان ايفا کردند، استاد «ماسوتاتسواياما»اين نقش را سالها پيش يعني درسال1950 ودرجريان اولين نمايش مبارزه اي خود که با يک گاونروحشي درشيکاگو انجام داد، به نمايش گذاشت. دراين نمايش، استاد درمبارزه اي نفس گيرازپس اين گاووحشي بر امد.وي ابتدا با مشت مرگباري که به پيشاني گاوزد انرا‍ کاملأگيج کرد وگاوتلوتلوميخورد،سپس بايکدست شاخ گاوراازجاکند وباضربه تيغه دست( شوتواگه اوچي) شاخ ديگرگاورا شکست به طوريکه شاخ گاوبه ميان تماشاچيها پرت شد.وجالب اينکه بعدهابه اوياماي گاو کش مشهورگشت.استاداويامامولف چندين کتاب کاراته نظير«کاراته چيست؟»،«اين هست کاراته» و«کاراته پيشرفته» نيز ميباشد.ايشان به موازات فعاليتهاي انتشاراتي به اقصي نقاط جهان مسافرت ميکرد وبه معرفي ونمايش هنررزمي ويژه اش همت ميگماشت.«طريقت
کيوکوشين» اخرين کتاب اين استاد فقيداست ودرباره مهمترين جنبه هاي فلسفي واخلاقي«کيوکوشين کاراته»نگاشته شده وهمچنين درباره
مشکلأتي که دران زمان براي گسترش هنرهاي رزمي وجود داشته است،به تفصيل به بحث ميپردازد.سوساي ماسوتاتسواياما سرانجام در
73 سالگي (1994 ميلادي) وپس از 63 سال زندگي اميخته با رياضت در هنرهاي رزمي، به علت ابتلا به سرطان ريه دارفاني را وداع گفت وجامعه کاراته جهان را به اندوه وتاثر نشاند.
اينجانب اميدوارست باارايه اين مطلب، ضمن گراميداشت ياد وخاطره اين استاد گرانقدر،درمعرفي هنر اصيل«کيوکوشين کاراته» به رهروان با فضيلت کاراته کشور، سهمي هر چند ناچيز راايفا کرده باشد.انشاالاه. اوس نساي ماساي.



تاريخ : شنبه دوم دی 1391 | 22:18 | نویسنده : بروسلی |

         

تاریخچه هاپکیدو از آغاز تا به حال :

 
 

   تناسب و توازن , هماهنگی HAP :

قدرت و یا انرژی Ki                :

راه و روش : Do   

افکار رزمی آشفتگی ذهن

هاپکیدو از مبدا یک هنر رزمی کره ایست . هاپکیدو به معنی راه هماهنگی قدرت درونی است , هاپکیدو یک هنر رزمی کامل و دارای فنون چشمگیر و پویا می باشد . آنها دارای دو نوع روش سخت و نرم هستند فنون انحرافی و پرتاب کردن و بر زمین زدن حریف – قفل مفصل , شکستن از شاهکارهای این هنر است .

هاپکیدو مرکب از دو هنر رزمی کره (یول سول) و پیوستن هنر رزمی ژاپنی معروف به (تای کیون) دایتوریو آی کی جوجیتسو و هر کدام یک مهارت در ضربات پای سنتی و قدیمی مرسوم در طی سه دوره پادشاهی هستند .

آغاز هاپکیدو در کره همراه با مذاهب بود , فنون در ابتدا فقط با دست بود بجز راهبه های بلند مرتبه و دیگر کارمندان عالی رتبه سلطنتی برای امنیت شخصی , بسیاری از مردم کاملاً ماهر نبودند جز اندکی از قدیمیها .

اواخر هاپکیدو راه کنترل بوسیله پدر هاپکیدو یونگ سول چوی (1986-1904) استارت خورد , سپس ایشان آغاز کردند تحقیق و مطالعه را از سن 9 سالگی , او دارای شیوه ژاپنی (دایتوریو آی کی جوجیتسو) ,استاد بزرگ (تاکی داسوکاکو) چهل سال استاد در هنر دفاع شخصی بود , در این راستا , یوشیبا و موریسی بنیانگذار آیکیدو شاگردان این استاد بزرگ بودند .

بعد از مدتها (چوئی) به کره بازگشت البته بعد از مردن (تاکی دا) و مطالعات خود را آغاز کرد بر روی هنر کره ای و هاپکیدو را نقش داد . بعد از او شاگرد ارشدش (جی هان جی ) مطالعات استاد را ادامه داد و هاپکیدو را در کره در سالهای 1959 به صورت انجمن رسمی دائر نمود .

جی هان جی هاپکیدو را با سرعت در بیشتر کشورهای جهان رشد داد و سبک او به نام خودش ثبت شد .  (Dea han hapkido)

که  (Dea)به معنای حروف الفباء کره می باشد : (han) به معنای اسمش بود .

 

چویی یونگ سول choi yongsul

استاد بزرگ چویی یونگ سول در روستایی در یونگ – دانگ (yong- dong) متولد شد . حدود 8 سال داشت که با یک تاجر ژاپنی آشنا شد . او و همسرش فرزندی نداشتند بنابراین چویی را به ژاپن بردند . در آن زمان چویی حدود 8 سال داشت . آنها برای بدست آوردن او بسیار تلاش کردند . زیرا او کودک خوبی بود . خانواده او از عهده مخارج او بر نمی آمدند . او به ژاپن برده شد ولی معترض و گریان ولی در نهایت تسلیم شد . بعد از رسیدن به ژاپن چویی به اُساکا (Osaka) به تنهایی سفر کرد و در آنجا 2 سال پیش بودایی ها ماند زمانی که تصمیم داشت مسیر خود را برای ادامه زندگی انتخاب کند تصاویر هنرهای رزمی را بر روی دیوار مشاهده کرد و بعد از آن که Tekeda او را به فرزندی پذیرفت او با هنرهای رزمی آشنا شد و استاد چویی ده سال در ژاپن زندگی کرد . بعد از بازگشت به کره در Taegu مستقر شد که یک باشگاه کره ای بود و خانه ی او نیز شد بعد از آن نام ورزش را هاپکیدو نهاد و در سال 1986 در گذشت . بعد از او شاگردانش فدراسیون های هاپکیدو را تشکیل دادند ولی او فقط دارنده دان ده بود .

 

بنیان گذار GHF

گراند مستر هان (GM Han) داستان خود را شروع می کند : " من در جنوب کره در روستایی در کان جین (Kanjin) در پنجم اگوست 1954 متولد شده ام . من هاپکیدو را در 1965 شروع کردم . اولین مربی من سانگ کنگ (sungkang) دارنده دان 9 کمربند مشکی بودند . جی ام لی (GM Lee) هم اکنون در اسپانیا زندگی می کند . اولین کمربندم را در سال 1967 از او دریافت کردم . استاد بزرگ (گرند مستر) من می یانگ جی نام (myong Jae nam) بود . استاد می یانگ بنیان گذار هاپکیدو بود , او نیز دایی من  بود .  در آن زمان ها , در اوایل این که من هاپکیدو کار می کردم , تمرین کردن بسیار دشوار بود , تمرینات بسیار ابتدایی بودند . در آن روزها فنون بیشتر ضربات پا و مشت بودند . استاد لی (Lee) مربی بسیار سخت کوشی بودند . در دوران دبیرستان من کمربند مشکی دان 2 را در تکواندو دریافت کردم ولی بزرگترین عشق من همیشه هاپکیدو بوده است . به خاطر دارم که ما هر روز از ساعت 16 تا 18 از دوشنبه تا یکشنبه کار می کردم و یکشنبه ها برای ما تعطیل نبود . همه ی مردان کره ای باید به خدمت اجباری در ارتش کره بروند . من نیز به خدمت رفتم در سال 1975 و به بخش 28 توسط جیونگ جی دو (Gyeongji) منتقل شدم . پست من در آن قسمت پاسبانی محدوده غیر نظامی مناطق مرزی بود . این سرویس بسیار خشن و سخت گیر بود و معتقد بودند که سرباز در راه وظیفه خود حتی باید جان بدهد و در نیروی زمینی اجباراً باید تکواندو یاد می گرفتیم .

بعد از خدمت من به اینچون در سئول (Inchon-Seoul) رفتم . جایی که اولین باشگاه خود را باز کردم , برای ایجاد باشگاه خصوصی داشتن کمربند مشکی دان 4 الزامی بود . در ابتدا من در باشگاه خود تمرین می کردم . در 1978 در حدود 100 باشگاه هاپکیدو وجود داشت و می شد گفت که هایکیدو کمی رشد کرده است . در ابتدا بسیاری از اساتید هاپکیدو برای دیدن باشگاه و کار من به آنجا می آمدند . مانند بسیاری جاها و بسیاری افراد من نیز با اشخاص بدی برخورد کردم که برایم مشکل ساز شدند ولی من هیچ وقت نترسیدم . من دوستان بسیاری نیز داشتم و باشگاه من در آکادمی پلیس دایر بود که پسر عمه من در آنجا رئیس بود .

در این زمان من سخت کار می کردم جهت ترویج هاپکیدو در کره . در سال 1981 به جوسیتی (Jucity) رفتم و باشگاه جدیدی در آنجا دایر کردم و در آنجا شروع به آموزش آمریکایی ها کردم , در ابتدا به سربازهای آمریکایی آموزش می دادم , بعد ها آمریکایی های دیگری هم به من پیوستند و شروع به یادگیری هاپکیدو پیش من کردند , به خاطر دارم که سربازان آمریکایی شاگردان خوبی بودند , آنها اشتیاق بسیاری برای یادگیری داشتند و به سختی تمرین می کردند و علاقمند به تکنیک ها بودند و بسیاری از آنها در طول خدمت خود کمربند سیاه دریافت کردند , مطلع هستم که چند تن از آنها هم اکنون در گراد ملی اُکلاهاما (Oklahoma) هستند . همیشه بین KHF و فدراسیون IHF مشکل ساز بوده است , تا زمانی که دولت کره تصمیم به شکست و برکناری آنها گرفت و این کار را نیز کرد . زمانی که این اتفاق افتاد نگاه اساتید بزرگ آن ورزش به سمت ما برگشت و این زمانی اتفاق افتاد که تلویزیون کره با من و شاگردانم در حالی که مشغول تطهیر روح و جان در آب یخ بودیم (به طریقه سنتی) مصاحبه کرد . این وضع و این اشاره باعث شد اساتید IHF برای دفاع از خود تشویق شوند و فدراسیون خویش را سرپا نگاه دارند . مشکلات بسیاری در فدراسیون بود  و من همچنان به ترویج و رسیدن به بهترین حالت مشغول بودم و تلاش می کردم . در 1989 من به عنوان دبیر IHF انتخاب شدم به همین دلیل ترجیح دادم به سئول (Seoul) برگردم جهت کار کردن به عنوان ریاست IHF و در 1990 من سئومیونگ (Seo myeongsoo) را ملاقات کردم که در اتحادیه کمیته فنی تکواندو و اروپا کار می کرد . از من دعوت شد برای رفتن به اروپا و کمک به او برای سمینارهای هاپکیدو . زمانی که سمینارها را در اروپا هدایت می کردم فرصت پیدا کردم که با مربیان تکواندو ملاقات کنم که بسیاری از آنها خواهان یادگیری هاپکیدو شدند . در 1992 بود که من استاد چو وون سوپ (chowoonsup) را برای اولین بار در کره ملاقات کردم در همان سال من کمربند سیاه دان 8 را در هاپکیدو از استاد بزرگ برای ترویج هاپکیدو در دنیا دریافت کردم . خوب , برگردیم به اولین دیدار با استاد چو (cho) . او می خواست در مورد هانکیدو (hankido) بیشتر بیاموزد . هانکیدو هنر رزمی جدیدی بود که استاد یانگ (young) پایه گذاری کرده بود . من تا سال 1993 دبیر عمومی IHF بودم . بعد از این مدت باشگاه هاپکیدو جدیدی در سئول باز کردم . سه سال بعد تصمیم گرفتم IHF را ترک کنم . زمانی را قبل از آخرین تصمیم صرف کردم و در نهایت IHF را با احترام ترک کردم . زمانی که IHF را ترک کردم به فکر یک فدراسیون جدید افتادم , جایی برای ترویج فنون مدرن , می دانید که بدون ترویج و تبلیغ سرانجام هر هنری خواهد مرد . سال 1997 سال مهمی برای من بود . در آن سال فدراسیون بازی های هاپکیدو را دایر کردم و در همان سال کمربند مشکی دان 9 را برای کار در هاپکیدو و پایه گذاری WHGF دریافت کردم . بسیاری از مربیان و شاگردان من در کره و خارج از کشور برای ترویج WHGF (فدراسیون جهانی بازی های هاپکیدو) همکاری کردند .

در همان سال برنامه ای برای فلسفه و فنون بازی های هاپکیدو تهیه کردم و برنامه های ویدئویی هم تهیه کردم . دلیل پایه گذاری WHGF این بود که هاپکیدو در طول مشکلات داخلی از هم گسیخته شده است و به صورت فدراسیون های مختلف درآمده است و دارای یک جریان آهسته است . می خواستم یک نقطه مشترک ایجاد کنم , بازی هایی که در آن همه بتوانند یکدیگر را حتی از فدراسیون هیا مختلف ملاقات کنند جایی که تمام هاپکیدو کارها هنر خود را به نمایش بگذارند . در آن بازی ها می توانستیم همدیگر را ببینیم و دوستی های از دست رفته را بازیابیم و نظرات جدید در مورد هاپکیدو را دریافت کینم . بنابراین هدف اصلی WHGF , جمع شدن در کنار هم , مکانی برای دیدار , دریافت نظرات جدید و همچنین برای سازمان دهی تکنیک ها , ما سه تا از این بازی ها در طول بنا شدن WHGF داشتیم که بسیار موفق بودند . این بازی ها فقط برای کره ای نبودند , بسیاری از هاپکیدو کارهای دیگر نیز به آنجا می امدند . اولین بازی در 1998 برگزار شد . دومین بازی در 1999 برگزار شد و سومین بازی در سال 2000 , در سال 2001 بازی برگزار نشد , زیرا در سازمان مشکلاتی به وجود آمد . بازی های این سال در اگوست برگزار خواهد شد , این مسابقه چهارم خواهد بود . در این سال سبکهای رزمی دیگر نیز به جز هاپکیدو شرکت خواهند کرد . مانند سان مودو ,  هان مودو , من بسیار هیجان زده بودم زیرا این اولین بار بود که از هنرهای رزمی دیگر برای شرکت در بازی ها دعوت می کردیم و اوقات بسیار خوبی برای همه می شد . نه تنها فقط برای شرکت کننده ها بلکه برای دیگران که ببینند ما به خوبی با یکدیگر همکاری می کنیم . امسال ما سعی خواهیم کرد که مسابقات اروپایی در اکتبر داشته باشیم . امیدوارم همه با هم بتوانیم در کنار هم هنر خود را به نمایش بگذاریم و راز تکنیکهای خود را به یکدیگر نشان دهیم . می خواهیم تکنیک ها را به نمایش بگذاریم تادیگران بتوانند ببینند و آنها را یاد بگیرند . همچنین می خواهم انقلابی در تکنیکها ایجاد کنیم . بزرگترین آرزوی من این است که فدراسیون های هاپکیدو به یک فدراسیون واحد تبدیل شوند و در اینترنت قرار بگیرند که از این طریق بتوان افکار را مبادله کرد . در کره من اولین کسی بودم که هاپکیدو را معرفی کردم و این بر می گردد به 1997 که 2 سایت Taekwando.co.kr و Hapkido.co.kr را ایجاد کردم که امروزه بسیار پرطرفدار است . و این راه فرصتی بود برای دادن اطلاعات و گرفتن نظرات , من بسیار سخت کار کردم تا افراد را دور هم جمع کنم در 1999 من دیداری با بسیاری از بنیان گذاران در سئول داشتم که افراد زیر بودند .

                                                 

 

 استاد بزرگ لیم , دونگ کیو , (جیونگ دنگ)

استاد بزرگ چونگ (جونگ) (تیک یون)

استاد بزرگ سی اُل جاک آن ( سان مودو)

استاد بزرگ دکتر کیم هی یانگ (هان مودو)

استاد بزرگ کنگ یونگ سون ( کان مودو)

استاد بزرگ می یانگ یونگ یون ( هی جون موسول)

استاد بزرگ پارک نُه وُن ( مویودنگونگ)

اگر از من بپرسید چه کسی بنیان گذار مدرن هاپکیدو بوده ؟ مسلماً می گویم استاد جی (Jae) چویی یونگ سول (choiyougsul) پدر هاپکیدو است ولی استاد جی آن را به صورتی که امروز می بینید درآورده است . من استاد Ji را چند بار دیده ام , او هاپکیدو کار قابلی است . من اکنون روی پروژه ای کار می کنم که محفظه محتوی آثار تاریخی و فرهنگی هاپکیدو (کپسول زمان) نامیده می شود . در این کپسول هنرجویان می توانند تکنیکها و فنون خود را ذخیره کنند که چه کسی و در کجا استاد آن ها بوده است و ... تمام این ها را می توان از طریق اینترنت ضبط کرد و ما زمانی افراد و سرگذشت آن ها را در این کپسول خواهیم داشت . این کپسول برای دیدار دیگران هم باز است . فدراسیون های دیگر نیز از این کپسول ها (محفظه ها) دارند ولی برای دیدار عمومی آزاد نیست . خوب نیست که چنین اطلاعاتی را بسته نگه داشت . خوبه که اجازه دیهم تاریخچه خود را در این قسمت ببینید . آینده برای هاپکیدو چگونه خواهد بود ؟ کاش می توانستیم , آرزوی من این که هاپکیدو همه گیر و جهانی بشه هم اکنون فدراسیون ها طرز تفکر خودخواهانه داره , امیدوارم که تمام فدراسیون ها بتوانند با هم شروع به صحبت بکنند زمانی که با هم صحبت کنند حتماً می توانند دریابند که چه می توانند از هم بیاموزند . از این طریق می توانیم برای رسیدن به درجات بالاتر با هم همکاری کنیم . در مورد هاپکیدو در سال 2020 چه فکر می کنید ؟ فکر می کنم در سال 2020 یک فدراسیون را در خواهیم داشت این آرزوی من است و هدفی است که به خاطر آن تلاش کردم .

 

زندگي نامه استاد بزرگ چوبي يونگ سول
 
زندگي نامه استاد بزرگ چوبي يونگ سول


 

(( استاد بزرگ چوبي يونگ سول))

ايشان در سال 1904 در استان چانگ بوك در كره متولد شد و در آنجا در روستايي به نام يونگ دونگ زندگي مي كرد که در این زمان ژاپنی ها کشور کره را اشغال کردند . در سن 8 سالگي با يك تاجر ژاپني به نام موري موتو آشنا شد كه هيچ پسري نداشت ودر هنگام برگشتن به ژاپن استاد بزرگ چويي را ربود و به عنوان پسر خوانده خود به ژاپن برد اما استاد بزرگ چويي سر سختانه در برابراین فرزند خواندگي مقاومت كرد بقدري كه براي موري موتو مشكل بوجود آورد كه وي تصميم گرفت كه مدت كوتاهي پس ازورودآنها به دهکده ای در ژاپن به نام موجی وی را به سر نوشت و تقدير خود واگذار كند. استاد بزرگ چويي به تنهايي به اوزاكارفت و برای گذران زندگی به تکدی گری روی آوردوپس از دستگیر شدن توسط پلیس به يك معبد بودايي نزد راهبی به نام كينتارو وادانابي سكني گزيد و مدت 2 سال در آنجا زندگي كرد. زندگی کردن در ژاپن برای استاد بزرگ چویی آسان نبود زیرا او نمی توانست به خوبی به زبان ژاپنی صحبت کند بنا بر این مشکلات زیادی در مدرسه داشت بعلاوه او یک خارجی بود و بچه های دیگر او را خیلی اذیت می کردندو وی را کتک می زدند . بنابراین کینتارووادانابی تصمیم گرفت تا سپس استاد چويي را نزد دوست خود ساكاكو تاكدا بفرستد. (1859-1943)ساكاكو تاكدا رئيس دا يتوريو آيكي جوجيتسو بود (دای =بزرگ -– تو= شمشیر—ریو= مکتب /سبک – آیکی = حواس ترکیبی – جوجیتسو= هنررزمی ملایم) دا يتوريو آيكي جوجيتسو یک سبک قدیمی جوجیتسوی ژاپنی می باشد که در آن ابتدا از دست و آرنج و قفلهای مفصل شانه برای دفاع در برابر حملات مختلف مسلحانه و غیر مسلحانه استفاده می شود و بسیاری از حرکات آن با حرکتهای هنر شمشیرزنی ژاپنی با شمشیر بلند قابل مقایسه می باشند. دا يتوريو آيكي جوجيتسو در قرن یازدهم توسط میناموتویوشیمیتسوبنیان نهاده شد .سنت آن زمان اینطور اقتضا می کرد که این هنر در شروع تنها به سامورایی های دارای بالاترین مقام و رتبهدر خاندان تاکدا تعلیم داده شود بطوریکه بیش از چندین قرن آيكي جوجيتسو تنها در بین تعداد معینی از خاندانهای سامورایی رواج داشت .پس از پایان فئودالیسم در دوران حکومت میجی / سایگو تانومو(1829-1905)این روش مبارزه را به ساکاکو تاکدا منتقل کرد و وی نیز این قوانین را نادیده گرفت و برای اولین بار به دیگران اصول و روشهای این هنر را یاد داد. استادبزرگ چويي در حدود30سال نزد خانواده ساکاکو تاکدا زندگی کرد به هر حال روایت های مختلفی از چگونگی شرایط و وضعیت اجتماعی او در آنجا نقل می شود .استادبزرگ چویی در مصاحبه ای اعلام داشت که اوبه عنوان پسر خوانده در منزل ساکاکو تاکدا زندگي مي كرد اما طبق منابع دیگر او در ابتدا بعنوان شاگرد خانه در آنجا کار می کردوبعدا مستخدم شخصی ساکاکو تاکدا شد و بعضی ها هم عقیده دارند که او تنها در بعضی از جلسات در منزل ساکاکو تاکدا حضور می یافت. در طی اقامت خویش در منزل ساکاکو تاکدا استاد بزرگ چویی نام خود را یوشیداآسائو نامید(طبق اظهاری در یک مصاحبه)و همچنین او را یوشیداتاتوجیوتو نیزصدا می زدند( طبق اظهار نظر استادسوبوک سوپ در یک مصاحبه)طبق گفته هاي خود استادبزرگ چويي وي تنها كسي بود كه توانست 3808 تكنيك دايتور يو آيكي جوجيتسو فرا گيرد.یکی دیگر از شاگردان مشهور ساكاكو تاكدا ، موري هي يوشيدا بنيانگذار آيكيدو بود.بامشخص شدن این موضوع که ژهپن داشت که در جنگ دوم جهانی شکست می خورد ساکاکوتاکداتصمیم گرفت که با نخوردن غذاخودکشی کندوپیش از مردنش به استاد بزرگ چویی دستور داد تابه کره برگردد. استادبزرگ چويي در هنگام برگشتن به کره با مشکلاتی مواجه شدو تمام وسایل و چمدانهای وی را درایستگاه یونسون به سرقت رفت و همچنین تمام پول و مدارک و گواهینامه های خود را که از ساکاکوتاکداگرفته بود از دست داد. استاد بزرگ چویی در دهکده ای به نام تائگو در استان كيونگ بوك مقيم شدونام خود را دوباره به چوی یونگ سول تغییر دادو به همراه خانواده خودبا فروش کلوچه های برنجی امرار معاش می کرد.به هر حال در21فوریه سال1948مسیرسرنوشت عوض شد.پس از چند سال استاد بزرگ چویی توانسته بودتا مقداری پول پس انداز کندو چندین خوک خریده بودوبرای پرواربندی آنهابه گندم وغلات نیاز داشت که آنها را از یک کارخانه آبجو سازی در کره تهیه می کرد.دراین کارخانه آبجوسازی به کارگران و کارکنان آنجابجای دستمزد غلات می دادندو برای پمپ کردن آب از یک منبع آب زیرزمینی به آنها کمک می کردند. در آن روز یعنی 21فوریه چند نفر سعی کردندتا جای استادچویی را در جلوی صف در برابرکسی که مسئول شمارش غلات بودرا بگیرند.استاد بزرگ چویی نه تنها به خوبی از خودش در برابر مهاجمان دفاع کرد بلکه این کاررابابیشترین مهارت وسهولت ممکن انجام داد.سو بوک سوپ مدیر کارخانه که پسر مالک کارخانه آبجو سازی نیز بود نزاع آنها را از دفتر خود مشاهده می کرد. و خیلی تحت تاثیرتکنیکهای استاد بزرگ چویی در دفاع از خودش قرار گرفته بود . سوبوك سوپ خودش داراي دان 1 در جودو بود و به خوبي مي توانست تشخيص دهد كه استاد چويي استاد هنر رزمي بسيار موثري مي باشد. سپس استاد بزرگ چويي را به دفتر خود دعوت كرد و از او خواست كه به او تعليم دهد و استاد بزرگ چویی با این درخواست موافقت کردوسوبوک سوپ نیز برای جلسات دروس آموزشی به او پول و گندم پرداخت می کرد . اين امر كه نخستين شاگرد استاد بزرگ چويي داراي دان 1در جودو بود تاثير زيادي بر توسعه هاپكيدو داشت. تمام تكنيكهاي دفاع در برابر نگهداشتن ها و گرفتن حريف در مچ و آستين و يقه و همچنين در برابر پرتابهاي جودو در همين مسئله ريشه دارد. البته در ابتدا سو بوک سوپ بیشتر علاقه داشت تا دفاع کردن در برابر حملات و ضربات جودو را یاد بگیرد. استاد بزرگ چويي اين هنر رزمي را" ياوارا " ناميد و سپس چندين بار نام آن را تغيير داد مثلا اسامي مانند يوسول(هنرظریف و ملایم)- يوكوان سول(هنر ضربات دست ملایم )و هاپكي يوكوان سول(*). چندين سال بعد استاد بزرگ چويي محافظ و رئیس بخش امنیتی کارخانه متعلق به پدر سوپ و همچنین عضو کنگره شد. در 21 فوريه سال 1951 استاد بزرگ چویی به همراه یکدیگر يك سالن تمرين ورزشهاي رزمي به نام سالن تمرين" يوكوان سول هاپكي "كره را تاسيس كرد و در سال 1958 آنها تصميم گرفتند که نام اين ورزش را به" هاپكيدو" تغيير نام دهند( اظهار نظر استاد سو بوک سوپ در یک مصاحبه). نظرات مختلفی در این ارتباط که چه کسی برای اولین بار از نام "هاپکیدو" استفاده کرد وجود دارند.طبق یک نظر دیگر "جی هان جا ئه" این نام را انتخاب کرد و سپس به افتخار استاد بزرک چویی آن را به او واگذار کرد .در سال 1958 استاد بزرگ چويي سالن تمرین ورزشهای رزمی خود را تاسیس کرد. در سالن تمرین سو بوک

استاد بزرگ هنرهای رزمی کره

 

به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیست و پنجم آذر 1391 | 20:11 | نویسنده : بروسلی |
 
                                     تاریخچه ووشو در ایران وجهان 
 
 
ووشو ورزش رزمی ملی چین است که مرکب از دو کلمه "وو"و "شو" به معنی هنر رزم می باشد.

ووشو
ووشو (به چینی: 武術)(پین‌یین:wǔshù) یک هنر رزمی مدرن چینی است که پس از انقلاب ۱۹۴۹ چین برای ملی‌سازی هنرهای رزمی سنتی چینی ابداع شد، مسابقات ووشو در دو بخش نمایشی (تالو) و مبارزهٔ فول کنتاکت (سانشو یا سان‌دا) برگزار می‌شود.



واژه ووشو به خط چيني ساده شده

 

تالو از فرم‌های رزمی تشکیل می‌شود که معمولاً مقامات منتخب دولت چین آن‌ها را بر اساس فرم‌های سنتی هنرهای رزمی چینی ابداع کرده‌اند و انواع استقرارها، لگدها، مشت‌ها، حرکات تعادلی، پرش‌ها، فنون جارویی و پرتابی در آن گنجانده شده‌است. سان‌دا یا سان‌شو نیز یک یک روش مبارزهٔ فول کنتاکت است که بر اساس تکنیک‌های بوکس چینی و کشتی های سنتی چینی مانند شوای چیائو طراحی شده و شباهت زیادی به مبارزات کیک‌بوکسینگ و موای تای دارد، اما فنون گلاویزی بیشتری در آن دیده می‌شود. این مسابقات بر روی سکو برگزار می‌شود، مسابقات تالو و سانشو معمولاً در کنار هم برگزار می‌شوند.

ووشو امروزه یک ورزش بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون بین‌المللی ووشو اداره می‌شود. مسابقات قهرمانی جهان این رشته از سال ۱۹۹۱ هر دو سال یک بار برگزار می‌شود و همچنین از ۱۹۹۰ در برنامهٔ بازی‌های آسیایی قرار گرفته‌است.

سه سبک اصلی ووشو چانگ چوان، نان چوان، و تای چی چوان هستند، درمسابقات بین‌المللی فرمهای استاندارد وحرفه‌ای ازاین سبکها اجرامیشود. چانگ چوان یک سبک شمالی است و واژه چانگ چوان به معنی مشت بلند می‌باشد.در این سبک از حرکات بادستان وپاهای کشیده وحرکات زیبای آکروباتیک استفاده می‌شود. نان چوان یک سبک جنوبی است و بیشترحرکات آن انفجاری و باسرعت است ونمایانگردرگیریهای نزدیک می‌باشد. تای چی سبکی است که برپایه انرژی چی بناشده است وبه تقویت بدن هم ازنظرجسمی وهم از نظرروحی می‌پردازد.در این سبک حرکات آرام همراه باتنفس اصولی انرژی بدن راتنظیم می‌کند.






تاريخچه پيدايش ووشو
 
پیدایش ووشو به زمانهای بسیار دور که اولین صورت اجتماعات بشری در جوامع اولیه بوجود آمدند برمیگردد، در آن زمانها بمنظور حفظ سلامتی، درمان بیماریها، افزایش بنیه جسمانی، افزایش طول عمر و آموزش مهارتهای نظامی به افراد آن جوامع حرکاتی ابداع گردید که بسط و گسترش آن در طول ادوار مختلف به ورزش زیبا و جذاب ووشوی امروزی بدل شده است، معتبرترین روایتی که در این خصوص نقل شده حاکی از آن است که در حدود سالهای ۵۲۰ بعد از میلاد ، یک راهب هندی بنام بود هیدهارما (یا داروماتائیشی) که در چین بنام " تامو " شناخته میشود ، بمنظور اشاعه تعالیم مذهبی، از هند راهی چین شده ودر معبدی بنام " شائولین " تعلیمات خود را آغاز میکند. تعالیم راهب تامو شامل مجموعه ای از تمرینات پرهیزگاری و قواعد خشک انظباطی بود که بواسطه وضعیت جسمانی ضعیف، پیروان تامو طاقت تحمل تمرینات را از دست داده و بتدریج دچار ضعف و بیحالی می شدند، این موضوع باعث شد راهب تامو بمدت چند سال از معبد جدا شده و در غاری به تفکر و مراقبه بپردازد، او دراین مدت حرکاتی را بمنظور تقویت بنیه جسمانی راهبان معبد ابداع کرد و در بازگشت به شائولین ،با تمرینات ابداعی خود، شاگردانش را تحت تعلیم قرار داد. این حرکات به " ۱۸ حرکت دست راهب " یا (شی با لوهان چوان) موسومند که در سالهای بعد از تامو بسط و گسترش فراوانی پیدا کرده و بتدریج مبارزان و استادان متبحر فنون رزمی ، در شائولین پرورش یافتند.

افزایش قدرت راهبان و فنون مرموز معبد باعث شد تا حکومت وقت، وجود معبد شائولین را تهدیدی برای حکومت خود احساس کرده و با لشکر کشی بدانجا ، در یک جنگ نابرابر اقدام به انهدام معبد و قتل عام راهبان نماید. تنها عده قلیلی از راهبان که توانسته بودند جان سالم از مهلکه بدر ببرند، میراث گرانبهای معبد یعنی فنون رزمی را با خود به نقاط مختلف چین برده و به اشاعه آن بین افراد خاص پرداختند. بدینسان تکنیکهای رزمی شائولین گسترش یافته و در ادوار مختلف ، تکنیک های جدیدی ابداع و سبکهای مختلفی با الهام گرفتن از پدیدههای طبیعی مثل طوفان و رعد و برق و حرکات و روشهای تهاجمی و تدافعی حیواناتی مثل درنا، ببر، خرس ، اژدها و ...، و حشراتی مثل آخوندک(مانتیس) ، بوجود آمدند. با اینکه امپراطوران برخی از سلسله ها ی حاکم بر کشور چین، تمرینات رزمی را خطری برای فرمانروایی خود میدانستند ، لیکن پادشاهانی هم بودند که خود شیفته این تمرینات بوده و خود موجبات گسترش آنرا فراهم نموده اند. در دوران سلسله های شانگ (Shang) و ژو (Zhou) حرکاتی از ووشو بوجود آمدند که برای آموزش سربازان استفاده می شد. همچنین همه ساله در پائیز و بهار مسابقات کشتی خاصی بنام " جیائودی " برای انتخاب سربازان نمونه برگزار میگردید. با ایجاد کاربرد نظامی برای ووشو ، رفته رفته حرکات رزم با شمشیر ، نیزه و چوب و انواع سلاحهای دیگر هم پدید آمدند. ظهور گرههای نمایش خیابانی " لوچی" که از طریق نمایش حرکات رزمی امرار معاش میکردند ، خود باعث گسترش هرچه بیشتر ووشو گردید. دوران سلطنت سلسله های چینگ (Qing) و مینگ (Ming) را بواسطه وجود مدارس مختلف و سبکهای منعدد ، میتوان دوران شکوفایی ووشو بشمار آورد. برخی از حرکات با سلاح و بدون سلاحی که در تاریخ ثبت شدهاند عبارتند از : مشت زنی شش گامی ، مشت میمون ، بازی چوان ، سی چوان ، مشت شائولین ، مشت درونی ، حرکت چوب یودایو (ِYudayou) ، حرکت چوب چینگ تیان(Qing tian یا مزرعه سبز) ، حرکت چوب شائولین ، حرکت چوب ژانگ ، حرکت نیزه یانگ ، حرکت نیزه ما (Ma 's Spear) ، نیزه کوتاه لی ، حرکت عصای شا (Sha's Cane) ، نیزه لیو هه ، نیزه امئی (Emei) ، نیزه شائولین، تک شمشیر پهن، جفت شمشیر پهن، شمشیر پهن یان یوئه ، و فرمهای ۲۴ حرکتی شمشیر باریک و غیره.

در طی سالهای ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۹ سازمانهای بسیاری در چین برای ووشو تشکیل شدند، مثل " انجمن هنرمندان رزمی "و انجمن تربیت بدنی و غیره ، که در گسترش ورزش ووشو نقش مهمی ایفا کردند. درسال ۱۹۲۸ انستیتو مرکزی ووشو توسط دولت جمهوری در "نان جینگ " تشکیل شد. در سال ۱۹۳۹ نخستین تیم ووشوی چین در یازدهمین دوره بازیهای المپیک در برلین ، یک یرنامه نمایشی از ووشو اجرا کردند که مورد توجه همگان قرار گرفت. با تاسیس جمهوری خلق چین ، ووشو بعنوان بخشی از فرهنگ اجتماعی و نیز تربیت بدنی و ورزش مردم درآمده و به طرز چشمگیری گسترش یافت . در سال ۱۹۵۶ انجمن ووشوی چین در پکن تشکیل شده و با انتشار حرکاتی همچون فرم ساده شده تای چی چوان، چانگ چوان، حرکات شمشیر پهن و باریک ، نیزه و چوب در سطوح مبتدی، متوسطه و عالی، در همگانی شدن ووشو کمک شایانی کرد. در سال ۱۹۵۸ نخستین پیش نویس قوانین مسابقات ووشو توسط کمیسیون ورزش و تربیت بدنی ایالتی گردآوری و تدوین شد. با راهنمایی همین کمیسیون و انجمن ووشوی چین ، انجمن ها ، اتحادیه ها ، مدارس ووشو ، انجمن های تحقیقاتی، تیم های آماتوری و حرفه ای در مراکز آموزشی ، محله ها ، شهرها و ایالات تشکیل شدند که شبکه عظیمی از فعالیت های جمعی ووشو را بوجود آوردند. تیم ها و انجمن های ووشو در برخی از کالج ها و دانشگاهها تشکیل شدند و در برخی از موسسات تربیت بدنی ، رشته تخصصی ووشو برای دانشجویان دوره های لیسانس و فوق لیسانس دایر گردید. در سال ۱۹۸۴ درجه استادی ووشو توسط مجلس ایالتی تعریف شد . با تصویب دولت چین در سال ۱۹۸۶ " انستیتو تحقیقات ووشوی چین " تشکیل و بعنوان عالیترین مرجع ، به امر هدایت تحقیقات فنی و آکادمیک در زمینه ووشو پرداخت. دولت چین با برپایی تورنمنت های متعدد بین المللی ، ورزش سنتی خود را هرچه بیشتر به جهانیان معرفی کرد و در سال ۱۹۸۷ اولین دوره بازیهای آسیای ووشو در شهر یوکوهامای ژاپن برگزار شده و فدراسیون آسیایی ووشو (WFA) تاسیس گردید. دومین دوره مسابفات ووشوی قهرمانی آسیا در سال ۱۹۸۹ در هنگ کنگ برگزار شده و در سال ۱۹۹۰ و در طی یازدهمین دوره بازیهای آسیایی پکن ، این ورزش رسما بعنوان یک رویداد رقابتی و بین المللی معرفی گردیده و فدراسیون جهانی این ورزش بنام (IWUF) تشکیل و فعالیت خود را آغاز نمود. اولین دوره مسابقات ووشو قهرمانی جهان در سال ۱۹۹۱ در کشور چین برپا شده و دوره های بعدی آن هر دوسال یکبار برگزار میگردد. امروزه ووشو یکی از پرطرفدار ترین ورزشهای رزمی در سراسر جهان بوده و در سال ۲۰۰۸ بعنوان یکی از رشته های المپیک ، وارد این مسابقات خواهد شد.

تاريخچه
ووشو ورزش رزمی ملی چین است که مرکب از دو کلمه "وو"و "شو" به معنی هنر رزم می باشد، ووشو "wushu" به هنرهاي رزمي کشور چين گفته مي‌شود که در آن انواع مختلف حرکات براي سلامتي جسم و روح و دفاع شخصي در نظر گرفته شده‌ است.

در چين باستان از هنرهاي رزمي براي دفاع از سرزمين، خود يا خانواده و مقابله با دشمنان و راهزنان و ... استفاده مي ‌شد. ووشو نه تنها يک ورزش سنتي چين، بلکه عناصر فلسفي، اخلاقي، زيباشناسي، پزشکي و نظامي را نيز در بر دارد.

هدف فنون رزمي ووشو ناتوان کردن و زيان رساندن به دشمن است. از اين رو ووشو يکي از شيوه هاي تمريني مهم ارتش هاي چين باستان بوده و حتي امروزه نيز در تمرينات پليس و نيروهاي مسلح ارتش نيز مورد استفاده قرار مي گيرد.





ووشو به عنوان نوعي ورزش، تمام فنون رزمي خود را حفظ کرده، اما به دليل محدوديت هاي قوانين مسابقه، ورزش ووشو بر اصل زيان نرساندن به حريف متکي است. براي نمونه، در مسابقات ساندا محدوديت هايي براي حرکاتي که مي تواند به حريف آسيب برساند، ايجاد شده است.

امروزه ووشو به صورت يک ورزش استاندارد جهاني به مردم جهان ارايه شده ‌است و فقط منحصر به کشور چين نيست و مردم کشورهاي مختلف براي بهره گيري از خواص طبي و شرکت در رقابت هاي قهرماني در اين رشته ورزشي تمرين مي‌کنند.






هنر رزمي ووشو در مسابقات در دو بخش تالو و ساندا  ارائه مي‌شود:

زمينه تالو (اجراي فرم هاي سنتي چيني به صورت زيبا به همراه حرکات آکروباتيک)

زمينه ساندا (مبارزه آزاد بر روي سکو با استفاده از دستان و پاها و زيرگيري)

توسعه ووشو در سلسله هاي مينگ (1368-1644 ميلادي ) و چينگ (1636-1912ميلادي ) به اوج خود رسيد. در اين زمان، ووشو به شاخه هاي گوناگون مانند چان چوان، نان چوان و تاي چي تقسيم شد.

در زمان جمهوري چين (1912-1949م.) ووشو به نوعي ورزش تبديل شد و باشگاه هاي تخصصي بسياري در زمينه ورزش ووشو ايجاد شد.

پس از مطرح شدن ووشو در بعد مسابقاتی، اولین انجمن رسمی آن در سال 1920 در کشور چین تاسیس شد و دست اندرکاران امور شدیداً به ترویج مسابقات در سطوح مختلف پرداخته و سرمایه های انسانی و مالی فراوان را در این راه به خدمت گرفتند که بر اثر همین کوشش ها از سال 1932 گردهمایی های ملی آغاز و در سال 1933 ووشو رسما به لیست مسابقات و بازیهای ملی وارد شد.





اولین مسابقات ملی ووشو در سال 1935 برگزار شد و متعاقباً در سال1936 معرفی آن در سطح بین المللی، یک تیم 9 نفره از قهرمانان ووشو در جریان المپیک برلین حرکاتی را به نمایش گذاشته که بسیار مورد توجه و تشویق حضار قرار گرفت. آنگاه پس از چندین سال مطالعه، تحقیقات و پژوهش در سال 1958 بدلیل استقبال شدید مردم از مسابقات مقررات و قوانین کاملی توسط سازمان تربیت بدنی چین وضع شد که با تلاش دیگر اساتید و قهرمانان این رشته در سطوح جهانی با حضور 14 کشور در سال 1987 اولین مسابقه قهرمانی ووشو آسیا در ژاپن برگزار گردیده و نیز همان سال WFA یا فدراسیون ووشو آسیا تشکیل شد. در حال حاضر 38 کشور عضو این فدراسیون آسیایی می باشند. در همین حال در رقابتهای اروپا، آمریکا و فدراسیونهای مربوطه تشکیل و پس از کوشش های فراوان در سال 1990 ووشو به عنوان یکی از رشته های رسمی در بازیهای آسیایی وارد گردید. سپس با تشکیل فدراسیون بین الملی ووشوIWUF در سال1990 اولین دوره مسابقات  ووشو قهرمانی جهان با حضور 36 کشور در سال 1991در چین برگزار و متعاقباً دومین دوره آن نیز در سال 1993 در کشور مالزی به انجام رسید و همچنین کشور آمریکا نیز بعنوان محل برگزاری سومین دوره مسابقات جهانی ووشو در سال 1995 برگزیده شد.






تاريخچه ووشو در ايران
 
در ايران نیز همسان با دیگر ممالک چند سالی است به همت و پشتکار تنی چند از زحمتکشان و عاشقان این هنر شاهد توسعه و گسترش این هنر رزمی که به تعبیری می توان آن را گوهر تابناک هنرهای رزمی معرفی نمود، از سال 1368 رسما تحت پوشش فدراسیون های مختلف از جمله تکواندو، کاراته، دفتر جهاد تربیت بدنی و فدراسیون کونگ فو، ووشو رزم آوران شروع نمود و از اسفند 1382 ووشو فعالیت خود را در قالب فدراسیون مستقل ادامه می دهد و با 18 سبک در سی و یک استان فعال می باشد. با اینکه مدت زیادی از تاسیس فدراسیون ووشو نمی گذرد، روند رو به رشد این رشته کاملا مشهود است و از نظر فنی نیز هنرجویان وطن عزیزمان در سطح قابل تحسینی ارتقاء پیدا نموده اند که این موضوع مورد توجه صاحب نظران و کارشناسان فدراسیون بین المللی iwuf نیز قرار گرفته است.
مضافا شرکت تعدادی از اساتید و قهرمانان عزیز ایرانی در تورنمنت های بین المللی و بالاخص مسابقات مختلف قهرمانی جهان و آسیا باعث کسب رتبه ها و امتیازات عالی گشت. سنگینی ترازوی افتخارات را افزون نمود که امید است روز به روز بر وسعت این آگاهی ها و افتخارات افزود شود.
رشته ووشو دارای تشکیلات معتبر و منظم جهانی با علامت اختصاری IWUF می باشد که در کشور چین مستقر است.
این فدراسیون دارای 149 عضو رسمی و فعال می باشد که در سال 1990 تاسیس شده است و عضویت ووشو جمهوری اسلامی ایران در سال 1991 به عنوان سی هفتمین عضو فدراسیون جهانی در نهاد مذکور پذیرفته شد. خوشبختانه استقبال ملل مختلف از این رشته زیبا در حد بسیار بالایی بوده، به طوری که گستره جغرافیایی آن که محدود به حوزه شرق آسیا بوده در حال حاضر به اقصی نقاط جهان گسترش یافته و در بخش های مختلف آن در هر دوره از مسابقات قدرت های جدیدی ظاهر می شوند که این امر نشان دهنده پیشرفت و بالندگی این رشته است.




ووشو در سال 2004 توسط کمیته بین المللی المپیک به رسمیت شناخته شد و حرکت خود را جهت ورود به المپیک آغاز نموده است.

 

روایت مستند بنیانگذاری ووشو در ایران توسط استاد بزرگ حسین داوودی پناه( داداشی )

 

* 1319 - تولد استاد بزرگ در روستای ملا پیری از توابع زنجان .

* 1334 - آغاز فعالیت ورزشی استاد در رشته های كشتی، ژیمناستیك ،بوكس، كشتی كج و كاراته گوجوریو كه به كونگفوی ایرانی تبدیل شد
( A_000 ).

* 1349 - آغاز تمرینات كونگفوی ایرانی توسط استاد ،در بالاترین سطح ( A_003 ).

* 1354 - آغاز آموزش كونگفو توسط استاد بزرگ داداشی در دانشگاه تهران. در این دوره ، استاد بزرگ با یك دانشجوی چینی آشنا میشوند و توسط او با كونگفوی چینی(ووشو) آشنایی می یابند. نامبرده ضمن اینكه چندین كتاب مفید درمورد سبكهای مختلف ووشو و تای چی چوان از جمله کتاب " آموزش ووشو-تای چی چوان از بدو تولد تا آخر عمر "در اختیار استاد بزرگ قرار میدهد، مقدمات برقراری ارتباط ایشان با دبیر اول(جیان شی چو) و دبیر دوم سفارت(ژانگ خویی) چین را فراهم میكند و دبیران سفارت ،اطلاعات ،مستندات و فیلمهای بسیار خوبی در مورد ووشو در اختیار استاد قرار میدهند. از این زمان به بعد استاد مسیر جدیدی را در زندگی ورزشی خود برگزیده و این امر را با بنیانگذار كونگفوی ایرانی مطرح و مطالعات و تحقیقات خود را پیرامون ووشو(كونگفوی چینی) ادامه می دهند.

* 1355 - تدریس در باشگاههای حجاب، باشگاه پله سابق(در نظام آباد)، ایران امروز (بهارستان)، باشگاه افسر (نازی آباد) و تاسیس فرهنگستان تن و روان كه در آنهاهزاران هنرجو و صدها مربی كونگفو افتخار شاگردی استاد بزرگ را داشته اند ( A_004, A_014 ).

* 1360 - انتشار مقاله " ابر نیروئی بنام : تای - شی " در مجله دانستنیها ، كه استاد این مجله را در فرهنگستان تن و روان، به هنرجویانش نشان میدهند و اعلام میكنند : " این كونگفویی است كه باید كار كنیم ".

* 1361 - انتشار كتاب " فرهنگ كانگ فو " توسط استاد بزرگ و آقای محمد پورغلامی & بااستفاده از آرشیو تخصصی استاد .

* 1365 - انتصاب استاد بزرگ بعنوان دبیر تربیت بدنی سازمان گوشت كشور و ایجاد اولین پایگاه ووشو در باشگاه سازمان گوشت ،خیابان ملاصدرای تهران ( PM_0073, PM_0074 ).

* 1366 - دریافت اولین مجوز فعالیت در رشته هنررزمی (تای چی چوان) و دفاع شخصی در تربیت بدنی سازمان گوشت كشور به مربیگری استاد حسین داودی پناه ( PM_0001 ).

* 1366 - تاسیس انجمن ورزشی تای چی چوان و دفاع شخصی توسط استاد حسین داودی پناه (داداشی).

* 1367 - اعطای تقدیرنامه های مختلف از طرف سازمان گوشت كشور بدلیل ارتقا‌ی سطح ورزش سازمان گوشت ( PM_0080, PM_0077 ).

* 1367 - پیگیری استاد و مكاتبه سازمان تربیت بدنی با سفارت چین جهت دریافت اطلاعات بیشتر در مورد تای چی چوان
( PM_0006, PM_0005 ).

* 1368 - اجرای نمایش ووشو - تای چی چوان در حضور اعضای هئیت علمی دانشكده تربیت بدنی و علوم ورزشی و اساتید دانشكده تربیت معلم ،ودریافت تائیدیه از ایشان ( PM_0004, A_013 ).

* 1368 - استقبال چشمگیر علاقمندان این ورزش و درخواست استاد از معاونت فرهنگی - آموزشی سازمان تربیت بدنی مبنی بر اجازه ادامه فعالیت و گسترش این ورزش در كشور ( PM_0010 ).

* 1368 - آغاز آموزش ووشو تای چی چوان در دانشگاه صنعتی امیركبیر و دانشگاه شهید بهشتی تهران ( PM_0007 ) .

* 1369 - قرار گرفتن انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی تحت پوشش دفتر جهاد تربیت بدنی سازمان ،و ابلاغ مسئولیت انجمن به استاد بزرگ حسین داودی پناه جهت گسترش و تعمیم این ورزش در سراسر كشور (تقسیمات كشور در آن زمان 24 استان بوده است)( PM_0008 ) .

* 1369 - برگزاری مراسم نمایش ووشو - تای چی چوان در سالن وزنه برداری استادیوم آزادی در حضور رئیس و معاونین سازمان تربیت بدنی و جمعی از مسئولین كشوری و لشكری ( A_002, A_008, A_012 ).

* 1370 - پیگیری و دریافت مجوز فعالیت بانوان در ورزش ووشو- تای چی چوان از سازمان تربیت بدنی كشور ( PM_0009 ).

* 1370 - برگزاری اولین دوره مسابقات ووشو - تای چی چوان قهرمانی كشور با شركت 68 ورزشكار از استانهای كرمان، تهران، مازندران و زنجان ،كه با قهرمانی تیم استان تهران به پایان رسید(هفته نامه كیهان ورزشی - شماره 1908 مورخ 30/6/1370).

* 1370 - پیگیری استاد و درخواست سازمان تربیت بدنی از اداره كل آسیای دور وزارت امور خارجه جهت استعلام شرایط عضویت انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی در انجمن جهانی این ورزش در چین ( PM_0011 ).

* 1370 - پیگیری عضویت انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی ایران در فدراسیون جهانی ووشو (كه بتازگی در اكتبر1990 تاسیس شده بود)،ازطریق كمیته ملی المپیك جمهوری اسلامی ایران( PM_0012, PM_0013 ).

* 1370 - اعلام موافقت بااكثریت آرا فدراسیون جهانی ووشو (كه در آن زمان IWF نام داشت و اكنون بنام IWUF شناخته میشود) با درخواست عضویت انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی جمهوری اسلامی ایران در آن فدراسیون ( 4PM_001, 5 PM_001, PM_0016, PM_0017, PM_0018, PM_0019, PM_0020 ).

* 1370 - تلاش فدراسیون كاراته ایران جهت راه اندازی انجمن ووشو و عضویت در فدراسیون جهانی آن ، كه موضوع فعالیت ووشو درسراسر كشور زیر نظر انجمن تای چی چوان(سبك نرم ووشو) و دفاع شخصی (سبك سخت ووشو) جهاد تربیت بدنی و عضویت پیشتر این انجمن در IWF ، طی نامه ای به فدراسیون كاراته ایران اعلام گردید تا تلاش موازی و بی ربطی توسط مسئولین كاراته كشور صورت نپذیرد ( PM_0021 ).

* 1370 - اجرای مراسم نمایش سبكهای مختلف ووشو در حضور هئیت عالیرتبه وزارت ورزش كشور چین و معاونت فرهنگی- آموزشی و معاونت فنی و امور فدراسیونهای سازمان تربیت بدنی ،و كارگزاران سفارت چین در ایران و دعوت معاون وزیر ورزش چین از تیم ووشوی ایران جهت شركت در مسابقات بین المللی ووشو ( A_009, A_010, A_011 ).

* 1370 - برگزاری اولین دوره مربیگری درجه 3 ووشو با حضور 67 نفر از مربیان خانم و آقا ، در مجموعه انقلاب تهران كه 60 نفر در این دوره موفق به دریافت حكم مربیگری شدند(PM_0023, PM_0024, PM_0025, PM_0026, PM_0027, PM_0028 ). 

* 1370 - مكاتبه دفتر روابط بین الملل سازمان تربیت بدنی با انجمن ووشوی چین و اعلام فعالیت جمع كثیری از ووشو كاران ایران، تحت نظارت انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی جهاد تربیت بدنی و ابراز علاقمندی سازمان ورزش ایران جهت شركت دادن ووشوكاران خود در اولین دوره مسابقات ووشوی قهرمانی جهان در اكتبر 1991 ( PM_0034 ).

* 1371 - دعوت كمیته برگزار كننده فستیوال بزرگ ووشوی جهان بسال 1992 ، از انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی جمهوری اسلامی ایران ، جهت شركت در مسابقات این فستیوال ( PM_0030, PM_0031, PM_0032, PM_0033 ).

* 1371 - مكاتبات مختلف انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی، سازمان تربیت بدنی، و كمیته ملی المپیك ، جهت اعزام اولین تیم ملی ووشوی جمهوری اسلامی ایران به فستیوال بزرگ ووشوی جهان در شانگهای چین بسال 1992 ،متشكل از استاد حسین داودی پناه و شاهین نیك نژاد از هنرجویان ایشان ( PM_0035, PM_0036, PM_0037, PM_0052, PM_0053).

* 1371 - كسب مدال طلا توسط استاد بزرگ حسین داودی پناه(داداشی) در بخش فرم های استاندارد و كسب مدال نقره توسط شاهین نیك نژاد در بخش فرم های سنتی مسابقات فستیوال بزرگ ووشوی جهان در سال 1992

( PM_0039 , PM_0038 , A_005 , PM_067 ).

* 1371 - استعلام سازمان تربیت بدنی از كمیته برگزاری فستیوال بزرگ ووشوی جهان(1992)در مورد نتیجه كسب شده توسط تیم اعزامی جمهوری اسلامی ایران به این مسابقات و جوابیه كمیته برگزاركننده با ترجمه رسمی وزارت امور خارجه : " دانشنامه - آقای حسین داودی پناه در فستیوال بین المللی ووشوی 1992 شهر شانگهای شركت نموده و در رشته تای جی چوان انفرادی به دریافت مدال فوق ممتاز (طلا) مفتخر شده اند. اثر مهر كمیسیون سازمان فدراسیون ورزشی شانگهای " ( PM_0040, PM_0041, PM_0042 ).

* 1371 - به عضویت درآمدن انجمن ووشو- تای چی چوان جمهوری اسلامی ایران در فدراسیون ووشوی آسیا (WFA).

* 1371 - انتشار كتاب قوانین مسابقات بین المللی ووشو به ترجمه حسین میر محمدی از آرشیو استاد.

* 1371 - دعوت انجمن ووشوی كره جنوبی از انجمن تای چی چوان ووشوی ایران جهت شركت در سومین دوره مسابقات ووشو قهرمانی آسیا
( PM_0043, PM_0044, PM_0045, PM_0046, PM_0047, PM_0048, PM_0049, PM_0054 ).

* 1371 - دعوت فدراسیون ووشو - تای چی چوان ژاپن از انجمن ووشو تای چی چوان ایران جهت شركت در مسابقات ( PM_0050, PM_0051 ).

* 1371 - پیگیری استاد و تاسیس كمیته ورزشهای چینی در حوزه معاونت فنی و امور فدراسیونهای سازمان تربیت بدنی بریاست آقای حمید زندیه وتحت پوشش قرار دادن سه انجمن ورزش رزمی " ووشو - كونگفو - رزم آوران ".مسئولیت انجمن ووشو بر عهده استاد حسین داودی پناه بوده است. ( PM_0055, PM_0056, A_022 ).

* 1371 - تقدیر نامه دفتر امور فرهنگی و اجتماعی و ورزشهای همگانی از استاد حسین داودی پناه در دوره ریاست انجمن ووشو- تای چی چوان
( PM_0057 ).


* 1371 - تاسیس پایگاه ووشو در باشگاه شفق كرج و اجرای جشنواره كشوری ووشو با حضور معاونت فنی و آموزشی سازمان(دكتر سید امیر احمد مظفری)و نماینده كرج در مجلس شورای اسلامی و برخی مسئولین دیگر( PM_0064 ).

* 1371 - برگزاری مراسم ها و و نمایشات متعدد ووشو جهت آشنایی هرچه بیشتر هموطنان در اقصی نقاط كشور .

* 1371 - اعطای تنها حكم مدرس تخصصی ووشو از طرف معاونت فرهنگی آموزشی سازمان تربیت بدنی به استاد بزرگ حسین داودی پناه
( PM_0061 ).

* 1372 - تاسیس پایگاه ووشو در باشگاه شهید خوراكیان تهران ( PM_0065 ).

* 1372 - تبدیل شدن كمیته ورزشهای چینی به" فدراسیون ورزشهای چینی" و بعد تغییر نام به " فدراسیون هنرهای رزمی چینی ".

* 1372 - برگزاری مسابقات ووشوی قهرمانی كشور توسط فدراسیون ورزشهای چینی و انتصاب استاد داداشی بعنوان نایب رئیس كمیته برگزاری مسابقات ( PM_0058 ).

* 1372 - انتصاب استاد داداشی بعنوان مسئول كمیته فنی فدراسیون هنرهای رزمی چینی ( PM_0060 ).

* 1372 - اعزام اولین گروه داوران ووشو در قسمت تالو و سانشو به سمینار آموزش داوران ووشو 1993 - مالزی .

* 1372 - اعزام تیم ملی ووشو به دومین دوره مسابقات ووشو قهرمانی جهان 1993 - مالزی .

* 1373 - بركناری رئیس قبلی فدراسیون(حمید زندیه) و انتصاب نفر جدید(مجید كشفی) ، كه استاد در دوره یكسال و اندی ریاست نفر جدید، با فدراسیون همكاری نكرده و بصورت مستقل به فعالیت خود ادامه داده است این دوره را میتوان كم كارترین دوره فعالیت ووشو نامید .

* 1374 - دعوت فدراسیون ووشو - كونگفوی آمریكا از انجمن ووشو تای چی چوان ایران جهت شركت در سومین دوره مسابقات ووشوی قهرمانی جهان 1995 - آمریكا ( PM_0070, PM_0071 ).

* 1375 - انتصاب آقای الیاس حضرتی بریاست فدراسیون هنرهای رزمی چینی كشور و همكاری مجدد استاد بزرگ با فدراسیون در سمتهای مختلفی همچون رئیس كمیته فنی ، مسئول هماهنگی ووشو ، عضو هئیت رئیسه ووشو ، مسئول تیم ملی ، مسئول گروه داوران اعزامی به سمینار داوران ووشو در چین و ....... تاسال 1383 ( A_015, A_016, A_017, A_018 و مدارك دیگر همكاری با فدراسیون هنرهای رزمی چینی ).

* 1378 - شرکت کردن تیم داوران و مربیان ووشو در سمینار داوری و مربیگری بین المللی ووشو در کشور چین به سرپرستی استاد حسین داودی پناه(داداشی) ( PM_0069 ).

* 1378 - مربیگری تیم اعزامی به پنجمین دوره مسابقات جهانی ووشودر هنگ کنگ ( PM_0068 ).

* 1379 - سرپرستی و مربیگری تیم ملی ووشو اعزامی به پنجمین دوره مسابقات ووشو قهرمانی آسیا (هانوی-ویتنام) توسط استاد حسین داودی پناه و همزمان کسب رتبه هفتم در اجرای فرم 24 حرکتی تای چی چوان توسط ایشان ( PM_0066, PM_0067, PM_0068 ).

* 1380 - ترجمه و انتشار جلد اول كتاب تكنیكهای بین المللی تای چی چوان ، توسط خانم شكوفه دیوانی ، با استفاده از آرشیو تخصصی استاد و راهنمایی های ایشان .

* 1381 - كسب یك مدال طلا و یك مدال نقره در دومین دوره مسابقات جهانی تای چی چوان در مهد پیدایش تای چی چوان - شهر جیائوزو چین بسال 2002 میلادی ( A_019, A_020, A_021 ).

* 1381 - ترجمه و انتشار جلد دوم كتاب تكنیكهای بین المللی تای چی چوان ، توسط خانم شكوفه دیوانی ، با استفاده از آرشیو تخصصی استاد و راهنمایی های ایشان .

* 1383 - تاسیس فدراسیون ووشو جمهوری اسلامی ایران به سرپرستی آقای بهزاد كتیرایی و انتصاب بنیانگذار ووشو بعنوان مسئول كمیته فنی فدراسیون ووشو و مسئول تای چی چوان و سبكهای نرم درونی ووشو ( PM_0076, PM_0078, PM_0079 ).

* 1387 - انتصاب استاد داداشی به عنوان رئیس کمیته فنی فدراسیون ووشوی غرب آسیا ( PM_0084 ).

توضیح اینكه : در كلیه مسابقات كشوری و انتخابی تیم های ملی & مسئولیت هیئت ژوری بر عهده استاد بزرگ حسین داودی پناه (داداشی) بوده است.

 

1)  سلاح های بلند: بلندتر از قامت انسان اند و با دو دست بکار می روند و شامل: نیزه، چوب، شمشیر پهن بزرگ، نیزه دسته بلند، کوان دائو، چنگال، نیزهGo to fullsize image سه شاخه وبیل هستند.Go to fullsize image

2)  سلاح های کوتاه : کوتاه تر از قامت انسان اند و با یک دست بکار میروند و شامل: شمشیر پهن، شمشیر باریک، ساتور، چکش، چوب دستی، عصا، خنجر و سپهر هستند.Go to fullsize image

3)  سلاح های نرم: از طناب، زنجیر و یا حلقه ها برای درست کردن، سلاح های متصل به هم که می توانند به دور یا نزدیک ضربه وارد کنند ، استفاده می شود. اینها با یک یا هر دو دست استفاده می شوند و شامل : زنجیر نه تکه، سانچکو ، چکش پرنده که عبارتند از 2 گوی آهنی که به دو سر یک زنجیر آهنی متصل شده اند- ایپون، پنجه پرنده و نانچکو.Go to fullsize image

4)  سلاح های دو قلو: در این مورد یک جفت سلاح وجود دارد که هر یک در یکی از دست ها قرار می گیرد و شامل: شمشیر پهن 2 تایی، شمشیر باریک دو تایی، قلاب های دو قلو، عصاهای دو قلو، چماق دسته خمیده دو قلو، نیزه های دو تایی، ساتورهای دو تایی، خنجر دو قلو، خنجرهای دو دو، میله های دو تایی با سر هایی به شکل مشت و تبرزین می باشند.



تاريخ : پنجشنبه بیست و سوم آذر 1391 | 20:35 | نویسنده : بروسلی |
 
                                                              

پندهای استاد بزرگ رزمی جهان

" بروس لی "

 

 
 
1-شما وقتی وظیفه تان را به خوبی انجام داده اید که مقداری بیش از آن را انجام داده باشید.

2-اگر هرکسی به همسایه اش کمک کند کسی بدون یار نمی ماند.

3-استقامت و پایداری در مشکلات موفقیت را پشت سر دارد.

4-یک مرد عاقل از یک سوال احمقانه بیشتر فرامیگیرد تا یک مرد احمق از یک جواب

عاقلانه.

5-خوش بینی و اعتقاد به هدف ما را به موفقیت راهنمایی می کند.

6-شکیبایی و صبر بهره فراوان دارد و عدم آن مانع رسیدن به قدرت و تمرکز حواس و

پیروزی است.

7-یک مربی خوب شاگردانش را همیشه در نفوذ خودش دارد.

8-انسانهای فربه و تنبل نخواهند توانست بمانند یک انسان عادی زندگی کنند.

9-دیروز خیال است ولی حالا حقیقت دارد.

10-ابلهان زبان دراز دارند.

11-در عمل باید انسان بود نه در ظاهر.

12-لذت زندگی در کمک به دیگران است.

13-حقیقت در سادگی است.

14-داشتن مهم نیست راه بدست آوردن آن اهمیت دارد.

15-رقابت سازنده جهت دستیابی به هدف به زندگی شما معنی و دوام میبخشد.

16-عمل هر فردی نمایانگر اندیشه اوست.

17-گستاخی و از رو نرفتن ابزار پیروزی شمایند.

18-اگر شما زندگی را دوست دارید وقت را غنیمت شمارید.زندگی مملو از دقایق و اوقات میباشد.

19-اگر انسان قدرت پیروز شدن بر نفس خویش را داشته باشد در همه کارها میتواند پیروز شود.

20-کسانی که نادانند مانند اشخاصی میمانند که در تاریکی راه میروند و هرگز نیاز به چراغ را احساس نمیکنند.

21-شما اگر آماده فراگیری باشید میتوانید در زندگی موفقیتهای فراوانی به دست آورید.

22-اگر شما خود را احمق بسازید بسیار کسانی هستند که از شما سو استفاده میکنند.

23-اگر شما فقط به هدف فکر کنید هرگز به آن دست نمیابید.

24-داشتن شما را قدرتمند میسازد اما رفتار و اندیشه شما باعث احترام به شماست.

25-اگر امروز راست بگویید فردا دروغ نخواهید گفت.

26-تحصیل علم مردان بزرگی میسازد.

27-پولدار شدن همیشه هدف نیست خدمت کردن ساده به دیگران نیز باید هدف باشد.

28-یکی از علل بزرگ شکست فقدان تمرکز حواس میباشد.

 

 

29-هیچ چیز غیر ممکن نیست مگر شما آن را غیر ممکن سازید.

30-اشتباهات معمولا برگشت پذیرند اگر کسی جرات پذیرفتن آنها را داشته باشد.

31-کسی که میخواهد موفق شود بایستی بیاموزد که چگونه بجنگد,رقابت کند و زحمت بکشد.

32-همیشه بدنبال فراگیری باشید.

33-نبین که میگوید ببین چه میگوید

 

 

اندرزهای پدر آنکیدو(موریهه وشیبا)

مجموعه ای از اندرزهای پدر آی کی دو ( موریهه یوشیبا ) قسمت دوم

 

درک کنید، تفکر کنیدوبازهم مطالعه کنید.

برای کسانی از شما که آی کی دو کار می کنند چه آرزویی دارم؟ می خواهم شماتوجه کنید به اینکه دنیا چگونه کار می کند، به صحبت های افراد دور اندیش توجه کنید .به نکات مثبتی که می توانیدکشف کنید توجه داشته باشید. درخودرابه روی واقعیت بازکنید. چشم خودرا به روی سرشت واقعی دنیابازکنید. چشم خودرابه روی فطرت خودبازکنید . درک کنید، تفکر کنید وعمل نمایید. اگربه طور مداوم اینگونه عمل کنید ، پیشرفت های دائمی خواهید داشت. جریان آب رامشاهده کنید که درته دره مارپیچ می رود. آب باتغییر شکل مداوم خود ، پیوسته در اطراف صخره ها درجریان است. حکمت جهان درکتابها گردآمده وبا مطالعه آنها ما می توانیم تکنیک های جدید خلق کنیم . وبه طبیعت بنگرید واز طبیعت واقعی آسمان وزمین درس بگیرید . درک کنید، تفکرکنیدوبازهم وبازهم مطالعه کنید.

بیهوده انتظار آینده را نکشید.

بعضی ها ادعامی کنند که من یک مدرس مذهب هستم . این بدین دلیل است که آنها خوب تعلیم ندیده اند . من مذهبی هستم اما مذهب را تدریس نمی کنم ، من به شما نشان می دهم که چگونه دربودو پیشرفت کنید . زمانی که مطالعه مذهبی داشتم (اوموتوکیو) به این جمله برخوردم ، درسه هزاردنیا تنها یک شکوفه درخت گوجه شکوفا می شودومن با خودم فکرمی کردم ،، بله متوجه ام. یک شکوفه درخت گوجه پنج گلبرگ دارد که سمبل پنج عنصرهستند. زمین، آب ، آتش ، باد وهوا در واقع شکوفه ظریف . دنیا رابه ماآموزش می دهد . اندیشه جهان را بر ما آشکار می سازد ،، اینچنین شد که درسنگی به روی من باز شد . من ازشکوفه گوجه یاد گرفتم که دنیا درسه بعدش ، آشکار، نهان وملکوتی ، یکی وتمام وکمال است . که هرچیز همانطورهست که بایدباشد.

گذشته وآینده اینجاهستند واکنون ، درزمان حال این کاررزمی راتمرین کنید.

صورت تان رابه شرق برگردانید، بااحترام تعظیم کنید وفریاد بزنید، باداکه خدای ابر قدرت مارا مشمول لطف ورحمت خود قرار دهند ، دراین لحظه قلب ازاحترام سرشارمی شود. آیا چیزی وجود خواهد داشت که شما بخواهید دربرابرآن بجنگید؟ درهردمی که برمی آورید. همه انسانها، هرشیئرا استنشاق کنید . بهشت جلوی چشمان شماظاهر خواهدشد . راه برترجلوی شما گسترده می شود. بیهوده انتظار آینده رانکشید. درحال ازلی باقی بمانید. درواقع همه رفتارهای روزمره ماازیک الهام الهی سرچشمه می گیرند.

مجموعه ای از اندرزهای پدر آی کی دو قسمت اول ( موریهه  یوشیبا )

 

چگونه خودرابایک حمله هماهنگ کنید...

اصول آسمان وزمین رابیابید، نهان را با آشکار درهم بیامیزید، از کنش متقابل آب وآتش ، یک بخش مکمل جسم وفکرتان رابسازید وآسمان ،زمین وانسانیت را به هم پیوند دهید. دست های شما باید از جنبش های جهانی الهام گرفته باشند .اجازه دهید جسم تان ازبالا به پایین درمعرض گرماونورقراربگیرد بدون آنکه کوچک ترین خروجی یا روزنه ای داشته باشد .هرگز به حریفتان فرصت ندهید شما راشکست دهند .یاد بگیرید که چگونه خودرا بایک حمله هماهنگ کنید. دربرابرهرزدوخوردی ، آرامش وتمرکز خودراحفظ نمایید. واقع بین باشید . در مسیرباقی بمانید. اینچنین رفتارکنید تاببینید که فوراً قادرخواهید بود کوچکترین حرکت حریفتان رامتوجه شوید. دشمنان خودرابه سوی بهترین راه هدایت کنید.

به عنوان مثال بگذارید حریفتان شمارا درمسیری بکشاند که دوست دارد . به سمت جلو، عقب، راست یاچپ ، به طورمناسبی خودرادرچپ یاراست هماهنگ کنید وپشت حمله موضع بگیرید . شما اکنون درموقعیت مرگ وزندگی قراردارید . حتی اگر 99درصد حمله حریف را دریافت نمایید ، همیشه راهی برای فرارکردن از آن وجود دارد. تکنیک های شماباید مثل برق سریع باشند . زمانی که تمرین می کنید همواره این را به خاطر بسپارید. بدین ترتیب شماقادرخواهیدبوددربرابرهرگونه حریف جاخالی بدهید. درسبک های هنرهای رزمی سنتی سه مفهوم وجوددارد : مفهوم سن (پیش بینی جسمی ) ،سن نوسن ( پیش بینی ذهنی وروحی )، گونوسن ( پیش بینی خودبه خودی ) ، امادرآی کی دو شما نباید به هرکدام ازاین مفاهیم به طورمجزابیندیشید . درواقع درآی کی دو هیچ اهمیتی ندارد که یک حریف اینجا باشدیا آنجا کافی است همان حرکاتی راکه درحین تمرین روزمره انجام می دهید، اجراکنید تاهمه چیزدربهترین شرایط باشد.

حرکت چرخشی اصل و مبنا است.

نحوه حرکت شماست که تکنیک را می آفریند. خودراباحریفتان هماهنگ کنید.همزمان بااو حرکت نمایید. یک باردیگر حرکاتی که شماهرروز انجام میدهید تاثیر خودرا دراجرای تکنیک ها نشان خواهندداد. همه اهمیت آی کی دو درهمین است. به وسیله آی کی دو هرکسی خیلی سریع قادرخواهدبود تابایک انگشت حریفش را کنترل نماید . سرشت نیروی انسانی را به صورت زیردرنظربگیرید : یک دایره فرضی رسم کنید ومرکز خودتان را به عنوان نقطه مرکزی درنظربگیرید . درداخل این دایره شمامی توانید حتی قویترین مهاجم را تحت کنترل درآورید. تازمانی که اودردایره شما باقی بماند شمامی توانید حتی بایک انگشت اوراناتوان سازید وحمله اوراکنترل کنید. همیشه درمرکز باقی بمانید . با ازدست دادن مرکز، شما کنترل را ازدست می دهید.

حرکت چرخشی اصل ومبناست. یک صلیب رادرداخل دایره تصورکنید. خود را درمرکز صلیب قراردهید وبگذارید پاهایتان بچرخند. یک گارد مثلثی را با پاهای خود تشکیل دهید. پای جلویی را متمرکز نگه دارید وروی پای عقبی بچرخید. درمدتی که حرکت می کنید خودرابه انرژی آسمان وزمین متصل کنید.

بودوی واقعی ودرست . هدفش نابود کردن حریف نیست .با بودو شما باید بتوانید باهماهنگ نمودن خود باحریف باواداشتن او به اینکه به میل خودش ازحمله صرفنظرکند. یک حمله را زیرکانه فروبنشانید. آی کی دو بودوی صحیح واقعی است. ما باید اندیشه هماهنگی رادرکاررزمی روزمرزه گسترش دهیم. هنگامی که حریف مچ شمارا می گیرد ، باجابجایی های پاها اورا هدایت کنید وبا دستان خوداورا به طرف زمین بکشانید.

بودو آموزش آسمان و زمین است.

برای اینکه تمرین برای شماسودمندباشد باید تکنیک هاراتاپایان اجراکنید، بدون آنکه تمرکزتان به هم بخورد یااینکه بدنتان راشل کنید . درطول اجام کاررزمی شما باید دقت کنید ودرکتان راازاصول لاینفک به سوی حرکات بدن انسان وروانشناسی انسان گسترش دهید. بودو آموزش آسمان وزمین است. مثلاً تصورکنیم شما توسط افرادی که نیزه دارند محاصره شده اید . حتی اگر آنها همزمان حمله کنند شما روی یک نفر تمرکز کنید . درزمان های گذشته جنگجویان این اشتباه راداشتند که برای جان سالم بدربردن ازاینگونه حملات، ازستون ها یاتنه درختان به عنوان سپر استفاده می کردند. سپرما همان عزم واراده مهاجمان است . بااجرای یک حرکت ایریمی – تنکان ( که شامل واردشدن وچرخیدن است) ازمحاصره سالم بیرون بیایید وحمله راخنثی کنید. تعداد مهاجمان هرقدر که باشد ما می توانیم از ایریمی – تنکان برای خنثی کردن حمله استفاده کنیم .

این جابجایی واین اصول رادر تمرین به کار گیرید وقتی گروهی از حریفان به سمت شما می آیند. آنهارا یک نفر در نظر بگیرید . یکی را ازمیان آنها مدنظر قراردهید تا به بقیه ضربه واردکنید . هیچ روزنه نفوذی راباقی نگذارید وتمرین را رها نکنید.

ذهن وجسم را به هم پیوند دهید وبا تکیه نمودن بر این مبنا ازهمین جا شروع کنید.این فرم تمرکز واقعی به شما کمک خواهد نمودتادرتکنیک های بسیاری پیشرفت کنید . تکنیک هایی که برمبنای اصول جهانی خواهند بود. شما باید درهرشرایطی یک رفتار ذهنی صحیح را حفظ نمایید. درطول تمرین نباید اجازه دهید با افکار بیهوده یا خودخواهانه حواستان پرت شود .زیرا ممکن است باعث شود که رفتاری نسنجیده از شما سر بزند.

درآی کی دو محدودیت وجود ندارد

پیشینیان معروف ما چراغ های خودرابه ما دادند . اما هرکس خودش باید راهش راباز کند . همه ی مذاهب بزرگ دنیا برپایه عشق گذاشته شده اند . همه اعتقادات ومراسم مذهبی مختلف تنها برمبنای یک واقعیت بنا نهاده شدند- عشق

در آی کی دو محدودیت وجود ندارد . من اکنون 76 سال دارم . با این حال به تمرین کردن ادامه میدهم . دوجوی ما هم آسمان است وهم زمین . نحوه کاررزمی حد ومرزندارد ، پایان ندارد. تمرین ، اجرای زندگی است . نمی توان محدودیت داشته باشد. به آی کی دو ایمان بیاورید . در آی کی دو پشتکار داشته باشید. آسمان وزمین را دوست بدارید. همه چیزرادوست داشته باشید. این رسالت ماست . غایت تمرین در آی کی دو

 



تاريخ : پنجشنبه بیست و سوم آذر 1391 | 20:9 | نویسنده : بروسلی |

به نظر شما کدام یک برتر است

 

 رزمی یا فوتبال؟

 

 

لطفا نظر خود را با یک دلیل قانع کننده بیان

 

 فرمایید

 



تاريخ : پنجشنبه بیست و سوم آذر 1391 | 13:59 | نویسنده : بروسلی |

تاریخچه موی تای بوکس تایلندی

 مجموعه ای از همه رشته هاست یعنی در عین اینکه یک ورزش است نوعی مهارت رزمی سرآمد علوم و به طور غیر قابل انکاری یک نوع هنر است به مدت بیش از دو هزار سال از نسلی به نسل دیگر انتقال یافته است حتی ریشه های آن به فرهنگ چین قدیم رسوخ کرده و با آن در آمیخته است نوعی علم است که می تواند توسط افراد عادی مورد استفاده قرار گیرد و می تواند آنها را به دنیای شجاعت و نبرد معرفی کند ورزش موی تای در طول زمان پستی و بلندی های زیادی را به خود دیده است گاهی اوقات به عنوان یک میراث فرهنگی با ارزش تلقی شده و گاهی هم رو به زوال رفته است البته با توجه به حمایت از قوانین رزمی در دوران به خصوص در زمان های گذشته بوکسورها و یا کسانی که در این رشته مهارت داشته اند ممکن بود نائل به افتخار نجیب زادگی شوند آنها شامل قانون تایلیک می شدند و مستقیماً باید در وزارت دفاع مشغول به کار می شدند آنها به عنوان محافظان پادشاه خدمت می کردند موی تای میراث فرهنگی با ارزش تایلندی ها تا دور دستها نیز گسترش یافته است در طول زمان تغییراتی یافته و منبع الهام هنرهای رزمی بیشماری گشته است. موی تای هنر مبارزه بدون سلاح است در زمانهای گذشته حتی علاوه بر استفاده از دستها، پاها، زانوها و آرنج ها استفاده از سر نیز مرسوم بوده است بوکس تایلندی در زمان حکومت شاه رامای پنجم به طور جدی به عنوان یک رقابت ورزشی مورد توجه قرار گرفت پادشاه(پرایا ننتیسن سارنتارا پاکدی فرمانده گروه پیشاهنگ تقاضا کرد که ورزشگاهی در دانشکده سوان کولاب بسازد تا بتوان هر شنبه مسابقه موی تای باستانی را در آن برگزار کرد. بوکسورها با دستانی که به دور آنها نوارهایی بسته بودند می جنگیدند هزینه ورودی مسابقات از 50 ساتانکس تا یک بات متغیر بود (در آن زمان با 25 ساتانکس می شد 8 بشقاب برنج و یک دسر خرید)مبارزه با مشتهایی که به دور آن نوار پیچیده شده بود در 11 راند سه دقیقه ای برگزار می شد فقط یک داور وجود داشت و هیچ هیأت ثبت امتیازی نبود وقتـی داور می خواست 2 بوکسور را از هم جدا کند بسیار بلند در سوت خود می دمید فقط اولین مسابقه در زمین چمن دانشکده سوان کولاب برگزار شد بعد از آن رینگ مناسبی که از چوب ساخته شده بود مورد استفاده قرار گرفت بعدها از بوکسورها خواسته شد تا بر حسب مسابقات بین المللی از دستکش استفاده کنند رینگ بوکس نیز مطابق با استاندار بین المللی شد قوانین برای کنترل مبارزه به کار گرفته شدند آنها روحیه ورزشکاری را جایگزین خلق و خوی رزمی کردند. بوکسورهای تایلندی در گذشته در بوکس تایلندی ماهر بودند چون هنری بود که هر مردی که سرش به تنش می ارزید می بایست آنرا یاد می گرفت همه از اینکه از حریف امتیاز بگیرند به خود افتخار می کردند آنها مبارزه می کردند چون پای آبرویشان در میان بود آنها برای یک فتح و برد کامل که در آن هیچ شکی نباشد مبارزه می کردند آموزش حرکات اصلی و ترفندهای اصلی موی تای از گروهی به گروه دیگر و از استادی به استاد دیگر متفاوت بود با بررسی وای کرو هر کسی می توانست مبدا مکانی سبک بوکسور بازی کننده را تشخیص دهد. محبوبیت موی تای به هند نیز رسیـده است هر کسـی که می خواست پادشـاه شود می بایست چهار رشته بوکس از هجده رشته صلی را یاد می گرفت این چهار رشته متشکل از کانیکا = هنر حرکات بدن ، آتیهاسا تاریخچه شکل ابتدایی حرکات حماسی،(موی) هنر رشته بوکس و مونتا کلمات جادویی پادشاه آینده می بایست همه این چهار رشته را با موفقیت پشت سر می گذارند تا می توانست بر تخت سلطنت بنشیند. از زمان مای سیسوک در زمان باستان تا سوخوتای ،هنر بوکس تایلندی به شکل امروزی درآمد(مبارزه چند وجهی) یعنی در زمان سلطنت رفتاناکوزین و آیودها اول در زمان سلطنت راتاناکوزین دوم به شکل موی لای درآمد و نامش هم زمانی به صورت موی تای شد که اسم کشور سیام به تایلند امروزی تغییر کرد اما متأسفانه با کم توجهی دولت تایلند در محافظت از ورزش موی تای کار به جایی رسید که فوت و فن اصلی سری و شگردهـای این ورزش با مـرگ استادانی که این رموز را می دانستنـد کم کم از صفحه روزگار محو شـد . موی تای یا همان تای بوکسینگ چیست؟ تعریف بوکس در واقع مبادله ضربات است. نوعی نبرد که در همه جای دنیا توسط کودکان و بزرگسالان تمرین می شود. یک سری حرکات کششی که با استفاده از قسمتهای مختلف بدن به عنوان اسلحه استفاده می شود. مبارزان ممکن است لگد بزنند، با سر ضربه بزنند، محکم یکدیگر را بچسبند، مشت بزنند، چنگ بزنند، همه اینها بخشی از موی تای (تای بوکسینگ) هستند. در واقع مبارزه ای است با کمک تمام سلاحهایی که انسان ذاتاً از آن برخوردار است موی تای از زمان باستان نوعی ورزش ملی بوده است و بخش مهمی از فرهنگ مردم تایلند محسـوب می شـده است زمانی که موضـوع موی تای به میـان می آمد نیاکان و اجداد مردم تایلند (درست به خوبی ما که امروزه می دانیم معنی آن چیست) می دانستند که مفهوم آن چیست، پایه آن چیست و فنونش چه می باشد. بوکس تایلندی یک هنر رزمی و روش دفاع از خود می باشد که قوانینش با آن بوکسی که در جوامع بین المللی انجام می گیرد، متفاوت است. در بوکس تایلندی، هیچ یک از قسمتهای بدن بیکار نمی ماند. حرکات بدن درست همانند حرکات ذهنی و فکری از نیازمندیهای هر بوکسور است. آن را موی تای یا بوکس تایلندی نامیدند . موی تای نوعی هنر است که همیشه در دسترس می باشد و سر آمد همه سلاحها می باشد ، کسی که بلد نباشد از این سلاحهای طبیعی استفاده کند هر چقدر هم در استفاده از سلاحهای خارجی و دفاعی ساخت بشر ماهر باشد باز هم در برابر کسی که می تواند به خوبی از اعضای بدن خود را به عنوان سلاح استفاده کند ضعیف است . افسانه های موی تای نای خانوم توم در دوران افول تایلند و پایتخت باستانی آن آیوتایا در سال 1767 ، وقتی که شهر به علت بی کفایتی فرمانروایان آن رو نابودی می رفت ، ارتش مهاجم برمه یک گروه از ساکنان را محاصره کرده و به اسارت گرفتند، در میان اسرا تعداد زیادی از موی تای کاران نیز وجود داشتند که توسط مردان برمه ای گونگ سوکی پرا نای گروه پوسام تون در شهر اونگوآ ، بازداشت شده بودند . در سال 1774 در شهر رانگون برمه ، لرد حانگرا ـ پادشاه برمه ـ تصمیم گرفت برای یاد بودا جشنی به مدت هفت شبانه روز بر پا کند . همچنین مسابقه بوکسی بین موی تای کاران تایلندی و برمه ای ترتیب داد که جایزه اش یک هدیه سلطنتی بود . یکی از برنامه های جشن نمایش کمدی محلی بود که لیکای نامیده می شد مسابقه شمشیر بازی نیز در نظر نیز گرفته شده بود رینگ بوکس در مقابل تخت پادشاه بر پا شده بود . در طول روز اول جشن یک بوکسور برمه ای برای نشان دادن علاقه و احترام خود به پادشاه بر یک موی تای کار تایلندی پیروز شد . داور مسابقـه هنــگامی که موی تای کار تایلندی وارد رینـگ شــد او را با نام نـای خانـوم تـوم معرفی کرد ـ یک بوکسور مشهور و نیرومند اهل آیوتایا ـ تماشاچی ها یک مبارز قوی تیره پوست را مشاهده کردند در بین تماشاچی های برمه ای یک گروه از برد های تایلندی بودند که به هم نگاه می کردند و برای او هورا می کشیدند به محض اینکه او با مبارزی روبرو می شد در برابر او شروع به رقص می کردند که باعث حیرت تماشاچی های برمه ای می شد . داور بعد توضیح داد که این رقص نوعی رسم سنتی است که مبارز برای احترام به مربی خود آن را اجرا می کند .هنگامی که علامت شروع مسابقه به صدا در آمد نای خانوم توم به سوی حریف خود حمله کرد و با مشت و ضربات آرنج به سینه او میکوبید تا زمانی که او برزمین افتاد داور به خاطر اینکه حریف او هنوز به خاطر رقص سنتی تایلندی مبهوت بود او را برنده اعلام نکرد به همین دلیل او مجبور شد تا با نه بوکسور برمه ای دیگر مبارزه کند این تصمیم سایر بوکسورهای برمه ای را واداشت تا داوطلبانه با نای خانوم توم برای شکست او اقدام کنند . نای خانوم توم قبول کرد تا برای حفظ اعتبار بوکس تایلندی با سایر بوکسور های برمه ای مبارزه کند آخرین حریف او یک استاد بوکس بود که در واقع برای تماشای فستیوال به این شهر آمده بود و بنابراین او داوطلبانه اقدام به مبارزه کرد اما خیلی زود به وسیله ضربات مشت و آرنج نای خانوم توم از پا در آمد به طوری که دیگر کسی جرات نکرد با او مبارزه کند . سرانجام پادشاه مانگرا که خیلی مجذوب مبارزه او شد بود . او را با هدایای مختلف به کشورش تایلند باز گردانید . در تاریخ از او به عنوان اولین موی تای کار تایلندی یاد می شد که توانست با افتخار بوکس تایلندی را معروف کند و به آن در خارج از مرزهای تایلند اعتبار و شهرت ببخشد طوریکه این داستان تا به امروز در تاریخ کشور برمه حفظ شده است هنگامیکه نای خانوم توم قبل از پادشاه مانگرا توانست برنه مبارز برمه ای غلبه کند پادشاه پر از احساس تحسین و احترام نسبت به او بود و می گفت که این نوع مبارزه و ورزش با خون تایلند یها آمیخته است حتی اگر بدون اسلحه و با دست خالی و به تنهایی می توانند حریفان خود را شکست دهند و استعداد آنها نیز جادویست . بنابراین اعتبار و شهرت موی تای بدین گونه به وجود آمد . هیچ بوکس دیگری مانند بوکس تایلندی وجود ندارد . زانوها ، پاها ، آرنج ها و مشتها از همه اینها استفاده می شود . و مهم نیست که بوکسور چقدر کوچک است او هر گز شکست نمی خورد . همه نه بوکسور برمه ای توسط یک بوکسور تایلندی شکست خوردند . مشهورتر از نام نای خانوم توم وجود ندارد . اگر چه او مرده اما شهرت و آوازه او زنده است . ما و همه کسانی که بعد از او متولد شده اند او را به خوبی می شناسند . او برای ملت تایلند و بزرگتر از آن برای تمامی ورزشکاران موی تای یک افتخار است .

 

بیوگرافی شهرام ناظری،قهرمان موی تای(حرفه ای)  جهان:


http://up.dusti.ir/images/v3w3d9cpe0s2s6yn3xi5.jpg


 

نام:شهرام ناظری

                                                                                                                                

لقب: تتسوجین(مرد آهنی به زبان ژاپنی)

 

 سبک: موی تای حرفه ای                               

 

وزن: 108 کیلوگرم

 

قد: 189 کیلوگرم

                                                      

تاریخ تولد: 1986

 

محل تولد: تهران                                                        

 

ملیت: ایرانی                                                

شهرام ناظری،قهرمان موی تای(حرفه ای) جهان در فهرست ده فایتر برتر 10 سال اخیر جهان قرار گرفت

شهرام ناظری،قهرمان موی تای جهان در فهرست ده فایتر برتر 10 سال اخیر جهان قرار گرفت


شهرام ناظری،قهرمان موی تای جهان از سوی فدراسیون جهانی ورزش های رسمی  به عنوان ده فایتر برتر 10 سال اخیر دنیای رزمی انتخاب شد.


ناظری به دلیل مشکلات خروجی از کشور در چند دوره دچار مشکل شده است و با وجود این مسائل هنوز به پیشنهاد وسوسه انگیز قطری ها نداده است و الویت اول خود در دنیای حرفای را کشور خودش ایران می داند.



شهرام ناظری که همواره پای ثابت مسابقات موی تای در کشورهای مختلف بوده و مدال‌های متعددی نیز از این مسابقات کسب کرده است، ماه آینده در شرایطی به رقابت‌های k – ۱  موی تای جهان در انگلستان دعوت شد که به گواه کار‌شناسان این رشته از مدعیان کسب عنوان قهرمانی این مسابقات به شمار می‌رود .

 

در این رقابت‌ها که به میزبانی لندن برگزار می‌شود، ناظری با قهرمانان نامداری از کشورهای مختلف رقابت می‌کند و با توجه به آمادگی مطلوبی که از آن برخوردار است، رسیدن به مدال ارزشمند قهرمانی دور از دسترس این ورزشکار مازندرانی نیست .


http://up.dusti.ir/images/ppdyeocbvh727fkn2vpy.jpgافتخارات شهرام ناظری،قهرمان موی تای(حرفه ای)  جهان:

 

فینالیست مسابقات سال 2005     G.P  K-1

 

قهرمان مسابقات سال  2006      G.P  K-1

 

قهرمان مسابقات موی تای جهان در سال 2007

 

قهرمان فوق ستارگان جهان در سال 2011 آمریکا

 

برترین مبارز دنیا از سال های 2002 الی 2012

 

5 دوره قهرمانی پیاپی در مسابقات موی تای  W.M.T.C

 

بیش از 35 دوره قهرمانی در سطح کشور در رشته های موی تای – کیک بوکسینگ – مانگ فو توآ – تکواندو – کاراته – بوکس - ...

 

پیروزی پیاپی: 143 برد

 

پیروزی با ناک اوت:107 مسابقه

 

درجه خان 15 موی تای جهان

به علت شرکت در مسابقات آزاد امارات،سه سال محروم شدم


مازندلیگ:موی تای  بوکسینگ یا تای بوکس ،ورزشی با قدمتی بیش از 2000 سال در کشورهای تایلند برمه و مالزی به عنوان یک ورزش ملی به حساب می آید.بطوریکه در تایلند روز 17 مارس به عنوان روز موی تای نامیده میشود.این رشته یکی از سبکهای آزاد ورزشهای رزمی است و مبارزات آن در رینگ برگزار میشود و از سوی بسیاری به عنوان خشن ترین ورزش یاد می شود.این ورزش در استان ما نیز ناشناخته نیست و قهرمانانی را به جامعه موی تای جهان معرفی کرده است.

یک از قهرمانان موی تای مازندران که از ساری برخواسته است و موفقیتهای زیادی در این رشته زیبا و مهیج کسب کرده است و به تیم ملی نیز دعوت شده است شهرام ناظری

              نام  دارد                                                                   



تاريخ : چهارشنبه بیست و دوم آذر 1391 | 21:37 | نویسنده : بروسلی |
زندگی نامه جت لی استاد وشو
 

- بیو گرافی

- یکی از بزرگترین ستاره های اکشن جهان "جت لی لیان جی" است

که در 26 ,april ,1963 در حومه پکن پایتخت چین به دنیا امد.

- قسمتی از زندگی نامه او را در زیر از زبان خود " جت لی " بخوانید :

- اعضای خانواده ی من عبارت بودند از مادر, دو خواهر و دو برادر که از

من بزرگتر بودند.در دو سالگی پدر خود را از دست دادم و هیچ تصویری

از او در ذهن ندارم و چون بچه اخر بودم مادرم نمیگذاشت هر کاری که کمی

دران احتمال خطر می رفت انجام دهم ومن نمی توانستم کارهایی را که

تمام بچه های هم سن من انجام می دادند را انجام دهم . من طوری بار امده

بودم که اگر می گفتند " به این دست نزن " محال بود به ان دست بزنم .

این اولین خاطرات کودکی من بودند و من در چنین حال و هوایی بزرگ شدم.

در هشت سالگی به کلاس اول رفتم. به دلایلی که خودم هم نمی دانم محبوب

همه معلمها بودم و انها مرا لوس کرده بودند حسابی نازم خریدار داشت وهنوز

هم نمی دانم کارشان درست بود یا نه ولی برایم جالب که هر درسی را امتحان

میدادم بیست می شدم. فقط کلاس موسقی برایم عذاب اور بود. معلمم به خوبی

از این موضوع باخبر بود. روز امتحان معلم مان اخرازهمه اسم مرا صدازد

" لی لیان جی ".ازجا بلند وتوی دلم گفتم : لعنتی !

معلمم گفت : امروز گلو درد داری نه ؟ من که از تعجب دهانم باز مانده

بودگفتم : هان؟ بهترین فرصت بود که از زیرش در بروم ولی مادرم مرا

طوری بار اورده بود که هیچ وقت دروغ نگویم به همین دلیل مات و مبهوت

با دهان باز همانطور سر جایم ایستادم. معلمم دوباره تکرار کرد :اگر گلو

درد داری مجبور نیستی امتحان بدهی بنشین " بیست ".

اموزش " ووشو " (این هنر جنگی مسلط بر سرزمین چین است وبدلیل قدرت

تحرک و سرعت عمل زیاد ان ازسوی دولت ومردم چین مورد توجه زیاد قرار

گرفته است) را از تابستان 1971 شروع کردم. تمام بچه ها بر حسب

سال تحصیلی شان در یک رشته ورزشی مشغول شدند وکلاس اولی ها را

به کلاس " ووشو " فرستادند ولی ما هیچکدام نمی دانستیم که این چه جور

ورزشی است.با امدن پاییز و باز شدن مدرسه ها از هزار نفری که در

کلاس های" ووشو" ثبت نام کرده بودند فقط بیست نفر باقی ماندند و بقیه

اخراج شدند و من از اینکه در بین این بیست نفر بودم احساس غرور

می کردم به علاوه تنها کلاس اولی مدرسه خودمان در اینجا بودم.

در این اکادمی استاد او "ووبن " دریافت که" لی"دارای یک استعداد ذاتی

برای فراگیری این هنر رزمی دارد.چون " لی " در دو سالگی پدر خود

را از دست داده بود علاقه زیادی به "وو"پیدا کرده بود و همین امر باعث

پیشرفت زیادی در اوشد.


عکس های زیبای جت لی

 

- در 1974 برای گذراندن یک دوره اموزشی دیگر انتخاب شدم. دولت

در صدد بود بهترین " ووشو " کار جوان کشور را انتخاب کند. این انتخاب

ماه ها طول کشید و بالاخره مربیان سی نفر از بهترین ها را به عنوان

برگزیده ها معرفی کردند که من هم جزو انها بودم. قرار بود این گروه از

چهار شهر بزرگ امریکا سفر کنیم و " ووشو "ی چین را به نمایش بگذاریم.

 


عکس های زیبای جت لی

- فیلمو گرافی

- جت لی در سن 16سالگی اولین فیلم خود را به نام " معبد شائولین "

بازی کرد و به شهرت زیادی در چین دست یافت .او بسوی امریکا

رفت و در سال 1988 در فیلم " اژدهای مبارز " به ایفای نقش پرداخت.

اما این فیلم با شکست روبرو شد و تماشاچی زیادی پیدا نکرد.

اما " جت " درکار خود شکست نخورد و به کمک تهیه کننده و کارگردانی

به نام " تسوی هارک " در سال 1990 فیلمی به نام " استاد " را به

نمایش در اورد.

- تسوی می خواست " جت " را به یک ستاره جهانی تبدیل کند. او

توانست " جت " را به هنگ کنگ باز گرداند و در این زمان فیلم

" روزی روزگاری در چین " را در سال 1991 و همچنین

" شمشیر زن " را در سال 1993 ساخت و در ادامه " جت " با

انتخاب فیلم " اخرین قهرمان " در سال 1993 و بازی در ان

مردم را به تعجب واداشت.

- در سال 1994 " جت " به همراه " یوئن وو پینگ " کار گردان

در حال ترقی و" گوردون چان " تصمیم به بازسازی فلسفه بروس

لی وساختن فیلمی مانند فیلم " مشت های خشم " گرفتند. " جت " در

ابتدا برای بازی در این فیلم کمی تردید داشت. اما " جت و یوئن و چان "

بدقت کار کردند و بسیار راضی بودند که هم فیلمی برای ادامه سبک

بروس لی و هم اینکه یک فیلم اصیل چینی را می سازند و هم اینکه

سبک جدیدی در فیلم سازی ارائه می دهند و ان استفاده از بند

(سبکی که در ان بنظر بیننده می رسد که بازیگر می تواند پرشهای

بزرگ ویا حرکات سریع انجام دهد در حالی که این کارها بوسیله بند

انجام می شود وبعد بوسیله جلوه های ویژه تصویری این بند ها

حذف می شود)است . البته " جت " با این سبک اشنایی داشت

(در فیلم " روزی روزگاری درچین " از این سبک استفاده کرده بود)

وبخوبی توانست این نقش را ایفا کند ونتیجه این تلاشها رسیدن به موفقیت

بسیار بزرگ وساخته شدن فیلم " مشت افسانه " بود.

 - جت بار دیگر به همکاری با " تسوی هارک " پرداخت و سال

1996 در فیلم " ماسک سیاه " به ایفای نقش پرداخت.

- در سال 1997 دوباره پای خود را در کفش " وانگ فی هونگ "

(یکی از اسطوره های چین) کرد و به ایفای

نقش در یکی دیگر از سری فیلم های اصیل

چینی به نام " روزی روزگاری در چین و

امریکا " پرداخت.

 

عکس های زیبای جت لی

- در سال 1998 " جت لی " اولین کار

هالیوودی خود را در کنار بازیگر

و کارگردان امریکایی " مل گیبسون " انجام داد

و در فیلم " اسلحه مرگبار 4 " به ایفای نقش

پرداخت اما این فیلم از نظر تجاری شکست

خورد ولی این فیلم به معرفی " جت " به دنیای سینما کمک کرد. در سال 1999 بازی

در فیلم " ماتریکس " به " جت پیشنهاد شد که او بدلیل مشکلی (به گفته

خود او:به همسرم قول داده بودم که اگرباردار شدی کارم را یکسال رها

می کنم تا بچه به دنیا بیاید) که برای او پیش امد بازی در این فیلم را رد کرد.

- " جت لی " در سال 2000 در فیلم " رومئو باید بمیرد " به کارگردانی

" اندرز بارتکوویاک " دومین اثر خود را در امریکا بازی کرد واین فیلم

به موفقیت دست یافت و باعث شد به معروفیت " جت " در امریکا افزوده شود.

 

رومئو

- در سال 2001 در فیلم " بوسه اژدها " در نقش یک گارد ویژه درپی

وقوع جنایتی هولناک وماجرای قتل رئیس خود وارد صحنه می شود

و مبارزات فوق العاده ای را از خود به نمایش می گذارد.

- در سال 2001 " جت " در فیلم دیگری به نام " یگانه " بازی کرد

که یک فیلم تخیلی با هنرهای رزمی سنتی است که " جت " در دو

نقش منفی ومثبت فیلم بازی می کند .

 

- در سال 2002 در فیلم " قهرمان " بازی کرد و ساخت این فیلم باعث

شد " جت " از گروه امریکایی خود جدا شود و به چین بازگردد.

فیلمبرداری این فیلم یک سال به طول انجامید. این فیلم سرشار از

صحنه ها ی مبارزه با شمشیر است و " جت لی " در لباس چینی به

اصالت واقعی خود در می اید.

 

hero

- در سال 2003 " جت " دوباره به امریکا بازگشت و در فیلم

" گهواره تا گور " به کارگردانی " اندرز بارتکوویاک " یکی از بهترین

بازی های خود را ارائه کرد. در این فیلم قدرت و زیبایی هنرهای رزمی

با داستان قوی و صحنه های چشمگیر فیلم ترکیب شده اند و به

گفته تهیه کننده فیلم : مبارزه های فیلمبرداری شده قبلا هرگز در

هیچ فیلم دیگری به چشم نخورده است.

- اخرین فیلمی که " جت لی " در ان به ایفای نقش پرداخته است فیلم

" Unleashed بی فطرت " است که در سال 2005 بر پرده سینما

اکران شده است. او در این فیلم در نقش " دنی سگ " شخصی که

ازابتدا رابطه اش با دنیای بیرون قطع شده تا کودکی باقی بماند و

به صورت سگی مهاجم در بیاید.


عکس های زیبای جت لی

قرار است در سال 2006 فیلمی به نام " fearless " از

" جت لی " به نمایش در اید.

- " جت لی " سبک خود را دارد و در حقیقت او از هیچکس

تقلید نمی کند او خودش است و این تمام موفقیت اوست.


عکس های زیبای جت لی

 



تاريخ : سه شنبه بیست و یکم آذر 1391 | 21:41 | نویسنده : بروسلی |

زندگی نامه تونی جا استاد موی تای

 

 

تونی در گذشته

       تونی جا در5  اکتوبر 1976 در منطقه ی سورین ولایت اسان (بین مرز کامبوج و تایلند) به دنیا آمده است. وی از نژاد نسبتا کامبوجی است و آنچه به جهان و جهانیان مشهور است اینکه تونی از خم سورین می باشد، (منطقه ای که زمانی بخشی از کامبوج بوده و اکنون مربوط تایلند می باشد.) تونی در یک منطقه ی روستایی بزرگ شده و از بدو آغاز نوجوانی به تماشای فلمهای جکی چن، بروسلی و جتلی علاقمند بود و هر وقت که فلم نوی از جکی به بازار و سینما عرضه می گردید، تونی مشتاقانه فاصله ی 200 کیلومتری را پیاده می پیمود تا هنرهای رزمی جکی و جتلی را مشاهده کند و این چیزها جا را وادار می نمود تا به تمرین و ورزش روی بیاورد. وی که 10 سال بیش نداشت در همان ورزشگاه کوچک محلی خود شامل ورزش شد و تصمیم گرفته بود که هر طوری که می شود باید روزی خود را در ردیف قهرمانان رزمنده و یا بالاتر از آنان ببیند. تماشای مشتاقانه ی فلمهای بروسلی به تونی آنقدر الهام بخش بود که وی را وا می داشت تا بیش از پیش به تمرین و فعالیت آغاز کند. تونی نخست ورزش را همراه با دوستان خود بچه های روستایی آغاز نمود. خانواده ی تونی نگهبان گله ی فیل بود و پدرش زمین شالیکاری داشت که تونی روزانه روی آن تمرین می نمود و تکنیکها و حرکات فلمی جتلی را کلیشه نموده و زمانی که فیل ها را به شست وشو می بردند، همین حرکات و چرخش را بالای پشت آنان کار میکرد. (چنانچه که بخشی از زندگی دوران کودکی خود را در فلم تام یوم گنگ به تصویر کشانده است.)

          تونی با دیدن اولین فلم رزمی تایلندی (زندگی برای مرگ Born to Fight) آنقدر در احساسات خود غرق شده بود که علاقه ی عجیبی در فلم و فلمسازی پیدا کرده بود و به همین خاطر از پدر خود اجازه گرفت تا درین زمینه مصروف کار و فعالیت شود. تونی بعد از اینکه در ولایت نزدیک دست خود (خان کین) سفر نمود، آنجا به دنبال کسی بود تا بتواند رویاهای وی را به حقیقت تبدیل نماید. تونی بعد از اینکه شخص مورد نظر خود را دریافت در سن 15 سالگی تحت الحمایت یک قهرمان رزمی و کارگردان فلم (پانا رتیکرای) مشغول به فعالیت شد و به رهنمایی وی در یک مرکز ورزشی شامل شد. تونی تمرینات خود را به صورت متداوم انجام می داد به خوبی استعداد رزمی خود را به پانا ثابت نمود و اینطوری پانا  به درخشندگی و بالندگی تونی پی برد. بعد از اینکه تونی در گروه فلمسازی پانا شامل شد منحیث یک بدل مشغول به کار شد و در کنارش به  تمرینات موی تای می پرداخت که خود را از یک بومی ترین پسر روستایی به یک قهرمان رزمی تغییر داد.

        زمانی که تونی جا به سن بیست سالگی رسیده بود، از مکتب فارغ شد و پانا رتیکرای از او خواست تا در یک دانشگاه هنرهای رزمی واقع در ولایت ساراکم شامل شود و در آنجا استعداد خود را رشد دهد. آموزش محدود تکواندو، بوشیرو، جوفیستو، جیمناستیک، چوب و شمشیربازی در دوران مکتب جا را فقد برای یک مرحله ی دیگری از ورزش آماده ساخته بود و او نیاز داشت تا استعداد خود را بالاتر از آنچه آموخته بود انکشاف دهد. از آنجایی که تونی خیلی خوب آموزش دیده بود و این با استعداد وی گره خورده بود و نیرویی که او را به سوی موفقیت سوق میداد شوق و علاقمندی وی و تشویق دوست و رهنمای خوب او رتیکرای بود.

        وقتی تونی از دانشگاه فارغ شد، استعداد او هنرهای رزمی بومی مردم تایلند را به جهان معرفی می نمود و با ظاهر شدن در فلم

اونگ بک (2003) توانست خود را به مردم تایلند و جهان معرفی نماید. هنر و شهرت او به خوبی از سرحد چین گذشت و جکی چن و جتلی را از جمله تماشاچیان پر اشتیاق خود قرار داد. مهارت و توانایی او به حیث یک بازیگر به طور یکنواخت در تلویزیون ها و سینماهای تایلند مورد تشویق قرار گرفت و فلم وی سومین فلم برتر رزمی آسیا و هفتمین در جهان شناخته شد.

        اولین دستاورد سینمایی تونی جا با Hi Chad شروع می شود که در آن یک پسر نوجوان در جست وجوی زندگی آرام است و رنجها و مشکلاتی را درین مسیر متحمل می شود. این در حالی بود که تونی 17 ساله شده بود. بعد از آن در سال 1994 در سن 18 سالگی در فلم plook mun kuen ma kah 4  بازی کرد و به تعقیب آن در سال 1997 در "جنگ خونین" (Mortal Kombat) در روی صحنه ظاهر شد  اما شهرت چندانی به چنگ نیاورد و تا سال 2001 بازیگری نکرد. تونی درین مدت به تمرین موی تای پرداخت و خیلی از مسایل را آموخت. وی کشف نمود که در بدن انسان حرکات گوناگونی و شگفتی موجود اند و خود آنرا تمرین و روی صحنه گذاشت. (بدون اینکه از حرکات کامپیوتری کار بگیرد.) در سال 2001 با حضور در 2 فلم توانست خود را به کارگردانان تایلندی معرفی کند و مدار اعتبار کسب نماید و در سال 2003 در بازی در اونگ بک توانست توانایی های خود را به اثبات برساند. او در نقش تین در قالب یک جوان روستایی توانست هنرهای رزمی خود را به دید عام بگذارد و نقطه ی عطفی برای خود در قالب بازیگری به چنگ آورد و در آسیا همچنین در آمریکا و اروپا خود را مشهور کند. مادامیکه که فلم اونگ بک در اروپا از طرف یک تولید کننده ی پر آوازه ی فلم فرانسوی (لک بیسن) در سطح بین الملل پخش شد، تونی جا از طرف منتقدین فلم یگانه میراث بروسلی و جکی چن به هالیوود معرفی شد و اضافه از آن نمادی از هنرهای رزمی موی تای و کوچیسای محسوب گردید.

تونی جا در اوگ بک در نقش تینگ (Ting)                              

        پیش از اینکه اونگ بک ساخته شود، تونی و پانا هردو علاقمند موی بوران (یک سبک قدیمی موتای) شده بود و حدود یک سال روی آن تلاش کرده بود. تونی برای اینکه نتایج کارهای خود را ببیند از شاهکاری های خود کلیپ تهیه می کرد، و اینطوری یکی از کسانی که شیفته ی استعداد جا شده بود "پریشیا پنکیو" کارگردان اونگ بک بود. تونی جا در اونگ بک تمام پرشهای دوگانه ای، جیمناستیک و سایر حرکات اکروباتیک موی تای را بدون مساعدت تخنیکی و یا جلوه های ویژه ی کامپیوتری CGI انجام می دهد و همه ی حرکات چرخشی را بدون استفاده از سیم موفقانه اجرا می نماید.

        در صحنه ای ازفلم، وقتیکه تین گرفتار نبرد با شخصیت منفی می شود، از میان کوه آتش روی حریف حمله ور می شود؛ این در حالی است که شلوار خودش را هم آتش می گیرد، خودش در مصاحبه ای در 2005 چنین تعریف نموده بود: "به راستی پایم را آتش گرفته بود و شعله ی آتش به طرف بالا زبانه می زد و حدودا تمام بدنم را پوشانیده بود، ابرو، مژه ها و بینی ام نیز سوخته بود."

      تونی در سال 2004 در فلم بادیگارد در نقش سوپرمارکت جنگنده به روی غلتک بازیگری چسبید و بالاخره در سال 2005 در فلم تام یونگ گنگ: بازی یا همان شرافت اژدها در نقش خم در قا لب یک روستایی متمدن و با سنت عالی ظاهر شد اگرچه این فلم جایی در زمره ی فلمهای رزمی پیدا نکرد ولی به تنهایی شاهکاری برای خود به حساب می آمد. محتوای این فلم در ظاهر توهی ولی در باطن سرشار از هنرهای رزمی است فلم از آنجایی شروع می شود که عده ای فیل خم را می دزدند و خم برای پس گرفتن فیل به آسترالیا سفر می کند وبا مشکلاتی روبرو می شود و فیل او تنها بخشی از ماجراست عده ای که فیل خم را دزدیده بودند و مادر فیل  را کشته بودند عضو گروه بزرگتری بودند که خلافهای بزرگتری نسبت به فیل دزدی انجام میدهند از جمله فروش مواد مخدر و زورگیری و... خم که این موضوعات را نمی دانست به امر پدرش سفر میکند و... . یکی از ویژگیهای این فلم (شرافت اژدها) این است که حدودا 6 دقیقه ی فلم بدون کات فلمبراداری شده، دوربین پشت تونی جا چهار طبقه بالا میرود و تمامی زد و خورد ها را نشان میدهد و تونی هم مانند لژیونر پیش میرود و تمامی اعضا باند شرور را از پیش برمی دارد. در کل 29 دقیقه از این فلم در آمریکا سانسور شده است که این خود نیز از عواملی به حساب می آید که شرافت اژدها در جشنوارهای بزرگ جایزه ای نگیرد. در سال 2007 نیز تونی جا در بازی در فلم بادیگارد2 خوب ظاهر شده است . همچنین در سال 2008 در فلم اونگ بک 2 که خود وظیفه ی کرگردانی را به عهده داشته نیکو درخشیده است و اونگ بک 3 در حال ساخت بوده که در دسامبر 2009 در تایلند پحش شده است.

         فلمهای تونی جا توجه استاد او (جکی چن) را به خوبی جلب کرده بود و از کارگردان "بریت راتنر" خواست تا تونی در "ساعت ازدحام 3" (Rush Hour 3) بازی نماید. "من به کارگردان ویدیوی تونی را دادم و او هم علاقمند جا شده بود و فکر می کنم او ستاره ی همه ی بازیگران هنرهای زرزمی است." جکی چن به اسوشیتدپرس گفته بود. به هر صورت، جا از اینکه در برنامه ریزی شوتنگ اونگ بک 2 گرفتار بود، نتوانست به جکی پاسخ مثبت دهد. علاوه بر آن "لاکالیونگ" هنرمند رزمی و کارآزموده ی هانگ کانگ یادآور شده است که تونی جا از جمله کسانی است که با وی می تواند یکجا کار کند.

در یک نتیجه گیری، ویژگی های تونی جا

1- بازیگر رقاص رزمی که تمام حرکات ورزشی اش را بدون هیچگونه استفاده از سیم و یا جلوه های ویژه انجام می دهد.

2- دارای استعداد فوق العاده در موی تای، تکواندو، جیمناستیک، شمشیر بازی و چوب

3- روزانه 8 ساعت تمرین جیمناستیک، موی تای و سایر تمرینات ورزشی دارد.

4- تونی به زبان تایلندی وخمر بلدیت داشته و انگلیسی را نیز می آموزد.

از نقل و قول های تونی جا

1- جکی چن، بروسلی و جتلی تمام استادان من است و همه ی شهکاری هایم را مدیون آنان ام؛ بروسلی یک رزمنده ی نمادین است که پنجه های وی از قدرت کشنده ای برخوردار است، جکی چن نیز با سرعت زیاد کار می کند و همیشه کمیدی اجرا می کند و جتلی هم سریع انجام می دهد. من کوشش کرده ام تمام تکنیکهای آنان را بیاموزم و کمی هم خودم در آن اضافه نمایم.

2- من خوش دارم در تایلند یک بنیاد بزرگ رزمی به و جود بیاید. چرا در هالیوود؟ ممکن در آینده.

3- از نظر من فیل ها حیوانات پرعاطفه و پر قدرتی اند که با انسانها زود کنار می آیند و عاطفه ی خود را در میان میگذارند. من خودم نیز اکنون دو تا فیل به نام های "گل" و "برگ" دارم که پدر و مادرم از آنان محافظت میکنند.

 

 

فلمهای ساخته شده از تونی جا

1-  اونگ بک: رزمنده ی موی تای 2003

2-  بادیگارد 1 (2004)

3-  تام یوم گنگ: شرافت اژدها/ نگهبان(آمریکا)/ شاه رزمنده (انگلستان) 2005

4- بادیگارد 2 (2007)

5-  اونگ بک 2 (2008)

6-  اونگ بک 3 (در دسامبر 2009 در تایلند پخش شد)

فلمهایی که روی کار اند

1-  شکارچی مامور

2-  قاتل رح نما

3-  اصلحه ی سنگین

 

 



تاريخ : سه شنبه بیست و یکم آذر 1391 | 21:22 | نویسنده : بروسلی |

زندگی نامه جکی چان

«جكي‌ چان‌» بازيگر معروف‌ فيلم‌هاي‌ اكشن‌ درسال‌ 1954 در هنگ‌ كنگ‌ به‌دنيا آمد. پدرش‌«چارلز چان‌» آشپز بود و مادرش‌ «لي‌لي‌ چان‌»در خانه‌هاي‌ مردم‌ كارگري‌ مي‌كرد و بعدهابه‌عنوان‌ خدمتكار در سفارت‌ فرانسه‌ درهنگ‌كنگ‌ استخدام‌ شد. وضعيت‌ مالي‌ خانواده‌چان‌ آن‌قدر نامناسب‌ بود كه‌ آنان‌ مي‌خواستندجكي‌ 5 ساله‌ را در برابر 1500 دلار به‌ يك‌ دكترانگليسي‌ بفروشند، اما از كارشان‌ منصرف‌ شدند وتصميم‌ گرفتند براي‌ يافتن‌ كار بهتر به‌ استراليامهاجرت‌ كنند. اما جكي‌ را در سن‌ هفت‌ سالگي‌ به‌يك‌ پانسيون‌ در هنگ‌ كنگ‌ فرستادند. او از هفت‌سالگي‌ به‌ مدت‌ ده‌ سال‌، يعني‌ تا سال‌ 1917 نزداستادي‌ به‌نام‌ «يوشان‌ يوان‌» عمليات‌ آكروبات‌،كونگ‌فو، اپراي‌ چيني‌، پانتوميم‌ و آواز راآموخت‌. او همه‌ اين‌ دروس‌ را در زمان‌ گرسنگي‌ياد مي‌گرفت‌. 8 ساله‌ بود كه‌ در فيلم‌ «هفت‌ شانس‌كوچولو» نقش‌ كوتاهي‌ را بازي‌ كرد. سپس‌به‌عنوان‌ بازيگر خردسال‌ در فيلم‌هاي‌ موزيكال‌هنگ‌ كنگي‌ فعاليت‌ داشت‌. او در دوران‌ كودكي‌در 11 فيلم‌ بازي‌ كرد. اولين‌ تجربه‌ بازيگري‌ وي‌در بزرگسالي‌ در سال‌ 1971 بود كه‌ فيلم‌ «ببركوچولوي‌ كانوتن‌» نام‌ داشت‌. در همين‌ سال‌ نزدوالدينش‌ به‌ استراليا رفت‌ و در آنجا براي‌ كسب‌درآمد به‌ ظرف‌شويي‌ و بنايي‌ مشغول‌ شد. سپس‌ به‌هنگ‌كنگ‌ بازگشت‌ و در استوديوي‌ برادران‌ شاوبه‌عنوان‌ سياهي‌ لشكر و بدل‌كار و رزمي‌ كاراستخدام‌ شد و براي‌ خود نام‌ هنري‌ «چن‌ يوان‌لانگ‌» را برگزيد.

او در سال‌ 1972 در فيلم‌ «مشت‌ خشم‌» كه‌يكي‌ از فيلم‌هاي‌ مشهور بروس‌لي‌ بود، به‌عنوان‌بدل‌ كار بازي‌ كرد. البته‌ درصحنه‌اي‌ كه‌مرتفع‌ترين‌ سقوط سينمايي‌ آسيا بود، جان‌ سالم‌ به‌در برد.سال‌ 1978، سال‌ اوج‌ موفقيت‌ جكي‌ چان‌بود. او در اين‌ سال‌ در فيلم‌ پرفروش‌ «مار در سايه‌عقاب‌» و كمدي‌ كونگ‌فوي‌ «استاد هست‌» رابازي‌ كرد و خود را به‌عنوان‌ مشهورترين‌ ستاره‌هنرهاي‌ رزمي‌ آسيا پس‌ از بروس‌لي‌ تثبيت‌ كرد.در سال‌ 1980 براي‌ اولين‌ بار در يك‌ فيلم‌آمريكايي‌ به‌ نام‌ «دعواي‌ بزرگ‌» ظاهر شد. درسال‌ 1986 سومين‌ فيلم‌ پرفروش‌ دهه‌ 80هنگ‌ كنگ‌ را با نام‌ «زره‌ خدا» بازي‌ كرد. درهمين‌ فيلم‌ بود كه‌ هنگام‌ يك‌ بدل‌كاري‌ در زمان‌فيلمبرداري‌ در يوگسلاوي‌ سقوط كرد و استخوان‌جمجمه‌اش‌ خرد شد و تحت‌ عمل‌ جراحي‌ مغزقرار گرفت‌ و شنوايي‌اش‌ دچار مشكل‌ شد وجمجمه‌اش‌ براي‌ هميشه‌ سوراخ‌ ماند.او در سال‌ 1985 عاشق‌ زني‌ شد، البته‌ اظهارعشق‌ او براي‌ ديگران‌ حادثه‌ ساز بود، زيرا يك‌دختر ژاپني‌ بعد از اين‌كه‌ فهميد جكي‌ چان‌مي‌خواهد ازدواج‌ كند خود را زير قطار انداخت‌و خودكشي‌ كرد. دختر ديگري‌ وارد دفترجكي‌چان‌ شد و مقداري‌ سم‌ خورد و جان‌ خودرا از دست‌ داد، او پس‌ از مدتي‌ با يك‌ دخترهنگ‌كنگي‌ ازدواج‌ كرد كه‌ ثمره‌ اين‌ ازدواج‌پسري‌ به‌ نام‌ «جي‌ سي‌ چن‌»است‌، او پسرش‌ را سه‌يا چهار بار در سال‌ مي‌بيند، زيرا جكي‌ چان‌آن‌قدر مشغول‌ كارهاي‌ خود مي‌باشد كه‌ وقت‌ديدن‌ پسر و همسرش‌ را ندارد.جكي‌ چان‌ در سال‌ 1995 در هنگام‌ بازي‌ درفيلم‌ «غرش‌ در برانكس‌» مچ‌ پايش‌ شكست‌، حتي‌در حادثه‌ 11سپتامبر 2001 كه‌ برج‌هاي‌ دوقلوي‌سازمان‌ تجارت‌ جهاني‌ با خاك‌ يكسان‌ شد، نزديك‌بود جان‌ خود را از دست‌ بدهد. او قرار بود روزحادثه‌ در اين‌ برج‌ نقش‌ يك‌ شيشه‌ پاك‌ كن‌ را ايفاكند، اما برنامه‌ فيلمبرداري‌ لغو شد و جان‌ جكي‌چان‌ به‌ اين‌ ترتيب‌ نجات‌ يافت‌. او تاكنون‌ در بيش‌از 150فيلم‌ بازي‌ كرده‌ است‌. اين‌ مرد 175سانتي‌ و 68 كيلويي‌ با 50 سال‌ سن‌ و هيكلي‌عضلاني‌، هنوز قدرت‌ حركات‌ رزمي‌ را دارد ومانند يك‌ جوان‌ به‌حركات‌ «كونگ‌ فو»مي‌پردازد   جكي‌ چان‌ هنرپيشه‌ فيلم‌هاي‌ اكشن‌ سينماي‌آمريكا، از سوي‌ سازمان‌ ملل‌ متحد به‌عنوان‌ سفيرحسن‌ نيت‌ صندوق‌ حمايت‌ از كودكان‌بي‌سرپرست‌ (يونيسف‌) و انجمن‌ كمك‌ به‌ كودكان‌مبتلا به‌ بيماري‌ ايدز اين‌ سازمان‌ انتخاب‌ شد. او كه‌ يكي‌ از موفق‌ترين‌ هنرپيشه‌هاي‌ آسيايي‌حاضر در هاليوود به‌ شمار مي‌رود، سفير حسن‌نيت‌سازمان‌ ملل‌ شده‌ است‌.جكي‌ چان‌ يك‌ شركت‌ توليدي‌ پيراهن‌ و بلوزمردانه‌ تاسيس‌ كرده‌ است‌. نام‌ خط توليد لباس‌مردانه‌ وي‌ متشكل‌ از دو حرف‌ نام‌ خود او مي‌باشدو برروي‌ پيراهن‌هاي‌ شركت‌ توليدي‌ جكي‌ چان‌طرحي‌ از اژدهاي‌ چيني‌ حك‌ شده‌ است‌. او در روز افتتاح‌ شركت‌ توليدي‌اش‌ چندين‌پيراهن‌ به‌ هنرمندان‌ هاليوودي‌ هديه‌ داد.جكي‌چان‌ مي‌گويد: مي‌خواهد همه‌ طرح‌هاي‌بلوزهايش‌ برگرفته‌ از معيارها و آداب‌ و سنن‌ چيني‌باشد و از تصاوير غربي‌ استفاده‌ نكند.البته‌ او قصد ندارد، هنربازيگري‌ را كنار بگذاردبلكه‌ در كنار بازيگري‌ و ارائه‌ هنرهاي‌ رزمي‌ قصددارد با كارهاي‌ توليدي‌ براي‌ زمان‌ بازنشستگي‌اش‌به‌ فكر باشد.


 
 

جکی چان HD                                         

     

 
 


تاريخ : سه شنبه بیست و یکم آذر 1391 | 20:50 | نویسنده : بروسلی |

جوجیتسو یعنی تکامل جسم برای رسیدن به تعالی روح

"جوجیتسو کار همیشه یک شمشیر برهنه است"

جوجیتسو (در ژاپنی: 柔術 تلفظ: جوجوتسو) یکی از ورزش‌های رزمی است.

در حدود ۳۰۰۰ سال قبل کشاورزان و روستائیان ژاپنی برای مقابله با سارقان و سربازان امپراتوری که به قصد چپاول آنان هجوم می‌آوردند اقدام به ابداع فنون و حرکاتی کردند که امروزه ما آن را به نام جوجیتسو میشناسیم.

این حرکات شامل بر ضربه زدن – گرفتن – پرتاب کردن – و فشار آوردن بر روی مفاصل حریف بود در دورانهای مختلف استادان این فنون با تعلیم و گسترش این فنون باعث پیشرفت و تکامل کیفی و کمی تکنیکهای جوجیتسو شدند.

در این میان نیز استادانی بودند که با تکمیل و توسعه بخشی از این فنون و حذف حرکات مرگبار و خطرناک جوجیتسو ورزش جدیدی را ابداع کردند. مانند پروفسور جیگارو کانو که ورزش جودو را به جهانیان معرفی نمود .

 

 

 

جوجیتسو در ایران

در حدود ۴۵ سال قبل با ورود مستشاران خارجی که برای آموزش نیروهای پلیس به ایران آمده بودند اولین تکنیکهای نوین این ورزش به ایرانیان معرفی شد و همچنان این روند ادامه داشت و انحصاراٌ در اختیار نیروهای نظامی و انتظامی بود و با نام فنون دفاع‌شخصی در ایران شناخته و تدریس می‌شد .

استادان فنون رزمی در ایران هر کدام با سلیقه و در حد توان خود ا قدام به آموزش فنون دفاع شخصی می‌کردند و سازمان و ارگانی نظارت بر این امر نداشت در چند سال گذشته افراد مختلفی کوشیده‌اند به ورزش جوجیتسو در ایران سر و سامانی دهند.

نحوه به وجود آمدن جوجیتسو JJIF

جوجیتسو یک هنر رزمی قدیمی ژاپنی است و قدمت آن به قرن شانزدهم برمی گردد. تعبیر و تفسیری که به جوجیتسو اطلاق می گردد ، حالت شکسته شدن شاخه های درختان در برابر طوفان و رگبار یا خم شدن شاخه های درختان بید برای رهایی از سنگینی برف می باشد،. که در بر گیرنده معنی جوجیتسو(هنر لطیف یا هنر تغییر ناپذیری) است.

خنثی کردن و انتخاب راههای عقلانی برای حمله و تبدیل انرزی حریف برای خسارت و صدمه زدن به خود حریف.

دوران طلایی جوجیتسو تا سال ۱۸۶۹ طول می کشد ، زمانی که امپراطورها به ژاپن برمی گردند و فئودالیسم برانداخته می شود و سامورایی مصونیت خودش را از دست می دهد و علیرغم اینکه جوجیتسو ، سنت سامورایی را زنده نگه داشته است ولی علاقه مندان به این رشته آن را به عنوان یک هنر به نقاط مختلف انتقال دادند.

بعدها سایر رشته های هنرهای رزمی نظیر کاراته، جودو، آیکیدو از جوجیتسو جدا شدند و توسعه پیدا کردند.

از سال ۱۹۷۷ سازمان گسترده و جهانی این رشته در بین کشورهای عضو شامل ایتالیا ، آلمان و سوئد تاسیس گردید و به خاطر توسعه تمامی زمینه های آن ، فدراسیون جهانی جوجیتسو(JJIF) سازماندهی شد و در آن اتحادیه های بین قاره ای توسط کمیته های مختلف پشتیبانی شدند.

فدراسیون جهانی جوجیتسو مسابقات جهانی و قاره ای،کمپ های بین المللی ، سمیناره ، کنگره های سالیانه و مجمع عمومی را سازماندهی نمود.

در حال حاضر در سطح جهانی دو نوع رقابتهای متفاوت مدنظر فدراسیون جهانی جوجیتسو(JJIF)  قرار دارد که شامل سیستم کاتا (DUO) و سیستم مبارزه(Fighting)  می باشد.

(JJIF)  از سال ۱۹۹۴ به عضویت(GAISF)  و (IWGA) در آمد .

هم اکنون ریاست جوجیتسو در ایران بر عهده سردار رستمیان می باشد ، که آرزو داریم حداقل  به خاطر ماهیت زیبا و قدرت نهفته در جوجیتسو ، ایشان در کارشان موفق باشند و جوجیتسو را به آن ابهت و عظمت تاریخی ، و ایران را در جوجیتسو به عنوان ابرقدرت مطرح سازند.

 

مریهه وشیبا              

[تصویر: 1336337228.jpg]


مُـریهه وشیـبـا، درسال ۱۸۸۳ در کشـور ژاپن دیـده به جهـان گشود و پس از هشتاد و شش سال عمر در سال ۱۹۶۹ دیده از جهان فروبست. وی درسبکهـای متعددی از جمله جوجیتسـو دارای مدرک بود و همچنین دربکـارگیـری از نیـزه و شمشیـر مهـارتی خـاص داشت. وی با تغییـر و تعـدیل برخی از فنون جوجیتسو، از آنها در آیکیدو استفاده نمود و فنون منحصر به فرد دیگری را نیز درهنر رزمی خود بکارگرفت.

آیکیدو نامی است که او برای هنر رزمی خود انتخاب نمود. این کلمه مرکب از سه جـزء آی، کی و دو می‌باشد که معنـای اصلـی آنها به ترتیب همـاهنـگی، نیـروی درونی و راه و روش می‌باشد. تلفظ آی به معنای هماهنـگی، با آی به معنای عشـق یکی است که مـریهه از هر دو آنها، در بینش این هنر رزمی بهره می‌جسـت

سال 1883 در تاريخ 14/12 در استان واكاياما شهـر تانابه از پدر و مادري بنام يُرُكو و يوكي بدنيا آمد .

سال 1890 در معبـدي در نزديكي خانه اش خواندن و نوشتن را در هفت سالگي آموخت.

سال 1896 در سيزده سالگي به مدرسه راهنمائي واكاياماكن داي ني جين چو رفت ولي س از يكسال منصرف شد .

سال 1897 در چهارده سالگي معلم چورتكـه شد و در اداره ماليات مشغول بكار شد.

سال 1901 در هجـده سالگي كار اداره ماليات را رهـا كرد و براي كار به توكيـو رفت .

سال 1902 در نوزده سالگي مغازه اي داير كرد و به تمرين جـودو پرداخت . بعلت مـريضـي به شهر تـانـابـه بـرگشت و   هر روز در كوهستانها خود راقوي مي كرد و ازدواج كرد.

سال 1903 در بيست سالگي به خدمت سربازي در اُساكا رفت و آنقدر در كار تيراندازي و شمشير بازي مهارت داشت  كه به او پيشواي سربازها ميگفتند . از استان اُساكا به استان واكاياما رفت تا در جنگ ني چي رو شركت كند و مرتب  ورزش مي كرد.

سال 1909 در بيست و شش سالگي با نظر دولت در باره يكي شدن معابد مخالفت كرد و به پيروزي رسيد .

سال 1912 در بيست و نه سالگي از طرف دولت به پيشنهاد شد به هُكاي دو برود و او با پنجاه و چهار خانوار به  هـكـايـدو منطقه مُن بتسو گون شي را تا كي گِن رفتند .

سال 1914 در سي و يك سالگي در روستاي كامي يوبِتسو كارهاي زيادي انجام داد و او را شي راتاكي  ناميدند  سال 1915 در سي و دو سالـگي در هتلي در اِن گارو بنام هي ساتا با استاد جودو تاكـدا سـوكـاكو آشنـا شـد و بـه ورزش جـودو پرداخت .

سال 1917 در سي و چهـار سالـگي در روستـاي كـامـي يـوبتسـو آتش سوزي بزرگي اتفاق افتاد كه او و همراهانش آنرا مهـار كردند .

سال 1918 در سي و پنج سـالـگي يكـي از مقامـات بالاي ارتش مُنبِتسو گون در روستاي كامي بِتسو شد .

 

سال 1919 در سي و شـش سالـگي در زمان مرگ پدر مريهه به شهر خود برگشت و در بين راه به كيوتو آيابه رفت و با كسي كه حاجت ميداد بنام دِگـوچـي اُنـي زابـورُ آشنا شـد.

سال 1920 در سي و هفـت سالـگي پس از مرگ پدرش همراه با خانواده اش به كيـوتو آيابه رفت تا در آنجا زنـدگي كند . در آنجـا به ورزش پـرداخت و باشگـاهي بنـام كـلاس وشيبـا را دايـر نمـود .

سال 1922 در سي و نـه سالـگي نـام آي كـي را براي ورزش خـود برگـزيد و به ديگـران ابـلاغ كـرد .

سال 1924 در چهـل و يك سالـگي همراه با دِگـوچي اُنـي زابـورُ به مغولستان رفت كه خيلي سختي كشيد .

سال 1925 در چهـل و دو سالـگي به همه گفت كه راه آي كي را با جديت دنبال كنند و در پائيز همان سال بـه دعوت دريـادار تاكِ شيتـا رئيس نيروي دريائي به توكيو رفت تا در آياماگُشو به تـدريـس آيكيدو بپردازد .

سال 1927 در چهل و چهـار سالـگي همراه خانواده خود به توكيو رفت و خانه اي اجاره كرد و همچنين مكـاني اجاره  كرد و در آنجا به تمرين پرداخت .

سال 1929 در چهل و شـش سالـگي ، معلم ورزش دريا نوردان شد .

 

زندگی نامه استاد بزرگ موریهه اوشیبا

 

سال 1930 در چهل و هفـت سالـگي براي دايـر كردن كـلاسي به مِجي رُشي مُراچي آيي نقـل مـكان كرد و كلاسي داير كرد كه اجـاره اي بود در اين كلاس جيگارو كانو كه خود از جـودو كاران برجستـه بود شـركـت كرد و فنـون مُـريـهـه را  از نـزديك مشاهـده نمـود .

سال 1931 در چهل و هشت سالـگي در شيـن جـوكـو واكـامـاتسـوچو كلاسي داير كرد كه نامش را كُبوكان قـرارداد و  در آنـجا شـاگـردان زيـادي بـدور او جمـع شـدنـد .

سال 1945 در پنجاه و هفـت سالـگي از دولـت بورسيـه مي گرفت و مجلس ، مكاني بنام زايـدان هُجين كُبوكاي را داير كرد و آي كـي بـوجوتسو را ورزش آي كي ناميـد و در استـان ايبـاراكي محله ايواما كلاسي در بيرون از خانه خـود دايـر كـرد .

سال 1942 در پنجاه و نـه سالـگي ورزش آي كي را آيـكيـدو ناميد .

سال 1943 در شصـت سالـگي در استـان ايـبـاراكي محله ايـوامـا معبد آيـكيـدو را سـاخـت.

سال 1952 در شصـت و نـه سالـگي به شهرهاي مختلف سفـر كرد و آيكيـدو را گستـرش داد.

سال 1960 در هفتاد و هفـت سالـگي در تلويزيون ژاپن گـواهينـامه شي جو هُشو را در روز بونكا گرفت .

سال 1964 در هشتـاد و يك سالگي ( تابستان اين سال ) از طرف امپـراتـور ژاپن بخاطر آيكيدو ، مـدال افتـخار دريافت نمـود .

سال 1966 در هشتـاد و سـه سالـگي از كشـور بـرزيـل از كليـسـاي كاتوليك آپُستُ ليكا اُرتو دُشيا از طرف بالاترين مقام كليسا بهترين لقب كاتوليك ( آپست ليكا اُرتودشيا هـاكشـاكـو ) براي او ارسال شد .

سال 1969 در هشتـاد و شـش سالـگي بخاطر كار بزرگي كه انجام داده بود ( ابداع ورزش آيكيدو ) از استاندار واكـايـامـا مـدرك تـانـابـه  شيـمييُ شيمين را دريافت كرد و از محله ايواما ، ايواماچو مييُ چُمين را گرفت و در بامداد يكي از روزهاي سال 1969 ساعت 5 صبح بـدرود حيـات گفت . روز قبـل از فـوت مـدركي بنام سيگُ اي كونسان تُ زويي هُـشُ را دريـافـت كـرد .

 

 

بیوگرافی

 

 روح الله  (سیاوش) یزدانی          SHIHAN  R. YAZDANI

متولد ۱۷ آذر ۱۳۵۷ شیراز ---- 19/09/1978

شروع فعالیت رزمی ۱۳۶۷ با ورزش کاراته و جودو

مربیان:

جودو : شیهان محمد کیهان (پدر جودو ایران) شیهان حیدرعلی شجاعی (بنیانگذار جودو استان اصفهان و چهار محال بختیاری، قهرمان اسبق کشتی کچ حرفه ای جهان 1353)، استاد محمد رضا هادی، استاد محسن درویشی، استاد باسم طاهری و نصرالله عربیان

جوجیتسو:شیهان حیدرعلی شجاعی-  استاد نادر قربانیان نژاد- استاد امیر همسایه- استاد نصرالله کاکاوند- 

کاراته: شیهان حیدری (کاراته)،

تکواندو: استاد حسین شجاعی و استاد محمد علی کاظمی

آیکیدو : شیهان حیدرعلی شجاعی

دفاع شخصی: شیهان حیدرعلی شجاعی - استاد نادر قربانیان نژاد

گراپلینگ و مبارزات آزاد: استاد نادر قربانیان نژاد

اخذ کمربند مشکی دان ۱ در سال ۱۳۷۰

مسئول کمیته داوران انجمن جوجیتسو فدارسیون ورزشهای رزمی جمهوری اسلامی ایران

عضو تیم ملی ایران از سال ۸۳ الی ۸۸

قهرمان ایران به صورت متوالی از سال ۲۰۰۲ لغایت ۲۰۱۱

قهرمان مسابقات کشوری دفاع شخصی فول کنتاکت کشور ۸۶

قهرمان مبارزات آزاد بهمن ۷۸ (تهران)

قهرمان تورنومنت بین المللی ۲۰۰۳ باکو - آذربایجان

قهرمان مسابقات آسیائی ۲۰۰۳ آلماتی - قزاقستان

قهرمان فستیوال جهانی هنرهای رزمی ۲۰۰۸

داور  B آسیایی

مربیگری  B جهانی

داور اعزامی به سومین دوره بازیهای آسیایی وییتنام ۲۰۱۰

داور اعزامی به اولین دوره مسابقات آسیائی -  تایلند ۲۰۰۹

داور ممتاز ملی

داور فدراسیون جودو

مربی فدراسیون ورزشهای رزمی

عضو کمیته فنی دفاع شخصی کونگ فوتوآ کشور

اخذ کمربند سیاه دان ۶  (شیهان -  Shihan) در سال ۱۳۸۷

عضویت در سازمان جهانی JJIF, AJJBWF, WMAB. WAMA, WMMA, IJF, WSKF, IJJA, WMAO, WMCO, AFA

اخذ نمایندگی ساتوری شوتوکان کاراته در سال ۱۳۸۷

بنیانگذار سازمان گراپلینگ ایرانیان

رئیس کمیته داوران سبک جوجیتسو

4 سال به عنوان دبیر هیات ورزشهای رزمی

3 سال سرپرست هیات ورزشهای رزمی

مولف اولین کتاب آموزشی جوجیتسو در ایران- طبق قوانین سازمان جهانی jjif

تهیه فیلم آموزشی جوجیتسو طبق قوانین سازمان جهانی jjif و w.k.f

مسئول دفاع شخصی کونگ فوتوآ استان اصفهان از سال ۱۳۸۴

عضو کمیته فنی و مسئول کمیته آزمون کشور

نماینده سازمان مولتی کامبت در استان اصفهان

عضویت در تیم ملی ایران از سال ۱۳۸۳

قهرمان مسابقات قهرمان قهرمانان ایران در سال ۱۳۸۷

قهرمان لیگ برتر باشگاه های کشور در سال ۱۳۸۶

قهرمان مسابقات کشوری (۱۳۸۶) اصفهان - ذوب آهن

قهرمان مسابقات انتخابی تیم ملی ۱۳۷۶

قهرمان مسابقات انتخابی تیم ملی ۱۳۸۷

قهرمان مسابقات انتخابی تیم ملی ۱۳۸۸

قهرمان مسابقات انتخابی تیم ملی ۱۳۸۹

عضو تیم جوجیتسو یگان شخصیتهای ناجا و  کسب عنوان قهرمانی کشور برای این تیم (مربی تیم: سید عباس آل صادق)

قهرمان مسابقات جام ولایت (۱۳۸۷) عضو تیم نیروی زمینی ارتش

قهرمان مسابقات جام ولایت (۱۳۸۸) عضو تیم ناجا

قهرمان مسابقات جام ولایت (۱۳۸۹) عضو تیم پاک خزر مشهد

مربی تیم انسمان انرژی در لیگ برتر (۱۳۸۷) و اخذ مقام اول تیمی در کاتا و سوم تیمی در کمیته

سرپرست تیم استان اصفهان در مسابقات بهترین بهترین ها (سال ۱۳۸۸) و اخد مقام اول کاتا و دوم کمیته تیمی

دارای 70 هنرآموز کمربند مشکی دان 1 الی 4

 

آدرس باشگاه :

اصفهان : خیابان کهندژ- جنب مسجد حبیب ابن مظاهر – باشگاه فرهنگی ورزشی خورشید

اصفهان – سپاهان شهر – مجموعه ورزشی المپیک- سالن رزمی شماره 1

اصفهان – نجف آباد  خیابان شریعتی – باشگاه فرهنگی ورزشی فجر

 

مربیان تحت پوشش:

ابوذر منتظری (کمربند مشکی دان 4)

ایمان کاظمی – مسئول سبک جوجیتسو شهرستان نجف آباد (کمربند مشکی دان 4)

ناصر صادقی پور (کمربند مشکی دان 4)

غلام علی نادعلی (کمربند مشکی دان 4)

رسول فروغی (کمربند مشکی دان 4)

رسول یزدانی (کمربند مشکی دان 4)

روح الله آصفی – مسئول سبک جوجیتسو شهرستان سمیرم (کمربند مشکی دان 4)

میثم دولت خواه (کمربند مشکی دان 4)

محمد دولت خواه (کمربند مشکی دان 3)

میثم شفیعی (کمربند مشکی دان 3)

علی ایزدی (کمربند مشکی دان 3)

محسن رحیمی – مسئول جوجیتسو شهرستان تیران و کرون (کمربند مشکی دان 3)

ارسلان حسن نژاد – مسئول جوجیتسو شهرستان برخوار (کمربند مشکی دان 2)

شاهن هوسپیان (کمربند سیاه دان ۳)

جعفر جعفری (کمربند مشکی دان ۳ - مربی تیم ملی جوجیتسو افغانستان)

علیرضا فرهمند (کمربند سیاه دان ۲)

 پوریا بهزادی (کمربند سیاه دان ۲)

 



 لطفا به ادامه مطلب توجه فرمایید

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه بیستم آذر 1391 | 20:21 | نویسنده : بروسلی |

لطفا جملات خود را در باره ی پدر ورزشهای

 

 

 رزمی استاد بروسلی بنویسید

 

 

با تشکر از شما بازدید کننده گرانقدر

 



تاريخ : یکشنبه نوزدهم آذر 1391 | 20:57 | نویسنده : بروسلی |

تاريخچه و چگونگي پيدايش گونگ فو

تاريخچه کونگ فو تاريخچه انساني و خلق آن آغاز تفکر به حرکت فکريست که بعدها حرکت بدني نيز به آن آميخته شد . ابتدا انسان به تقويت فکر و درون فکري )به خود آمدن) روي آورد و بر اين نگرش رياضت را لازمه بريدن از بندهاي (من دروغين) و ارتقاء و پرورش (من حقيقي) دانست و جوکي و يوگا (يعني به زير يوغ در آوردن تن و بدرون خود نگاه کردن و تفکرنمودن) يکي از شديدترين صورتهاي رياضت که با اعمالي از قبيل روزه‌هاي طولا ني و ثابت به يک نقطه نگاه کردن ساعتها بي‌حرکت ماندن و کنترل تنفس همراه بود .

بودا که با نام ايشان همه آشنا هستند خود از جمله کساني بود که در اين راه اهتمام ورزيد و به روشن‌بيني وآگاهي يعني (نيروانا) دست يافت نيز معتقد بود که افرادي که از اين طريق توانستند به روشن بيني و تقويت نيروي فکري دست يابند از نظر جسمي کاملا ضعيف بوده و ناتوان گشته اند . بدين بيان ذن اساتيک تنها به يک نيمه از انسان توجه داشت و جسم را کاملا فراموش مي کرد . تا اينکه يکي از پيروان آئين بودا بنام "داروما تايشي"  از هندوستان به چين سفر مي‌کند تا اصول دين بودايي را به پادشاه ليانگ تعليم دهد وي در چين و در معبدي بنام شائولين سو (Shaolin szu) اقامت و به تعليم مکتب خودش مي‌پردازد مقررات و نظامات شديدي که از طرف داروما تايشي اعمال مي شد شاگردانش را خسته و منزوي ميگرداند و از فرط تلاش که به منظور تمرکز قوا تحمل مي‌کردند به حالت اغماء مي انداخت .

داروما تايشي پس از اين مرحله و براي ايجاد نيروي فيزيکي برتر نه سال وقت خويش را صرف کرد و ساکت و آرام در دنياي خود فرو رفت و در اين فکر به تجربياتي دست زد . از جمله تکه چوبي را بر گرفت و در زمين نمناک بطور عمود فرو کرد چنانکه چوب به اندازه بند انگشت در زمين فرو نشست و در حرکت دوم نيرو و حرکت دوراني به چوب داد و در زمين نشاند و اين بار چوب دو برابر دفعه اول در زمين فرو رفت و اين بود که به حرکات مختصر دست و پاي خود نيروي دوران داد ولي آنچه او خلق نمود حرکاتي مختصر و محدود بود که بعد از دراما تايشي و در طول زمان اين حرکات سيرتکاملي خود را پيمود و سپس از نظر علمي و اسرار هندسي و تاثيرات نيروي ثقل جاذبه و ميدان مغناطيسي بر روي بدن مورد بررسي قرار گرفت و بالاخره کونگ فو باحرکات و فلسفه اي که امروز شاهد آنيم پديد آمد . پيدايش و تکامل هنر علمي و يا هنر مبارزه‌اي کونگ فو مبارزه انديشه تن از تعاليم ويژه شخصي بنام (کوما) و (توما) سرچشمه گرفته است. به هر حال هنرمبارزه‌اي کونگ فو به شکل امروزي مستقيماً به تکنيک فکري و جسمي ( توآ ) مربوط مي شود که خود از هنر قديمي (دين ما) مي باشد. به مفهوم علمي  از هستي و يا جهان تن و روان آدمي مايه مي‌گيرد

راهبر بر پيروانش مي آموزد هر چند  انديشه پايگاه برتر و مايگاه راز عالم است اما اساس آن در جسم بنيان گير ميشود که با ملحق شدن جسم  و روح به يکديگر انرژي حاصل از آن نمايان مي‌شود.

راهبر توآ در دانشکده انشاء تن و روان پس از يازده سال انديشيدن درباره نيروهاي فيزيکي، انشاء پزشکي شامل بر طب سوزني و سلسله اعصاب ، علم فيزيولوژيک ، ماده و انرژي، ذن، انشاء علوم، روانشناسي ، علم روح و انشاء فلسفه و نگرش تفکر آينده که انشاء انسان امروزي را در بر مي‌گيرد حرکاتي  براي دست و پا ايجاد مي کند که به نام کونگ فو توآ لقب مي‌گيرد .

 

"شی فو شی د یانگ"

 

 

یکی از فرم های استیل میزونگ چوان شائولین کونگ فو:

 

 چند جمله از بروس لی سلطان کونگ فو

 

 
۱-برای من هنرهای رزمی نشان دادن صادقانه خویش و درونیات است.

۲-یک رزمی کار خوب هرگز هیجان زده نمی شود اما آماده است فکر نمی کند و در

رویا هم نیست آماده است برای هر اتفاقی که ممکن است بیفتد.

۳-اضطراب تنها با هدف هاست نه با وسیله ها.

۴-تنها شناخت خود و عملی کردن درونیات است که ما را به سمت حقیقت هدایت

می کند.

۵-از بين بردن روح و شكستن ديگران به سادگي امكان پذير است اما شناخت خود

انسان به اندازه يك عمر طول مي كشد.

 

 

 

پروفسور ابراهیم میرزایی متولد ۱۳۱۸میباشد.

 درسال ۱۳۳۷دبیرستان نظام را در سن ۱۸سالگی ودر سال ۱۳۴۴دانشکده افسری را در نیروهای مخصوص کماندویی به اتمام

می رسانداز سال ۱۳۴۴تا۱۳۴۹به منظورآموزش نیروهای مخصوص وادامه تحصیلات سفرهایی به کشورهای آمریکا

 - انگلیس- فرانسه- ژاپن-کره-لبنان-تیوان(چین تایپه)و...میکند ودرادامه این۵سال حدود ۹دوره خارجی می بیند که آخرین

آنها در تایوان مرکز کونگ فو کاراتو(لیونگ فو)می باشد.

ایشان دراین دوره ها آموزشهای رزمی لازم رادر خصوص کونگ فوکاراتوِ- تکواندو- کاراته- نبردتن

 به تن وبرخی دیگرازروشهای رزمی که در آن زمان فقط برای نیروهای مخصوص نظامی مجازبودپشت

سر می گذارد.
درسال۱۳۴۷دکترای افتخاری کاراته راازژاپن ودرسال۱۳۴۸پس از طی کردن دوره دافوس درکشورکره

دان۵ افتخاری تکواندورادریافت میکند.
هرساله از میان افسران زبده رنجر- دلتافورس-کلاه سبزها-کلاه قرمزهاو... از ایران-انگلیس-

آمریکا تعدادمحدودی به ستادی به نام کمربندسیاهان کونگ فوکاراتوکه مقرآن درتایوان ودرمعبدی که

 متعلق به لیونگ فو بود اعزام می شدند.
ودراین معبدتحت عنوان کونگ فوکاراتوآموزشهای سخت را می دیدند. درسال۱۳۴۹برای فراگیری

 آموزش های دوره مذکوربه تایوان اعزام شدوکمربندمشکی خط قرمز(دکترا)ازاین مرکز دریافت کرد.
پس از اینکه ایشان از تایوان به ایران بازگشت تزخودراارایه داد. یارومه تاسال۱۳۵۱که به تنظیم

کتاب کاراته ذن کاراته پرداخته است(این کتاب اولین انتشار درزمینه ورزشهای رزمی وکاراته درایران

می باشدودرسال۱۳۵۲به چاپ رسید .
ایشان درهمین کتاب از کن فو وبعضا"از کن فوکاراتو نام می برد)کاراته سبک گوجوریو رادریگان رزم

تن به تن نیروی زمینی ارتش تدریس می نمود.
ایشان درآن زمان به خاطروجودبرخی مشکلات وحضوربعضی افرادنمی توانست به صورت علنی

 تز خودرااعلام وکونگ فوراآموزش دهدلذادرهمین کلاسها به نام کاراته به تعدادی خاص کونگ فو

موزش می داد.
درآن زمان کاراته به صورت انحصاری در دست سازمان ویژه ای که مجوز آموزش آن را داشت اداره

می شدوریاست آن راارتشبد مین باشیان عهده دار بود.
گفته می شودشروع فعالیت کاراته درایران سال۱۳۴۳وبنیانگذارآن دکترفرهادوارسته می باشد که تا

سال۱۳۵۰کمتربه صورت عمومی آموزش داده می شد ولی در دانشکده افسری تعدادی محدودرابا

سفارش وروابط غیرارادی تحت نظر یارومه درباشگاه کاراته ثبت نام نمودندوراه اندازی آن به

 صورت عمومی کم کم شروع شدبه طوری که ازسال ۱۳۵۳برخی از افسران نظامی در استانهای 

مختلف کشور نسبت به آموزش این فنون در سطح کشور اقدام نمودند.
شروع فعالیت کونگ فو توآ ابتدا در تیپ نوحد در اواخر سال ۱۳۵۱ با نام های کن فو کاراتو

دوره های  رنجر - جنگ تن به تن و زنده ماندن در شرایط سخت می باشدوچون ایشان فرماندهی این

 یگان را به عهده داشت سعی می کرد در بدترین شرایط نیروهای مخصوص را آموزش بدهد.
ایشان آموزش دوره مخصوص خودش را زیرنظرانگلیسی ودوره موانع سقوط آزادرازیر نظر

 مربیان آمریکایی
می گذراندوبعدا"به عنوان اصلی ترین فرد این دوره هافرماندهی این یگان را می پذیرد.
ایشان در سال۱۳۵۳مدال افتخاری طلا رابرای خدمات به ورزش از اتحادیه اروپایی مبارزه

 و زورآزمایی دریافت می کند.
یارومه تا این زمان دارای دکترای تن وروان- فوق لیسانس فلسفه-لیسانس علوم- ولیسانس روانشناسی
می باشد.
ایشان در همان سال۱۳۵۳پس از ارایه تز خود به کمیته المپیک لبنان در بیروت گواهینامه و

تاییدیه سبک خودراکه درآن کمیته به ثبت میرسانددریافت می کند وبرای اخذدانشنامه پروفسورااز

مرکز لیونگ فو در تایوان تزعلمی وتکمیلی خودرا به آنجا می فرستدکه این تزبه همراه شالبندقرمز او

در این مرکز مورد تاییدقرار می گیرد.
ایشان درسال۱۳۵۶باارایه تزعلمی خوددردانشکده مریلندآمریکادومدرک بین المللی دکترادر

زمینه فلسفه وفیزیک ویک پروفسوراباعنوان فیزیولوژی انرژی انسان در ابعاد روان دریافت می کند.
ایشان می گویدمن خیلی نادان در کونگ فو وارد شدم یک فرد چینی مرا به این هنر علاقمند نمود.
اوفقط نیروی فوق العاده آن را به من فهماند وسپس درپی آن سخت به تلاش افتادم وازایران

خارج شدم ودرکشورهای مختلف با مکاتب این هنر آشنا شدم وپس ازارایه تز وپایه گذاری آن در ایران

ابتدا با ۵نفر شروع به کار کردم ودر حال حاضر(۱۳۵۴)تعداد۱۱۷۳۰نفردرم راکزکونگ فوتوآبه

تمرین مشغول می باشند.
ازسال۱۳۵۶تاسال۱۳۵۷وقفه ای درکونگ فوتوآایجادشدوبعدانقلاب مجددا"فعالیتش راشروع نمود

 وبه طور گسترده در مقراصلی اش درخیابان حجاب فعلی ازساعت۵صبح تاساعت ۱۱شب تمریناتش

 برقرار بود.
دراین مرکز جمعیتی نزدیک به ده هزار نفر فعالیت داشتندوبدین ترتیب این سبک شاخ و

برگ پیداکرد ودراقصی نقاط کشورگسترش یافت ودر سال۱۳۵۹شالبندسبزهای کونگ فوتوآبه

 بیش ازسیصدنفرو جمعیت کونگ فوکاران در سراسر کشور حدودیک میلیون نفرتخمین زده شد

عکس پایین هم از آخرین عکساشون که مربوط به چند سال پیشه که سنشون هفتادو ... هست:

 

                                            ****************************** 

 

لطفا برای شادی روح سلطان کونگ فو یک دقیقه سکوت کنید

 

 

 

به ادامه مطلب توجه فرمایید




ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه نوزدهم آذر 1391 | 20:49 | نویسنده : بروسلی |
 
 
استاد بزرگ
 
 
 

به نام خدا


جمله ای از استاد هنر های رزمی بروسلی :
مبارزه کردن را در مبارزه کردن اموختم ، پس مبارزه کنید و مبارزه کنید و مبارزه کنید .

 
 
 
 

کیک‌بوکسینگ (به ژاپنی: キックボクシング) ترکیبی از رشته‌های رزمی موای تای، کاراته و بوکس است. کیک بوکسینگ ورزشی رزمی می‌باشد که تنها سی سال از تولد آن می‌گذرد. در کیک بوکسینگ ضربات مشت، لگد، زانو، آرنج و گرفتن همدیگر آزاد می‌باشد. ولی زدن حریفی که بر روی زمین افتاده ممنوع است. به طورکلی هدف از تمرینات کیک بوکسینگ دفاع ازخود، به دست آوردن آمادگی جسمانی و همچنین به عنوان ورزش رزمی می باشد.


تاریخچه

ریشهٔ اصلی کیک بوکسینگ به ۲۰۰۰ سال پیش در آسیا بر می گردد. کیک بوکسینگ ژاپنی در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی ایجاد و رقابتهای آن از همان دهه شروع شد. بنیان گذاران آن اوسامو ناگوچی و تاتسو یامادا می باشند. کیک بوکسینگ آمریکایی در دهه ۱۹۷۰ میلادی به وجود آمد. کیک بوکسینگ را می توان ورزش رزمی چند رگه تصور نمود که درآن از عناصر و هنرهای سبکهای مختلف رزمی استفاده شده است.

لوکیک(ضربه پایین(

 

نام گذاری

اصطلاح کیک بوکسینگ به وسیله اوسامو ناگوچی ژاپنی برای نام گذاری رشته ای رزمی که از موای تای و کاراته الهام گرفته شده بود استفاده شد.او این رشته را در سال ۱۹۵۸ معرفی کرد.کیک بوکسینگ در واقع از دو قسمت (کیک = ضربه پا) و (بوکسینگ = مشت زدن) تشکیل شده که تکنیک های اصلی آن هم در مشت و ضربه پا می باشند.


 روش مبارزه

مسابقات در یک زمین مربع شکل ۱۶ تا ۲۰ فوتی که با طناب محصور شده برگزار می‌گردد.زمان بازی معمولاً سه راند سه دقیقهای می‌باشد.که ورزشکاران بین هر راند یک دقیقه استراحت می‌کنند. هر مسابقه توسط یک داور و یک پزشک کنترل می‌شود. و در هر راند سه قاضی به مبارزان امتیاز می‌دهند. بنیانگذار کیک‌بوکسینگ در غرب جو لوئیس می‌باشد که پدر کیک بوکسینگ آمریکا نامیده می‌شود.

کیک بوکسینگ مانند تمام رشته‌های رزمی دارای کمربند و دان میباشد.این ورزش داخل رینگ برگزار می‌شود و گرفتن حریف در مسابقه خطا است و اگر در طول مسابقه بیش از سه خطا داشته باشی بازنده اعلام میشوی.در مسابقه یک داور وسط وجود دارد و سه داور کنار و یک قاضی وجود دارد.در بعضی از مسابقات که سطح آن پایین است زمان مسابقه ۲راند ۲ دقیقه ای است.به افرادی که کیک بوکسینگ کار میکنند جنگنده (FIGHTER) می‌گویند.

 

اندی هوگ Andy Hug                                    

اندریاس هوگ (Andreas Hug) متولد سال (September 7, 1964) در شهر (Zurich Switzerland) زوریخ سویس بود. پدرش آرتور (Arthur) عضو لژیون خارجی بود که در کشور تایلند فوت نمود بدون اینکه هرگز پسرش اندریاس را ببیند، اندی به همراه برادرش چارلی و خواهرش فابیین در کنار مادرش مادلین هوگ بومان (Madelaine Hug-Baumann) زندگی می کرد و تحت سرپرستی خانواده پدر بزرگش (Herrmann Baumann) در شهر (Wohlen) رشد کرد.

اندی کوچک در کنار مادرش

اندی کوچک در کنار خواهر و برادر بزرگترش

 

آنها زندگی ساده اما شادی داشتندتا زمانی که پدر بزرگ اندی در دورانی که هنوز اندی مدرسه را تمام نکرده بود فوت کرد و این تجربه ای غم انگیز برای اندی کوچک بود. اندی در 6 سالگی فوتبال و در 12 سالگی کاراته را آغاز کرد و سپس به عنوان عضو تیم ملی زیر 16 سال کاراته سویس انتخاب شد. اندی از نوابغ و استعدادهای درخشان هنر رزمی جهان بود که با توانائی های فوق العاده خود توانست در کیوکوشین کاراته ( Kyokushinkarateka) که سبک اصلی او بود به افتخارات جهانی کم نظیری دست یابد و همچنین نبوغ ذاتی او موجب شده تا در سبک های سیدوکان کاراته (Seidokan Karate ) و کیک بوکسینگ (kickboxeing) نیز در مسابقات جهانی شرکت کرده و با قهرمانان نامدار این رشته ها مبارزه کرده و رکوردهای جالبی از خود بجای بگذارد.

اندی در سن 14 سالگی و در مسابقات بین المللی سویس (جام اویاما) برنده و در سال 1977 به عنوان نماینده مدرسه کاراته (Wohlen) در مسابقات بین المللی قهرمانی انتخاب شد. اولین رکورد بین المللی ثبت شده اندی مربوط به مسابقات کیوکوشین کاراته سال 1981 میباشد، 2 سال بعد او موفق به کسب مکان نخست مسابقات اروپا در کشور مجارستان شد. در دومین دوره مسابقات جهانی و برای اولین بار در تاریخ مسابقات کیوکوشین کاراته یک غیر ژاپنی به مرحله فینال این مسابقات رسید که متاسفانه علیرغم شایستگی با امتیازی بحث انگیز مغلوب حریف ژاپنی خود گردید.

(مراسم اهدا جوایز با حضور بنیانگذار جهانی سبک استاد اویاما)
علیرغم این شکست اندی به مبارزات خود در ژاپن با پشتکار ادامه داد و پیروزی های پی در پی سبب معروفیت بسیار زیاد او در ژاپن گردید. او در سال 1993 با همسرش (Ilona) ازدواج کرد و از او صاحب فرزند پسری به نام (Seya) شد، او در همین زمان سبک مبارزه خود را از کیوکوشین کاراته به سی دو کای کاراته تغییر داد و با استعدادی عجیب خود را از سطح یک آماتور در این سبک به یک حرفه ای ارتقاء داده و به یک ستاره معروف در ژاپن تبدیل شد، او با استعداد بی نظیر خود نوعی ضربه پا موسوم به ضربه لگد تبر (axe kick) یا چکشی را ابداع نمود.

استعداد عجیب اندی او را به سوی سبک K1 (کیک بوکسینگ) سوق داده و پس از تلاش فراوان در سال 1996 به مقام قهرمانی جهان در پیکارهای (K-1 Grand Prix) دست یافت. پشتکار و استعداد سرشار اندی که موجب دستیابی او به مقام های متعدد در سطح جهان شده بود باعث شد تا در ژاپن به او لقب سامورایی چشم آبی (Blue-Eyed Samurai) داده شود و این در حالیست که اندی چشمانی قهوه ای داشت اما احراز این لقب بخاطر غیر ژاپنی یا بهتر بگویم اروپایی بودن اندی بود، اندی همچنین تنها مبارز سبک k1 بود که از جانب بنیانگذار این سبک آقای Kazuyoshi Ishii به درجه افتخاری سامورائی نایل شد.

متاسفانه این مبارز افسانه ای که پشتکار و استعداد خدادادیش می توانست موجبات رشد و تعالی در ورزش رزمی دنیا را فراهم آورد در آغازین روزهای سن 36 سالگی و پس از طی چند دوره درمان در تاریخ (August 24, 2000) به بیماری (leukemia) سرطان خون، زندگی سراسر مبارزه خود را بدرود گفت و در آخرین مبارزه زندگی خود مغلوب دست قدرتمند سرنوشت گردید. در مراسم تدفین او در ژاپن بیش از 12000 نفر شرکت کردند که شامل اعضای کالج های مختلف، دوستان، قهرمانان و دوستدارانش بودند، خاکستر او پس از سوزاندن جسمش در مقبره (Hoshuin) در شهر توکیو نگهداری میشود.

   

  

 

 

 

 

 

 

روحش شاد یادش گرامی

 

به ادامه مطلب مراجعه فرمایید




ادامه مطلب
تاريخ : شنبه هجدهم آذر 1391 | 20:46 | نویسنده : بروسلی |
 

زندگی نامه کامل بروسلی و راز مرگ استاد

تولد
در 27 نوامبر سال1940 بروس «جان فان» لی در سال اژدها (بین ساعت6 تا 8 صبح)در سانفرانسیسکو چشم به جهان گشود.

آغاز کار و ورود به هنرهای رزمی

اولین آشنایی بروس با هنرهای رزمی توسط پدرش - لی هوی چون- صورت گرفت. او در ابتدا مهارتهای پایه‌ای در سبک تای چی را از پدرش فرا گرفت.سی فوی بروس لی یعنی استاد بزرگ وینگ چون - ییپ من - همکار و دوست پدر او بود. بروس از سن13تا 18سالگی تحت تعلیم استاد هنگ کنگی خویش ییپ من بود.
مانند اکثر مدارس هنرهای رزمی چینی در آن زمان، کلاس‌های سیفو ییپ من توسط شاگردان ارشد و درجه بالا اداره می‌شد. یکی از شاگردان ارشد ییپ من «وانگ شون لئونگ» بود. بر طبق گفته‌ها او بیشترین تأثیر را بر کونگ فوی وینگ چونِ بروس لی داشته‌است. پس از اینکه تعدادی از شاگردان پپپ من به دلیل بعضی آداب و رسومات چینی از آموزش به بروس لی خودداری کردند، ییپ من به طور خصوصی شروع به آموزش بروس لی کرد. بروس همچنین بوکس غربی را نیز یاد گرفت و مسابقه فینال قهرمانی بوکس در سال 1958 را با ناک اوت کردن «گری الم» که قهرمان سه باره مسابقات بود، در راند سوم به پایان رساند. قبل از مسابقه نهایی بروس سه حریف قبلی اش را مستقیماً در همان راند اول ناک اوت کرده بود.بعلاوه بروس تکنیکهای شمشیرزنی غربی را از برادرش «پیتر لی»- که قهرمان شمشیرزنی در زمان خودش بود- یاد گرفت.

ورود به آمریکا

بروس لی در سن 19 سالگی به منظور ادامه تحصیل و تنها با 100 دلار با کشتی وارد ایالات متحده آمریکا شده و در مدرسه فنی ادیسون ثبت نام کرد. سپس به تحصیل در رشته فلسفه مشغول گردید.

آموزش کونگ فو به غیر چینی‌ها

بروس لی در ابتدای ورودش به آمریکا و برای تامین هزینه تحصیلش ناگزیر در رستوران کار می‌کرد اما چون احساس می‌کرد این کار در شان وی نیست این کار را رها کرده و تصمیم به آموزش کونگ فو گرفت و با استقبال فراوان دوستانش مواجه شد.

جان فان کونگ فو

بروس لی آموزش هنرهای رزمی در آمریکا را از سال 1955 شروع کرد.در آغاز کار او وینگ چون آموزش می‌داد. هنری که بر پایه برداشت‌ها و آموخته‌هایش در هنگ کنگ بود. جان فان کونگ فو (که معنای لغوی آن کونگ فوی بروس لی است.)در واقع نامی بود که بروس لی بر روی هنر رزمی خودش گذاشته بود، که اساساً روش تعدیل یافته او در وینگ چون بود. اولین شاگرد بروس یک جودو کار به نام «جس گلاور» بود که بعدها دستیار او شد. قبل از نقل مکان به کالیفرنیا، لی اولین مدرسهَ هنرهای رزمی اش را در سیاتل با نام «موسسه جان فان کونگ فوی لی»را افتتاح کرد. لی همچنین روش لگد زنی اش، که شامل لگد مستقیم وینگ چون و لگد قدرتی کونگ فوی شائولین شمالی میشد را ارتقا بخشید.
اما بعد از مدتی با مخالفت چینی‌های مقیم آمریکا مواجه گشت و آنها از وی خواستند دست از آموزش به خارجی‌ها بر دارد اما بروس لی در تصمیمش مصمم بود و آنها برای تعطیل کردن باشگاه وی مبارزی ماهر به نام «وان جک مان» را به منظور مبارزه با بروس لی فرستادند که در این مبارزه وانگ به سختی شکست خورد و دندانهای جلویش را از دست داد.

اجرای چند حرکت نمایشی و مقدمه‌ای بر مطرح شدن بروس لی در ایالات متحده

بروس لی بعد از آموزش تصمیم به شرکت در مسابقات کاراته و نشان دادن توانایی‌های خود در هنرهای رزمی گرفت. بدین منظور در سال 1964 در میدان ورزشی لانگ بیچ با اجرای چند حرکت نمایشی با سرعت و قدرتی خیره‌کننده نامش بر سر زبان‌ها افتاد.

ورود به سینما

بعد از نمایش لانگ بیچ یک کارگردان که اتفاقاً در سالن حضور داشت به ملاقات بروس لی رفت و از وی خواست در سریال «زنبور سبز» به ایفای نقش بپردازد و بروس هم پذیرفت و این مقدمه‌ای شد برای ورود بروس لی به سینما.(البته بروس لی در کودکی نیز در چند فیلم ایفای نقش کرده بودچون پدر او بازیگری هنگ کنگی بود او در 6ماهگی گریم شد و نقش شاهزاده را بازی کرد و در6 سالگی نقش کودک دزدی را و در 11 سالگی فیلم غاز‌های وحشی را بازی کرد)

ابداع سبک جیت کان دو

به دلیل عدم دسترسی به سیفو «ییپ من» که در هنگ کنگ زندگی می‌کرد، بروس لی نمی‌توانست وینگ چون را ادامه دهد، هنر اصیلی که حالا تنها در اختیار استادش بود، اما بروس هنوز مشتاقانه به دنبال یادگیری وینگ چون بود تا جاییکه او حتی پس از باز گشت به هنگ کنگ به استاد ییپ من پیشنهاد خرید یک آپارتمان شخصی داد ... در مصاحبه استاد بزرگ وینگ چون «لو مان کام» که یکی از همرزمان بروس لی در کلاس استاد ییپ من بوده، می‌خوانیم:

بروس لی در حال تمرین چی سائو با استاد فقید ییپ من
((- شما این شانس را داشتید که در کنار بروس لی باشید، چه ارتباطی با او برقرار کرده بودید؟
- اغلب با هم تمرین می‌کردیم، بویژه در چی سائو. بروس لی از من جوان تر بود. وقتی هنگ کنگ را ترک کرد، کار آموزی خود را نزد ییپ من به پایان نرسانده بود. یک روز که دیگر معروف شده بود به هنگ کنگ برگشت و از ییپ من خواست تا کار آموزی اش را به پایان برساند، اما چون خیلی مشغول بود نمی‌توانست در هنگ کنگ بماند. بروس لی از ییپ من خواست به او نشان دهد که چگونه می‌تواند با آدمک چوبی تمرین کند، زیرا او می‌خواست در فیلم‌هایش از آدمک چوبی استفاده کند. در عوض او پیشنهاد یک آپارتمان را به ییپ من -که آدم پولداری نبود- داد. اما ییپ من پیشنهاد او را رد کرد و گفت: (اگر می‌خواهی کونگ فوی مرا یاد بگیری به کلاسم بیا) .)){منبع مجله رزم آور شماره 135}
{البته بعدها بروس لی ضعف هایی از این سبک اصیل پیدا کرد. پی بردن به این ضعف ها و اصلاح آنها مقدمه ای شد بر ابداع سبک مخصوص خودش : جیت کان دو }
ایده‌های جیت کان دو در سال 1965 در ذهن بروس لی متولد شد.مبارزه با وان جک مان تأثیر بسزایی بر فلسفه مبارزه بروس لی گذاشت. با آن که بروس حریفش را به طرز فجیعی شکست داد، اما معتقد بود که آن مبارزه بیش تر از حد معمول طول کشیده و او نتوانسته‌است آنطور که انتظار دارد از تکنیکهای وینگ چون استفاده کند، بعلاوه او دیگر نمی‌توانست به یادگیری و تکمیل هنر رزمی وینگ چون بپردازد چون فرسخها از استادش دور بود.
او به سیستمی احتیاج داشت تا به شکوفایی هرچه بیشتر داشته‌هایش بپردازد. به همین خاطر با تاکید بر «کاربردی بودن، انعطاف پذیری، سرعت و کارآمدی» به توسعه سیستم جدیدی پرداخت. او شروع به استفاده از روش‌های آموزشی متفاوتی کرد: بدنسازی برای افزایش قدرت، دویدن برای افزایش استقامت، تمرینات کششی برای انعطاف پذیری و بسیاری از روش‌های دیگر که او دائماً در حال منطبق کردن با سیستمش بود.
لی بر آنچه که «روش بی روشی» می‌نامیدش بسیار تاکید داشت. ایده‌ای که بیانگر رهایی از روشهای فرمالیته -همان سبکهای سنتی- بود. بروس لی احساس می‌کرد سیستمی که او «جان فان کونگ فو» نامیده‌است، محدود کننده‌است و به همین خاطر آن را به آنچه که با نام جیت کان دو توصیفش کرد، تغییر شکل داد. نامی که بعدها از مطرح کردن آن اظهار پشیمانی کرد چون از نام جیت کان دو نیز ویژگی‌های خاصی برداشت می‌شد که هر سبکی به نوبه خود ادعا می‌کرد، درحالیکه ایده هنر رزمی او خروج از هر گونه عوامل محدود کننده بود.

بازگشت به هنگ کنگ و تصمیم در ایفای نقش در چند فیلم
 
مجسمه بروس لی در هنگ کنگ

بروس لی بعد از بازی در چند سریال و فیلم مانند زنبور سبز مارلو لانگ استریت و .... در آمریکا تصمیم گرفت به هنگ گنگ بازگردد و برای هم میهنانش نیز چند فیلم بازی کند که بلافاصله با استقبال شرکت‌های فیلم سازی روبه رو شد اول فیلم راهب کوهتانگ و توسط استدیو گلدن هاروست و کارگردانی «لو وی» کارگردان معروف چینی به ایفای نقش در فیلم‌های رئیس بزرگ و مشت خشم پرداخت که این فیلم‌ها رکورد فروش تمامی فیلم‌های هنگ کنگی را شکست.
بعد از این فیلم‌ها همه به این نتیجه رسیدند که بدون شک بروس لی برترین رزمی کار دنیاست. سپس بروس لی خود تصمیم گرفت فیلم بسازد بدین منظور در سال 1972 شرکت فیلمسازی خود به نام «کنکورد» را دایر کرد و خود کارگردانی فیلم «راه اژدها» یا <<بازگشت اژدها>> را به عهده گرفت. این فیلم در هنگ کنگ مجدداً رکورد فروش فیلم‌های قبلی بروس را شکست.
در این دوران بروس لی با موج پیشنهادات شرکت‌های فیلم سازی مواجه گشت و وی در چهارمین فیلم معروف خود «بازی مرگ» به ایفای نقش پرداخت.در این فیلم توسط دشمنانش زخمی گشت اما درهنگ کنگ به دلیل فوت ناگهانی بروس لی از دنیا رفت و فیلم نا تمام باقی ماند.

مطرح شدن در سراسر جهان و ایفای نقش در هالیوود

بعد از موفقیت بروس لی در هنگ کنگ هالیوود به سراغ بروس لی آمد و کمپانی برادران وارنر از وی خواست در فیلم «اژدها وارد می‌شود» به ایفای نقش بپردازد به همین دلیل بروس لی «بازی مرگ» را رها کرده و در «اژدها وارد می‌شود» که اولین فیلم جهانی وی به شمار می‌رفت به ایفای نقش پرداخت.

مرگ

بروس لی در در 20 ژوئیه 1973 با مرگ ناگهانی و مشکوک در هنگ کنگ بدرود حیات گفت. علت مرگ وی هنوز در هاله ای از ابهام باقی مانده اما شایعترین نظریه خونریزی مغزی بر اثر دارو‌های تجویز شده و حساسیت زیاد می‌باشد.
قبر او در سیاتل آمریکا در خیابان گارفیلد می‌باشد.

راز مرگ بروس لی چه بود؟

شاید جوانان و نوجوانان امروز تنها نامی‌ از بروس لی شنیده اند. اما همه جوانان قدیمی ‌حدود 30 الی 40 سال پیش بروس لی را می‌شناسند. در آن زمان تعداد اکشن من‌ها و فیلم‌های زد و خوردی مانند امروز زیاد و متعدد نبود. بروس لی یکی از کسانی بود که در آن زمان محبوبیت خاصی میان همه مردم داشت. فردی که دستهایش مانند تیغ عمل می‌کرد و در کاراته بازی شهرتی جهانی یافته بود. در آن دوران اکثر جوانان به ویژه پسرها اتاقهای خود را با عکسهایی از بروس لی تزئین می‌کردند.

بروس لـی
Bruce Lee

شاید جوانان و نوجوانان امروز تنها نامی‌ از بروس لی شنیده اند. اما همه جوانان قدیمی ‌حدود 30 الی 40 سال پیش بروس لی را می‌شناسند. در آن زمان تعداد اکشن من‌ها و فیلم‌های زد و خوردی مانند امروز زیاد و متعدد نبود. بروس لی یکی از کسانی بود که در آن زمان محبوبیت خاصی میان همه مردم داشت. فردی که دستهایش مانند تیغ عمل می‌کرد و در کاراته بازی شهرتی جهانی یافته بود. در آن دوران اکثر جوانان به ویژه پسرها اتاقهای خود را با عکسهایی از بروس لی تزئین می‌کردند. امروزه هنرپیشه‌هایی مانند جکی چان، آرنولد و... بسیار زیاد هستند. اما 30 الی 40 سال پیش چنین نبود. اکنون می‌خواهیم زندگی کاراته باز چند دهه پیش را برایتان بازگو نماییم. هم چنین درباره مرگ مشکوک او مطالبی بیان کنیم.

متولد آمریکا

بروس لی (لی هسیا الانگ Lee Hsiaolung) در ?? نوامبر ???? در سان فرانسیسکو به دنیا آمد. مادر و پدرش هنگ کنگی بودند. پدرش خواننده اپرای چینیها بود. بروس یک سال داشت که به همراه خانواده اش به هنگ کنگ رفت. او در همان دوران کودکی به بازیگری علاقه زیادی داشت و کاراته را در آن زمان آموخت. ? ساله بود که در فیلم تولد انسان بازی کرد. آخرین فیلمش نیز به سال ???? بازی مرگ نام داشت که نیمه تمام ماند و از دنیا رفت. او فنون کاراته و کونگ فو را از استاد معروف ییپ کانگ آموخت. اما او قبل از این که نزد استاد برود خودش کاراته بازی می‌کرد. ولی تحت نظر استادان با تجربه در کاراته بازی بسیار خبره شد. ?? سال داشت که هنگ کنگ را به قصد آمریکا ترک گفت و در دانشگاه واشنگتن در رشته فلسفه مشغول به تحصیل شد. در کنار تحصیل در دانشگاه برای تامین معاش پیش خدمت یک رستوران شد و هم‌چنین مهارت‌هایش را به چند دانشجو می‌آموخت و پولی دریافت می‌کرد. او آن قدر مهارت داشت که کم کم توانست مدرسه‌ای دایر کند و در آنجا هنرجویان بیشتری را آموزش دهد. بسیاری از دانشجویان ژاپنی در سیاتل سعی داشتند که با بروس مبارزه کنند و او را از پای در آورند. اما در بیشتر مبارزات بروس برنده نهایی بود.

ازدواج او

او در دانشگاه با لیندا آشنا شد و ازدواج کرد. حاصل ازدواجشان یک پسر بود که از لحاظ قیافه مانند چینی‌ها شبیه پدرش و از لحاظ رنگ پوست و مو مانند غربی‌ها که شبیه مادرش بود. نامش را براندون نهادند. در واقع ترکیبی از دو نژاد چینی و غربی بود. آوازه شهرت کاراته بازی او در آمریکا پیچید و به دلیل داشتن سابقه بازیگری در دوران کودکی و نوجوانی، تهیه کنندگان فیلم در ‌هالیوود از او تقاضای بازی نمودند و او را اژدهای کوچک لقب دادند.
بسیاری از بازیگران مشهور ‌هالیوود می‌خواستند از او فنون کونگ فو یاد بگیرند. استیو مک‌کویین، جیمز کوبارن، لی ماروین از جمله کسانی بودند که با بروس آشنا شدند و از او مهارت‌هایی آموختند. بروس آنقدر هنرمند بود که در عرض مدت کوتاهی ستاره‌های سینماهای ‌هالیوود شد. در سال ???? بار دیگر به هنگ کنگ رفت و در آنجا با استقبال مردم روبه رو شد. او بعداز بازگشت از هنگ کنگ کتابی در زمینه مهارتهای کاراته نوشت. حرکاتی که او انجام می‌داد امروزه از آن حرکات الهام گرفته اند و در برنامه ریزی رباتها برای ساخت فیلمهای اکشن به کار می‌برند. هیکلی مانند آرنولد شوارزینگر نداشت او با قدی متوسط و جثه ای استخوانی اما قوی و ورزشکار می‌توانست مانند پروانه جست بزند و از سویی به سوی دیگر رود و در یک چشم به هم زدن رقیب خود را شکست دهد. او محبوب مردم بود و در آن زمان پیر و جوان در محافل از مهارتهای بروس صحبت می‌کردند. نوجوانان و جوانان لباسهایی با تصاویر بروس و اژدها به تن می‌کردند و در دعواهایشان از فنون او که در فیلمهای سینمایی دیده بودند به کار می‌بردند. او چند ماه قبل از مرگش در فیلمی‌به نام ورود اژدها بازی کرد. بروس لی در فیلم ورود اژدها لباس سنتی چینی‌ها را به تن کرده بود و ??? میلیون دلار به دست آورد. مرگ بروس لی رازی است که بر همگان پوشیده بود. هر کسی درباره مرگ بروس لی جوان عقیده ای داشت.

شایعات پیش از مرگ او

بروس لی در سال ???? در سن ?? سالگی از دنیا رفت. او ?? سال داشت که شایعه شد در آپارتمانش در هنگ‌کنگ خوابیده بود‌ه و ناگهان مورد اصابت گلوله‌ای قرار می‌گیرد. بروس لی این طور اظهار داشت. یک روز از سوی معتبرترین روزنامه هنگ‌کنگ به منزلم تلفن زده شد گوشی را برداشتم. خبرنگار روزنامه گفت می‌خواستم ببینم واقعا" بروس لی زنده است؟ من هم گفتم پس تو با چه کسی حرف می‌زنی؟ بله من زنده‌ام. من بروس لی هستم!
اما وقتی بروس لی واقعا" مرد، شایعه‌ها این طور پخش شد که بروس لی در هنگ کنگ به باج گیرها پول نپرداخته و توسط آنان ترور شد.
بسیاری از چینی‌ها معتقد بودند که بروس هنگام تمرین یکی از فیلمهایش مورد سوء قصد قرار گرفته است. در صحنه‌ای که قرار بوده با یک اسلحه قلابی به سوی بروس لی شلیک شود، اسلحه پر از گلوله بوده و بروس لی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شده است. عده‌ای می‌گفتند هنگام تمرین استادش عصبانی شده و ضربه‌ای به سرش زده و او ضربه مغزی شده است. اما حقیقت چنین نبود.

حال به تفصیل موقعیت زمان قبل از مرگ بروس لی را بازگو می‌کنیم:

مرگ او

بروس لی به تومور مغزی دچار شده بود و هنگامی‌ که می‌خواسته برای تمرین فیلم بازی مرگ برود بی‌هوش شده و تلاش پزشکان بی نتیجه بود و تیم پزشکی بروس لی ? دلیل برای مرگ نابهنگام او ارائه دادند. یکی از دلایل اصلی مرگ زودرس بروس تورم و رشد یک غده در مغز او بود. به گفته همسرش لیندا، بروس با تهیه کننده فیلم ریموندجو در ساعدت ? بعدازظهر قرار داشت. آن دو در مورد ساخت فیلم بازی مرگ با یکدیگر مشورت کردند و تا ساعت ? بعدازظهر با هم صحبت کردند و بعد به خانه بتی تینگچی بازیگر تایوانی الاصل که نقش اصلی زن فیلم بازی مرگ را داشت رفتند. بعد از ساعتی چو آنجا را ترک می‌کند و بروس و بتی با هم شام می‌خورند. در آنجا بروس احساس سردرد می‌کند و بتی یک قرص Eguagesic (آسپرین قوی) به او می‌دهد. حدود ساعت ? شب بروس به خواب می‌رود. چو به خانه بتی تلفن می‌زند تا با بروس حرف بزند اما بتی می‌گوید بروس به خواب عمیقی رفته و نمی‌تواند او را بیدار کند. بلافاصله او را به بیمارستان می‌رسانند. پزشکان به معاینه دقیق می‌پردازند. او به کما رفته بود بعد از مدت کوتاهی نیز حتی نفس هم نمی‌کشید. پزشکان متوجه شدند که مغزش تورم دارد. وزن مغز او از ???? به ???? گرم رسیده بود. هیچ یک از رگهای خونی بسته یا پاره نشده بود. تمام اعضا و جوارح بدن مورد معاینه قرار گرفته و کالبد شکافی شد. در معده‌اش همان قرص آسپرین قوی بود که بتی به او داده بود. علاوه بر این چند دانه شاهدانه در معده‌اش یافت شد که مشخص نشد این شاهدانه‌ها را از دست چه کسی خورده است. عده ای از پزشکان معتقد بودند که شاهدانه‌ها به زهر آغشته شده بود و همین امر سبب مرگ وی شده است. اما پزشک اصلی او معتقد بود که به دلیل خوردن آسپرین قوی، تومور فعال شده و مرگش فرار رسیده بود. در واقع چنین فردی با داشتن تومور مغزی نباید چنین آسپرینی مصرف می‌کرد.
همسرش لیندا می‌گفت: او هیچ گاه دوست نداشت عمر طولانی داشته باشد. زیرا او نمی‌توانست تحمل کند که قدرت بدنیش با کهولت سن روز به روز تحلیل رود. بروس لی می‌گفت اگر من باید فردا بمیرم هیچ شکایتی ندارم. من به آرزوهایم دست یافته ام و در دنیا آنچه را که می‌خواستم انجام داده ام. از زندگی انتظار بیشتری ندارم.

 

 

 

Lee-34         Lee-44       Lee-28

 

Lee-15       Lee-16       Lee-10

 

Lee-03       Lee-02       Lee-05

 

روحش شاد یادش گرامی



تاريخ : جمعه هفدهم آذر 1391 | 21:43 | نویسنده : بروسلی |

 

تاریخچه وینگ چان


ایپ من


از نظر ظاهری، وینگ چان Wing Chun یکی از ساده*ترین روش*های کونگ*فو چینی است. سه فرم دست خالی، اصول اساسی این هنر را شامل می*شود. در وینگ چان، میله بلند و چاقوهای پروانه*ای مشهور چین جنوبی نیز به کار می*رود.     

از نظر ظاهری، وینگ چان Wing Chun یکی از ساده*ترین روش*های کونگ*فو چینی است. سه فرم دست خالی، اصول اساسی این هنر را شامل می*شود. در وینگ چان، میله بلند و چاقوهای پروانه*ای مشهور چین جنوبی نیز به کار می*رود. آموزش این نوع هنر رزمی شامل سه قسم است، آموزش دست*های چوبی، مدل چوبی، کیسه شن و بالاخره سبک آزاد. هرچند که در پسِ این روش به ظاهر ساده و فریبندهٔ کونگ*فو، علم بالائی نهفته است. وینگ چان ساده و دقیق است، اما اگر در مبارزات با تمام قدرت به کار رود، بسیار مؤثر خواهد بود. حرکت به*صرفه، حرکتی است که همواره از طریق تئوری خط مرکزی اجرا شود، و این، هدف اصلی وینگ چان است. وینگ چان توسط یک زن طراحی شد، بنابراین در هنگام انجام آن، شخص باید از ابتدا تشخیص دهد که قدرت جسمانی هیچ سهمی در این سبک ندارد. در عوض، وضعیت قرارگیری درست، احساس، زمان*بندی، و استراتژی صحیح، از ارجحیت برخوردار است. ما در اصل، از قدرت حریف برای برتری خود استفاده می*کنیم!! وینگ چان شامل ضربه*های مشت، کف دست، آرنج، زانو، لگد و ضربه با شانه، سر، زانو و در کل، ضربه*های کم دامنه (کم مسافت) و غیرقابل پیش*بینی، می*باشد. این هنر با ضربه*های شدید و کوتاه دست، لگدهای کوتاه، و ضربه*های هم*زمان و تکنیک*های دفاعی شناخته می*شود. ▪ ایپ من، استاد بزرگ استاد بزرگ، ایپ من Yip Man، در تمام دوران زندگیش، قهرمان ”وینگ چان کونگ*فو“ بود. شهرت امروز ”وینگ چان کونگ*فو“ به دلیل احساس مسئولیتی بود که او در قبال پیشرفت این هنر داشت. ایپ من، اولین سیفوئی بود که مدرسه*ای در این رشته افتتاح کرد که قابل دسترس برای عموم بود. ایپ من خیلی زود آموزش خود را زیر نظر استاد چان وا Chan Wan (اولین استاد از سه استاد وینگ چان که به تعلیم او پرداختند)، آغاز نمود. او آموزش خود را در سن نوجوانی، آغاز کرد. استان چان او را به*عنوان جوان*ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ایپ، زیر نظر استاد چان تا زمان مرگ استاد در سال ۱۹۰۵ آموزش دید، پس از آن، آموزش خود را با استاد ”ان جی چانگ سو“ Ng Cung So، یکی از شاگردان عالی چان ادامه داد. پس از گذشت بیش از دو سال تحصیل، ایپ، فتشان Fatshan را به قصد هنگ*کنگ ترک و برای ادامه تحصیلات آکادمیک، در کالج سنت استفن St. Stephen در استنلی Stanley ثبت نام کرد. وقتی در کالج سنت استفن ثبت نام کرد، یکی از هم*کلاسی*هایش که از تحصیل او در کونگ*فو باخبر شده بود، به او جرأت داد تا با کونگ*فوکار با سابقه*ای که در قایقی در خلیج هنگ*کنگ زندگی می*کند، مبارزه کند. ایپ قبول کرد و در اسرع وقت به جستجوی او پرداخت و این مرد کهنه*کار را به مبارزه طلبید. او نیز دعوت ایپ را پذیرفت و علی*رغم شهرت زیاد ایپ به*عنوان یک مبارز بی*همتا، او را با مهارت شکست داد. ایپ بعد از این شکست، فهمید که این مرد، در واقع استاد لی یونگ بیک Leung Bik، نوه نخستین خاندان وینگ چان که به خودِ ”وینگ چان“ برمی*گشت، بود. پس از مبارزه، لی یونگ، ایپ را به*عنوان تنها شاگرد خویش در این هنر پذیرفت و سبب پیشرفت او در هنر وینگ چان، هم در زمینه تئوری، و هم تکنیکی، گشت. ایپ در سن ۲۴ سالگی به فتشان بازگشت و مقام فرماندهی پلیس گشت محلی نام هوی Nomhoi را برعهده گرفت. او برای سال*های متوالی به*عنوان مأمور اجرای قانون انجام وظیف کرد و در وقت*های آزادش سبک وینگ* چان را آموزش می*داد، اما همواره برطبق سنت وینگ چان، آموزش*هایش را به تعداد اندکی از دانش*آموزان که با دقت گزینش شده بودند، محدود می*کرد. ایپ به این روش خود ادامه داد تا این*که چین در سال ۱۹۴۹ با انقلاب کمونیستی از پای درآمد. روز شمار تاریخ نشان می*دهد که ظاهراً ایپ در این دوران احساس می*کرد که در نتیجهٔ قیام کمونیست*، باید به اجبار، قاره چین را ترک کند و به هنگ*کنگ اشغال شده بریتانیائی بازگردد. در هر صورت ایپ در سن ۵۴ سالگی خانواده خویش را ترک و سرنوشت خود را در پناهگاهی کنار ساحل دریا جستجو کرد. وقتی تنها و بی*چیز به هنگ*کنگ رسید، با فقر شدیدی روبه*رو شد، او مجبور شد که بلافاصله از مهارت*های رزمی*اش برای امرار معاش استفاده کند. ایپ تصمیم گرفت رسم محدودیت* آموزش وینگ چان را که فقط برای تعداد اندکی از افراد گزینش شده میسر بود را زیر پا بگذارد و مدرسه ملی وینگ چان را در ساختمان اتحادیه برای کارگران رستوران افتتاح کند. اگرچه ایپ من، تکنیک*ها و اصول تدریس خود را در هنگ*کنگ پایه*ریزی کرد، اما موفق شد همراه با آن، بذرهای یک هنر رزمی انقلابی را که با تلاش تعدادی از دانش*آموختگان ایجاد کرده بود، به کشورهای سرتاسر دنیا توسعه دهد. با وجود این*که ایپ من هرگز خارج از منطقه نفوذ چین آموزش نداد، شاگردانش روش وینگ چان را به سرتاسر جهان انتقال دادند. بروس لی یکی از آنها بود. در حوزه هنر رزمی وینگ چان، نسبت به سایر اساتید، از استاد بزرگ ایپ من، بسیار با احترام یاد می*شود. او تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۲، یک استاد بی*نظیر در این هنر بود. ایپ من، بیشتر به سبب تحول و انتقال وینگ چان از یک سیستم رزمی نامفهوم (که تنها در چین شناخته شده بود)، به یک سبک کونگ*فوی مشهور در سطح جهانی شهرت داشت که توسط هزاران نفر مطالعه شد.

  

وينگ چون و دانشگاهها : دكتري وينگ چون كونگ فو wt


آموزش وينگ چون در دانشگاه هاي اروپايي تا مقطع دكتري پشتوانه ي علمي و آكادميك اين هنر رزمي را مشخص مي نمايد . به عنوان مثال در ابتداي سال 2007 ميلادي سميناري در دانشگاه پالاديف بلغارستان، با حضور اساتيد بزرگ وينگ چون از جمله" استاد بزرگ پروفسور كرنشپشت" ، "دای سي فو اوليور كانيك" ، "داي سي فو اسكمبري" و "سي فو ويكتور گويترز" برگزار گرديد.

كامل بودن :


Wt تئوري هاي پيشرفته آموزشي ، تحليل هاي هشيار ، استراتژي هاي سلامتي و آخرين دستاوردهاي ورزشي و علم پزشكي را در خود جاي داده است . همچنین قدمت صدها ساله وینگ چون به همراه کابردهای شگفت آور آن برای دنیا مدرن این هنررزمی را به کامل ترین نوع" مبارزه تن به تن" تبدیل نموده است .

 
Wt و نيروها :


Wt بر پايه چهار اصل اساسي نيروها به شما ياد مي دهد، چگونه از نيروي حريفتان بر ضد خودش استفاده كنيد :*
a. از نيروي خودت رها شو.
B. خودت را از نيروي حريفت رها كن .
C. از نيروي حريفت بهره بگير.
D. نيروي خودت را به نيروي حريفت اضافه كن.
در طي انجام تمرينات هنر جويان wt ياد مي گيرند، انرژي را از حريف با تسليم تعمدي و ظاهري قرض گرفته و سپس قسمت هاي پر از انرژي تهاجمي و بری از نيروهاي تدافعي را با منحرف كردن نيروهاي اوليه و استفاده از نيروهاي فردي كه در طي تمرينات مستمر تقويت مي شوند، مورد هجوم موثر قرار داده و از كار بيندازند.

 


 Wt و دفاع تهاجمي

وينگ چون wt به هنر جويان دفاع تهاجمي را آموزش مي دهد به طوريكه دفاع و ضد حمله در يك تكنيك نرم ادغام شده و تا آنجا ادامه مي يابند تا ديگر خطري از سوی حريف احساس نشود.
در واقع اين موضوع يكي از تفاوت هاي اساسي wt با ديگر هنر هاي رزمي است، زيرا در تمامي هنر هاي رزمي ديگر شما ابتدا بوسيله دست يا پاي خود حمله حريف را بلوكه كرده يا رد مي كنيد، و سپس حمله مي كنيد، و اين موضوع به حريف اجازه مي دهد تا حمله اي ديگر را سازماندهي كرده و شما را كاملا در موضعي تدافعي قرار دهد.
اين مسئله كه از شعار " كمترين بيشترين است " نيز پيروي مي كند ، به شمااين امكان را مي دهد، تا به طور همزمان تا سه حركت متفاوت را اجرا كرده و يك دفاع كاملا تهاجمي بوجود آوريد ، به نحويكه هم خطر را دفع كرده و هم براي حريف ايجاد خطر نمایيد.

 

 

مشت هاي زنجيره اي : مؤثرترين صلاح در دستان انسان


يك وينگ چون كار با وارد كردن اولين مشت از حركت باز نمي ايستد و اين آغازي بر مشت هاي زنجيره اي اوست . مشتهاي زنجيره اي مؤثرترين سلاح در چنگ يك وينگ چون كار است . همه رزمي كاران سبك هاي سنتي از گذشته مي دانند كه هيچ وسيله اي براي مقابله با اين سلاح قدرتمند وجود ندارد . سلسله اي از مشت هاي پشت سر هم كه حريف را مقهور سرعت و قدرت خویش كرده و او را به مدافعي دست و پا بسته تبديل مي كند
یرمرد استاد لیونگ بیک Leung Bik یکی از نوادگان مستقیم دودمان اصلی ونگ چون است. پس از مبارزه و مغلوب شدن، یپ لیونگ او را به*عنوان تنها شاگردش در این هنر برگزید و باعث پیشرفت بیش از پیش وینگ چون شد. وی هم اصول تئوری یپ را گسترش داد و هم تکنیک*های او را تصحیح کرد. یپ در سن ۲۴ سالگی به خانه*اش بازگشت و به*عنوان پلیس محلی منطقه نامهوئی Namhoi مشغول به*کار شد. یپ به*عنوان افسر مجری قانون، چندین سال کار کرد و در اوقات فراغت به آموزش وینگ چون می*پرداخت. اما همیشه در تطابق با سنت*های وینگ چون و آموزش آن را تنها به تعداد کمی از شاگردانی که با دقت انتخاب شده بودند محدود می*کرد. یپ این روش را تا تسلیم چین در برابر انقلاب کمونیست در سال ۱۹۴۹ ادامه داد. گزارش*های تاریخی این*چنین نشسیستم درجه بندی در وینگ چون
یکی از ویژگی*های وینگ چون WT سیستم آموزش سازمان یافته اش می*باشد. در حالیکه بسیاری از سبک*های رزمی با روش غیر یکنواختی آموزش می*دهند، ساختار سیستم WT مانند دوره*های تحصیلی در مدارس است. بگونه*ای که هر سطح روی سطح قبلی بنا می*شود.
بر خلاف مدل آموزش سنتی استاد-شاگردی که یک شاگرد سالها یا حتی تا اخر عمر به دنبال استادش بود، متد آموزشی IWTA به همه هنرجویان تضمین می*دهد که در هر درجه تحصیلات کامل WT را دریافت کند. یک فرد پر مشغله که در هفته تنها دو بار فرصت ورزش کردن دارد، هرگز ایده*های مهمی که همکلاسی*های تمام وقت، که ظاهراً همیشه در کلاس هستند (که یک امتیاز ناعادلانه*است)، دریافت می*کنند را از دست نمی*دهد.
درجات شاگردی
دوره آموزش وینگ چون WT شامل دوازده درجه شاگردی است که دو فرم ابتدایی سیو نیم تائو و چام کیو بعلاوهٔ تمرینات و کاربردهای چی سائو را پوشش می*دهد. در کنار ترکیبات مختلف دست در سیو نیم تائو، مجموعه استانداردی از فرم*های پا نیز در این دوره یاد گرفته می*شود.
درجات شاگردی بر مبنای عناوینی که در هر دوره آموزش داده می*شود، به سه بخش تقسیم می*شود:
درجات ۱ تا ۴، یادگیری مهارتهای پایه*ای در سه فاصله مبارزاتی
درجه یک - مبانی اصولی سبک و مهارتهای حرکتیف درگیر شدن در فاصله دور، شروع سیو نیم تائو
درجه دوم - مبارزه در فاصله دور به همراه پل زدنها، کل «سیو نیم تائو»
درجه سوم - گذار از فاصله حملاتی دور به فاصله میانی
درجه چهارم - گذار از از فاصله حملاتی میانی به فاصله نزدیکو شروع فرم «چام کیو»
درجات ۵ تا ۸،
درجه پنجم - حملات در فاصله کوتاه و مبارزه هم*زمان بل هر دو دست
درجه ششم -
درجه هفتم -
درجه هشتم -

درجات ۹ تا ۱۲، کاربردها
درجه نهم - در مقابل تک مهاجم
درجه ده - در مقابل دو مهاجم
درجه یازدهم - در مقابل تک مهاجم مسلح به سلاح سرد
درجه دوازدهم - در مقابل دو مهاجم مسلح به سلاح سرد

در درجه ۹ شاگردی هنرجو نه تنها باید سبک را به خوبی بشناسد (همچنین در درجه ۸) بلکه باید به خوبی از کاربردهای آن استفاده کند.مهارت تنها تفاوت مهم بین این دو درجه*است، که بسته به مدرسه*ای که هنرجو تحت تعلیم است، درجه ۸ و ۹ می*تواند با عنوان کمربند مشکی برابری کند. البته هیچ اجماعی روی این مسئله وجود ندارد چون هیچ مقایسه قراردی وریمی در این بین وجود ندارد.
در بعضی مدارس درجات مختلف با تی شرت*های مختلف مشخص می*شوند، مثل لباس با رنگ سفید تا درجه پنجم، خاکستری برای درجه ۵ تا ۸ و مشکی برای درجه ۹ تا ۱۲.
درجات مربیگری
در ادامه درجات شاگردی ۱۲ درجه استادی نیز وجود دارد. در سطوح مربیگری، هنرجو تمرینات را در غالب برنامه*های پیشرفته ئینگ چون WT آغاز می*کند.

 

 

بیوگرافی استاد بزرگ ایپ من (IP MAN)

 به نام ایزد بخشنده ومهربان

با عرض ادب خدمت بازدید کنندگان و دوستان و همکاران محترم ، با توکل به خداوند متعال وینگ چون کونگ فو ایران اماده ارائه خدمات و مطالب وسیع به تمام دوست دارن خود می باشد، و با مطالب جذاب اماده بهره برداری می باشد، با تشکر از صبر و پیگیری زیاد شما دوستدارن این ورزش ...

  

من هنگامه مبارزه همه چیز را یاد میگیرم پس تو هم مبارزه كن (بروس لی)

بیوگرافی استاد بزرگ ایپ من (IP MAN)

درباره استادبزرگ ایپ من :

امروزه دیگر با نام ایپ من اکثریت مردم دنیا آشنا می باشند و درکشورعزیزمان او را بانام مردی به نام

ایپ می شناسند.ایشان متولدسال 1897میلادی درفوشان چین

 

 

 

وینگ چون و سیفو یپ من

در ظاهر وینگ چون Wing Chun یکی از ساده ترین سیستم کونگ فو Kung Fu چینی است. سه فرم دست خالی و بدون سلاح ماهیت کامل این هنر را پوشش می دهد. همچنین وینگ چون از چوب بلند و چاقوی های پروانه ای محبوب چین جنوبی استفاده می کند.

تعلیم در این نوع هنر رزمی، شامل سه فرم است: دست ها چسبنده، و ودان دامی Wodden Dummy، اموزش کیف شنی و در نهایت مبارزه آزاد. با این حال در پشت ظاهر ساده و گول زننده این سیستم از کونگ فو، دانش وسیعی نهفته است. وینگ چون هم ساده و هم زیبا است. اما در عین حال اگر در هر مواجهه و درگیری استفاده شود بسیار مؤثر است. اقتصاد حرکت در تمام زمان ها به وسیله تئوری خط مرکزی اجراء می شود و این امر ایده کلیدی در وینگ چون است. وینگ چون توسط یک زن طراحی شده، بر همین اساس افرادی که در این رشته فعالیت می کند از همان آغاز متوجه می وشد که قدرت هیچ نقشی در این هنرهای رزمی ندارد.

موقعیت صحیح، احساس و استراتژی فاکتورهائی هستند که به جای قدرت بر آنها تکیه می شود. اساساً شما در این روش از قدرت حریف به سود خودتان استفاده می کنید.

وینگ چون از مشت ها، کف دست ها، سقلمه زدن ها، هل دادن ها، لگدها، آرنج ها، حملات شانه، سر، باسن و زانو استفاده می کند. محدوده کوچکی از ضربات که مهمات وینگ چون را تأمین می کند با حملات سریع دست ها، پاها و تکنیک های همزمان حمله و دفاع توصیف می شود.

● یپ من (Yip man) استاد بزرگ

یپ من استاد بزرگ، تمام زندگی اش را به عنوان قهرمان وینگ چون کونگ فو سپری کرده است. او عامل مهمی در پیشرفت وینگ چون کونگ فو محسوب می شود.

وی اولین سیفوئی Sifu بود که مدرسه وینگ چون قابل دسترسی برایعموم را باز کرد.

این استاد تعلیماتش را زیر نظر چان واه سون Chan Wah Soon اولین مربی از سه نفری که به یپ من تعلیماتش را در سن بسیار کم آغاز کرد و چان را به عنوان جوان ترین و آخرین شاگردش پذیرفت.

یپ من تا زمان مرگ چان در سال ۱۹۰۵ زیر نظر او تعلیم می دید. پس از آن وینگ چون را با ان جی چونگ سو Ng Chung So یکی از پیروان برگزیده جان ادامه داد.

بعد از دو سال، یپ فاتشان Yep Fatshan را ترک کرد و به هنگ کنگ رفت و برای پیگیری تحصیلاتش در کالج سنت استفان St.Stephan ثبت نام کرد. زمانی که یپ در کالج بود یکی از هم کلاسی هایش وی را تشویق به مبارزه با یک کونگ فو کار پیری کرد که در قایق در خلیج کنگ زندگی می کرد. یپ این کار را کرد و به جستجوی آن مرد پیر رفت و او را به مبارزه طلبید. پیرمرد پذیرفت که با او مبارزه کند. با وجود شهرت یپ به عنوان مبارز بی همتا، پیرمرد وی را به طور ماهرانه ای شکست داد. یپ پس از شکست فهمید که آن پیرمرد استاد لیونگ بیک Leung Bik یکی از نوادگان مستقیم دودمان اصلی وینگ چون است.

پس از مبارزه و مغلوب شدن، یپ لیونگ او را به عنوان تنها شاگردش در این هنر برگزید و باعث پیشرفت بیش از پیش وینگ چون شد. وی هم اصول تئوری یپ را گسترش داد و هم تکنیک های او را تصحیح کرد. یپ در سن ۲۴ سالگی به خانه اش بازگشت و به عنوان پلیس محلی منطقه نامهوئی Namhoi مشغول به کار شد. یپ به عنوان افسر مجری قانون، چندین سال کار کرد و در اوقات فراغت به آموزش وینگ چون می پرداخت. اما همیشه در تطابق با سنت های وینگ چون و آموزش آن را تنها به تعداد کمی از شاگردانی که با دقت انتخاب شده بودند محدود می کرد.

یپ این روش را تا تسلیم چین در برابر انقلاب کمونیست در سال ۱۹۴۹ ادامه داد. گزارش های تاریخی این چنین نشان می دهد که در قیام کمونیستی، یپ احساس کرد مجبور است از سرزمین اصلی چین بگریزد و به هنگ کنگ که تحت تأثیر فرهنگ انگلیسی بود باز گردد. در هر صورت در ۵۴ سالگی یپ خانه و خانواده اش را ترک کرد و گفت این شانس را پیدا کرد که مخفیگاهی در ساحل بیابد.

زمانی که او تنها و نیازمند به هنگ کنگ رسید و با فقر جدی مواجه شد، یپ من به سرعت به سوی مهارت های هنرهای رزمی اش بازگشت تا مخارج ادامه زندگی اش را تأمین نماید. او تصمیم گرفت که ارتباطش را با سنت های وینگ چون و آموزش محدود به تعداد کمی از شاگردان منتخب قطع کرد و یک مدرسه عمومی وینگ چون در ساختمان تالار وحدت برای کارکنان رستوران باز کرد.

به هر حال ویپ من، کار آموزش در هنگ کنگ را آغاز کرد و همراه با آن دانه های انقلاب در هنرهای رزمی را پایه گذاشت و با تلاش های بعضی از شاگردانش که او به آنها آموزش داد، ریشه در کشورهای دیگر به اندازه سراسر دنیا دواند. با این که یپ من خود هرگز خارج از منطقه تحت نفوذ چین تدریس نکرد اما پیروانش وینگ چون او را به تمام جهان بردند. بروس لی یکی از آنها بود.

احتمالاً در وینگ چون نام هیچ شخص دیگری با احترام و تکریم به بزرگی استاد بزرگ سیف یپ من برده نمی شود یپ من استاد این هنر تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۲ بود.

سیفو یپ من، همواره اعتباری به عنوان گسترندهٔ وینگ چون از نوع مبارزه گمنامی که تنها در چین شناخته شده بود تا نوعی از کونگ فو را شهرت جهانی داد که اکنون هزاران نفر آن را تعلیم و آموزش می بینند.

   
     وینگ چون کونگ فو و استاد اعظم ایپ من

 

ییپ من (به چینی: 葉問، یین یین: yè wèn)‏ (۱ اکتبر ۱۸۹۳ -۲ دسامبر ۱۹۷۲) اولین استاد (سی‌فو) هنرهای رزمی بود که وینگ چونگ گونگ فو را به طور عمومی آموزش داد. او شاگردان زیادی در  هنگ کنگ داشت که هر کدام به نوبه خود استادان معروفی شدند، مشهورترین آنها بروسلی است.

                         

سبك وینگ‌ چون كه امروزه برای بسیاری از مردم شناخته شده است، توسط یك زن ابداع شد. این سبك با روش و طرحی اوریژینال و توسط پیروان خودش در سرتاسر چین منتشر شد.

ائیپ‌من را كه همه بعنوان آخرین استاد بزرگ این سبك می‌شناسند، كسی بود كه وینگ‌چون را بیرون از دروازه‌های چین، معرفی كرد.

                              

او به سال 1898 در ایالت كوآنگ تونگ متولد شد، از ابتدای جوانی سه فرم مختلف این سبك را نزد سه استاد متخصص در هر فرم، فرا گرفت. در سال 1949 و برای فرار از انقلاب فرهنگی مائو چین را به قصد اقامت در هنگ‌كنگ ترك كرد. در آن زمان، هنوز این سبك خصوصاً در مناطق انگلیسی نشین، ناشناخته بود. استاد شروع به آموزش كرد منتهی فقط به چینی‌ها و با روشی بسیار سنتی. او شاگردان بسیار كمی را پذیرفت و با روشی به مراتب ساده و بی‌پیرایه به تدریس مشغول شد.

                           iniran.mihanblog

ولی این روش قراردادی كه تا به حال در آن مناطق باب نبود، جوابگوی انتظارات چینی‌های هنگ‌كنگ نشد و پس از چند سال، ائیپ‌من نگرش خود را نسبت به كونگ فو و رفتارش را به جوانان علاقمند به هنرهای رزمی چین قدیم، تغییر داد. به موازات آن استاد خدمات ویژه‌ای برای پلیس محلی كه گاهاً برای مشورت نزد او می‌آمدند، ارائه كرد. پس از چندی، ائیپ‌من چند برخورد با ولگردان داشت و طی آن چند چشمه از تكنیك‌های موثرش را روی آنها با موفقیت پیاده كرد و به سرعت مشهور شد.

                      

اواخر سالهای 1960، ائیپ‌من موسسه ورزشی وینگ‌چون را در هنگ‌كنگ بنیانگذاری كرد كه اولین موسسه رسمی قرن بیست به شمار می‌آمد.

ائیپ‌من معتقد بود: «كونگ فو باید به ساده‌ترین شكل ممكن در بیاید» با همین نگرش بود كه ائیپ‌من ساده‌كردن و مدرنیزه‌كردن وینگ‌چونی را كه در چین آموخته بود، آغاز كرد. او فرضیه خود را براساس سه سبكی كه كار كرده بود استوار می‌كرد، تكنیك‌هایی قابل فهم با زبان مرسوم در وینگ چون با یك سیستم جدید آموزش البته به طور كلی هم از سنت كونگ فو چشم‌پوشی نكرد و همواره، آن را در نظر داشت. در عین حال او نوع آموزش خود را بنا به شخصیت هر شاگرد متفاوت كرد تا هر یك را ویژه كار مخصوصی، تعلیم دهد. او معتقد بود كونگ فو یك قالب نیست كه افراد بر اساس آن شكل بگیرند بلكه بر عكس باید از كونگ فو استفاده كنند نه كه مورد استفاده آن قرار بگیرد. او كلاسهای گروهی را قبول نمی‌كرد بلكه شاگردان قدیمی‌اش را برای سرپرستی آنها، انتخاب می‌كرد و خود به طور ویژه با برخی از آنها كار می‌كرد.

                           

وقتی تركیب روشهای جدید و سنتی پایان یافت، ائیپ‌من وینگ‌چونی ساده و كاربردی برای عموم را در هنگ‌كنگ معرفی كرد. برای اكثر مردم این ذهنیت پیدا شد كه این همان وینگ‌چونی است كه قبلاً هم تمرین می‌كرده‌اند. وقتی بین سالهای 60-1950، ائیپ‌من خواست نام سبك خود را به زبان انگلیسی بنویسد آن را با دیكته Ving Chun به جای Wing Chun نوشت كه براساس تلفظ نوعی گویش محلی هنگ‌كنگ می‌بود. بعدها یكی از شاگردانش به نام ویلیام چونگ دیكته Wing Chun را انتخاب كرد. همزمان با او لونگ تینگ كه روش و انضباطی بسیار نزدیك به ائیپ‌من داشت نام Wing Tsun را برگزید.

                           

البته سبك‌های ویلیام چونگ و لونگ تینگ دو سبك متفاوت بودند همچنان كه صاحبان این دو سبك با دو روش متفاوت از ائیپ‌من درس گرفته بودند. و گاهی در همین زمینه wing chun و wing tsun كه هر دو برگرفته از سبك ving chun واحد بودند ولی متفاوت عمل می‌كردند، مشكلاتی نیز پیش می‌آمد… و مطمئناً یكی از مهمترین شاگردان ائیپ‌من، بروس‌لی بود كه مدتی محدود زیر نظر مستقیم استاد به تمرین پرداخت و همان طور كه می‌دانید چون چینی اصل نبود و گاهی اوقات استاد ائیپ‌من در یاد دادن برخی تكنیك‌ها به او سكوت می‌كرد. شاید برای همین بود كه بروس‌لی هرگز شناخت واقعی از سبك وینگ‌چون بدست نیاورد، بالاخره بعدها «اژدها» پافشاری می‌كرد كه با استادش ائیپ‌من، عكسهایی داشته باشد و هم او بود كه باعث محبوبیت «وینگ‌چون» در امریكا شد قبل از آن كه سبك مخصوص خود، یعنی جیت‌كان‌دو را بیافریند.



تاريخ : جمعه هفدهم آذر 1391 | 21:2 | نویسنده : بروسلی |



تاریخچه ورزش رزمی جودو

 

 

                                                                    

هنر رزمي جودو که بر خاسته از ژاپن است جزء هنر هاي رزمي مثل کاراته ، تکواندو و کونگ فو مي باشد با اين وجود بسيار

 متفاوت از ساير هنرهاي رزمي مي باشد چرا که در آن مشت زدن و لگد زدن در مسابقات ممنوع است .

 

جودو هنري رزمي است که اساسا گلاويز شدن در آن زياد بوده و هدف آن زمين زدن ، گير انداختن ، مهار کردن و حتي از کار

انداختن بازوان حريف مي باشد به گونه اي که منتهي به تسليم شدن وي شود . تاکيد اصلي جودو روي توانايي به کار بردن نيروي

حريف مي باشد به گونه اي که منتهي به تسليم شدن وي شود . جودو تنها يک مبارزه فيزيکي نمي باشد بلکه يک مبارزه فکري نيز

هست بدين گونه که يک جودو کار موفق بايد قادر باشد حرکات حريف را از قبل پيش بيني کرده و با عکس العمل خود پاسخ مناسبي به

آن بدهد .

 

بسياري از افراد جودو را از سنين خردسالي و در سنين 5 يا 6 سالگي شروع مي کنند و برخي اين هنر را تا سنين بالا و در حدود

سنين 60 يا 70 سالگي ادامه مي دهند . جودو باعث بهبود سطح آمادگي عمومي بدن همراه با افزايش قدرت بدني مي شود . در

 برخي افراد جودو باعث به وجود آمدن حس اعتماد به نفس ، نظمي دروني و خويشتن داري مي شود که همگي آنها مهارت هاي لازم

در زندگي مي باشند . پدر و مادر ها اغلب اين ورزش را دوست دارند چرا که اين ورزش به کودکان آنها انضباط و احترام مي آموزد .

 اين ورزش علاوه بر اينکه باعث حفظ آمادگي و آراستگي هنر آموزش مي شود مهارت هاي دفاع انفرادي خارق العاده اي را نيز

 به همراه دارد .

 

مسابقات جودو براي کسانيکه مايل به مبارزه هستند هر هفته در سطح محلي ، منطقه اي ، کشوري و بين المللي برگزار مي شود .

 جودو ، ورزشي است که تغييرات در آن وجود ندارد يعني اينکه تمرينات و مبارزه به اين ورزش در همه به نقاط دنيا يک طريق

 صورت مي گيرد .

 

جودو اولين هنر رزمي بود که به دليل شهرت جهاني آن براي اولين بار در المپيک توکيو در سال 1964 وارد بازيهاي المپيک شد .

در حال حاضر در حدود 175 کشور در اين رقابت ورزشي حضور دارند و اين امر باعث شده تا اين ورزش در بازيهاي المپيک تبديل

به دومين ورزش جنجال بر انگيز شود .

 

ورزش جودو

 

تاريخچه جودو

 

منشا جودو از هنر رزمي جوجيتسو مي باشد . لغت جوجيتسو در قرن 16 ميلادي در ژاپن به وجود آمد . اين کلمه به همه هنرهاي

 رزمي که با دست خالي انجام مي گرفت اطلاق مي شد . جودو قبل از آنکه در المپيک سال 1964 به عنوان يک رشته ورزشي

 پذيرفته شود سيستمي از دفاع شخصي بود که توسط جيگوروکانو بنيانگذاري شده بود .جودو ريشه در هنرهاي رزمي سامورايي دارد

 که با دست خالي مبارزه مي کردند و بر اساس دست به يقه شدن مي باشد .

 

در ژاپن اسم هاي زيادي براي هنرهاي رزمي که بدون وسيله و با دست خالي انجام مي گيرد وجود دارد . از ميان آنها مي توان به

توريتي ، واتسو ، ياوارا ، گوگوسوگو ، تايوتسو و کمپو اشاره کرد .

 

در سال 1882 استاد جواني به نام جيگوروکانو باشگاهي را براي آموزش هنر رزمي خود به وجود آورد . وي نام اين باشگاه

 ( يا مدرسه ) را باشگاه کودوکان و نام هنر رزمي خود را جودو ناميد . همانگونه که جوجيتسو به معناي هنر ملايمت است جودو نيز

 به معناي روش ملايمت مي باشد . آقاي کانو مي خواست با انتخاب اين کلمه نه تنها به شاگردانش هنرهاي رزمي عالي را نيز بياموزد .

 

هدف ورزش جودو پرتاب کردن ، گير انداختن ، خفه کردن و قفل مفصل حريف به منظور تسليم کردن وي مي باشد . در اين

 ورزش ضربه مشت و لگد وجود ندارد و همين باعث تمايز اين ورزش با بسياري ديگر از هنرهاي رزمي شده است . حتي زماني که

 فرد جودو را به عنوان دفاع شخصي فرا مي گيرد چگونگي دفع مشت ها ، لگد ها و سلاح ها را با پرتاب کردن ، خفه کردن و

 قفل هاي مفاصل مي آموزد . اين ورزش اگر به درستي تعليم داده شود يکي از بهترين روش هاي دفاع شخصي مي باشد .

 

بزرگترين ارزش جودو در تاکيد آن روي ملايمت و اعتدال به عنوان يک روش است .جودو به شخص مي آموزد که از درگيري

 پرهيز کند و به دنبال معتدل ترين راه حل براي همه درگيري ها باشد .

 

اولين مزيت جودو ايجاد آمادگي جسماني فوق العاده در فرد است . از اين طريق فرد مي تواند هم انعطاف پذيري و هم قدرت بدني خود

را بالا ببرد . تمرين فنون مربوط به جودو باعث مي شود بدن قوي تر شده و مقاومت دستگاه هاي قلبي _ عروقي بيشتر گردد .

 

هنر آموزان جودو مي توانند قدرت تمرکز خود را بالا برده و داراي حافظه قوي شوند . اين قابليت ها نه تنها در تمرين جودو تاثير

 دارند بلکه در تحصيل و در شغل افراد نيز تاثير مثبت دارند . هنر آموزان از طريق تعليم ذهني جودو ياد مي گيرند چگونه در زي

ر فشار هاي زندگي آرامش خود را حفظ کنند . اين توانايي در همه چيز از رانندگي گرفته تا امتحان و از کسب درآمد گرفته تا ارتقاء

 سطح زندگي و غيره تاثير مثبت دارند .

 

ضروري ترين وسيله براي آموزش جودو تشک جودو مي باشد . تشک جودو بايد به اندازه کافي ضخيم باشد تا در موقع پرت شدن

حريف صدمه اي به وي نرسد . همه فنون جودو را مي توان روي تشک انجام داد توجه داشته باشيد که هرگز با کفش روي تشک

جودو نرويد زيرا ممکن است نوک کفش شما بلوک هاي کوچک تشک را از جا بکند و يا چيزهاي ديگر از کف کفش شما به تشک بچسبد

 در نتيجه پا يا بدن افرادي که روي تشک تمرين مي کنند را مجروح سازد

 

ورزش جودو

 

وسيله ديگري که براي آموزش جودو لازم است جودوگي يا همان لباس جودو است . انواع مختلفي از اين لباس ها مورد استفاده قرار

 مي گيرند لباس جودو بايد به اندازه کافي ضخيم باشد تا در موقع کشيده شدن پاره نشود . نام ژاکت جودو اوواگي و نام شلوار

جودو زوبون است .

 

جودو کار بايد طرف چپ لباس را روي طرف راست آن گذاشته و با کمربند ( ابي ) آن ار محکم کند همان گونه که قبلا گفته شد

رنگ کمربند نشان دهنده رتبه جودو کار است . کمربند بايد محکم باشد و به آساني پاره نشود .

 

همچنين يک ترازوي ماشيني (يا يک باسکول ) در باشگاه جودو مدرن لازم است . هر چند در برابر يک حريف ماهر مهارت بالا

 ضروري است ولي قدرت بدني بالا و توسعه يافته حرف اول را در برد و باخت مي زند

 

يه باور غلط در مورد جودو هست که مي خوام در موردش حرف بزنم...خيلي ها فکر مي کنند توي جودو ضربات مشت و لگد

 وجود نداره.در صورتي که اين حرف 100%اشتباهه....توي جودو ضربات مشت و لگد به تمام نقاط بدن وجود داره اما استفاده از

 اونها توي مسابقات ممنوعه.چون استفاده ازش خطرناکه.حتي يک سري تکنيک ها مثا کاني باسامي يا قيچي با اينکه مشت و لگد هم

نيست اما زدنش توي مسابقه ممنوعه.چون باعث شکستن هر دو زانوي حريف ميشه.يکي ديگه از اين تکنيک ها جوجي کاتامه

پرنده هست .چون قالبا زننده تکنيکي نمي تونه اين حرکت رو کنترلي انجام بده و باعث شکستن گردن حريف مي شه

سين سي: استاد جودو

دوجو: زمين جودو

يوکه: کسي که فن روي او اجرا مي شود

توري:اجرا کننده فت

شيدو:اخطار

کوکا...يوکو....وازاري...ايپون:امتياز هاي جودو

 

                                                                                         

اصطلاحات فنی

لباس جودولباس جودو 2

( Judogi ( جودوگی ) یا لباس جودو )

اصطلاحاتی که برای شرح یک عمل و یا هنر استعما ل می شود بی نهایت حائز اهمیت است. یک یا دو کلمه می تواند بیان کننده یک عمل باشد که زمانی طولانی برای تشریح لازم است. آشنایی با اصطلاحات آموزشی کار را برای جودوکاران آسان می نماید که در اینجا به برخی از مهم ترین آنها اشاره می کنیم:

اصطلاح

مفهوم

Sencey سن سی

استاد

Judoka جودوکا

جودوکار

Judogi جودوگی

لباس جودو

Rey ری

احترام

Tatami تاتامی

تشک جودو

Dujo دوجو

محل تمرین جودو

 

 

کانچو جوکو نینومیا، یکی از نوابغ کاراته جهان

استاد نینومیا به راستی یکی از بهترین و موفق ترین مدرسین کاراته جهان است

 که در شهر دنور ایالن کلرادویِ آمریکا زندگی می کند. ایشان با داشتن تجربه زیاد

در رشته های جودو و سومو و ادغام آن با کیوکوشین کاراته یکی از مدرن ترین

رشته های کاراته (انشین) را بنیان گذاشته است. اعتبار ایشان در دنیای کاراته

به حدی است که بسیاری از قهرمانان ایشان را هنوز به عنوان الگوی زندگی خود

می داند، کما این که کانچو نینومیا در زمان قهرمانی نیز یکی از الگوی آنها قلمداد

می گردید. تعدادی از این قهرمانان هر چند صباحی با ایشان در تماس هستند.

 خوشبختانه من افتخار ملاقات بعضی از آنها را در یکی از مسابقات ساباکی در

آمریکا را داشته ام.

یکی از نویسندگان مجرب ژاپنی در حال تهیه کتاب جدیدی از کانچو نینومیا با عنوان

از امپراتوری تا سامورائی های نوین ژاپن.

متأسفانه شخصیت و طرز فکر کانچو نینومیا حتی برای مربیان این سبک در

 ایران کاملاً ناشناخته است لذا بر آن شدن که زندگی نامه ایشان را از کتاب سفر

من به دنیای کاراته به کلیه دوستان عزیر تقدیم کنم.

● مقدمه

آفتاب گرم از شیشه پنجره به آینه دوجو برخورد کرده و انعکاس آن تا انتهای

 دوجو پیش آمده بود. آن روز یکی از همان روزهای گرم مهر ماه با آسمانی آبی بود

 که فقط در قله کوه های راکی می توان آن را یافت. من در دفتر دوجو مشغول

 سرشماری اسامی هنرجویانی بودم که قرار بود ظرف چند روز آینده از آنها

 آزمون گرفته شود.

وجود شخص غریبه ای را حتی قبل از ورود به دوجو حس کردم. وقتی که سرم

را برگرداندم غریبه تازه وارد را جلوی چشمان خود یافتم. گرچه این غول بی شاخ و

دم طوری وانمود می کرد که در حال تماشای پوسترهای روی دیوار دوجو است ولی

 از نیم نگاهش می توانستم بفهمم که در حال محک زدن من بود.

از او پرسیدم آیا دنبال کسی یا چیزی می گردد.

او جواب سئوال من را نداد و پس از چند لحظه درنگ از من پرسید ”این قهرمان

ژاپن که می گویند شما هستی؟“

صدای اتوبوسی رشته کلام را پاره کرد و من هم سئوال این غریبه تازه وارد را جواب

 ندادم.

نگاه دیگری به او کردم. هنوز شلوار جین آبی رنگ و پیراهن سفید و قد بالای دو متر

 با وزن بیش از صد کیلویش را به یاد دارم. دست مانند بازیکنان خط دفاعی فوتبال

 آمریکائی با یک کلاه گرد بزرگ و ساکی که روی کولش حمل می کرد.

او از من پرسید ”مگر تو جوکو نینومیا نیستی؟“

من هم جواب دادم ”بله. آیا کمی از من بر می آید؟“

چشمانش را گرد کرد و سرش را کمی عقب کشید و در حالی که انگشتان شصت

 دستش را در جیبش کرده بود پاسخ داد ”من چند رشته مختلف رزمی کار کرده ام

و می خواهم با تو مبارزه کنم.“

متأسفانه غربی ها بخشی از فرهنگ ما را به خوبی درک نکرده اند. شاید که

آنها کمابیش در فیلم های رزمی دیده اند که چگونه یک شخص به دوجوهای

دیگر رفته و با آنها مبارزه می کنند ولی به جز آنهائی که در رده کمربند

مشکی هستند با فرهنگ ما به خوبی آشنا نیستند. مفهوم اصلی مبارزه یعنی

تلاش برای بقا و تنها هر رشته کاراته در این شرایط رنگ و بوی اصلی خود را

 نشان می دهد. مبارزه یعنی روبه رو شدن با مرگ و قبول با افتخار آن در

 قبال پاسداری از ارزش هائی که به آنها ایمان داریم در غیر این صورت مبارزه به

 یک بازی کودکانه مبدل خواهد شد.

من هیچ وقت نمی توانستم تن به این مبارزه بدهم مگر این که این غول بی شاخ و

 دم مفهوم مبارزه را کاملاً درک کرده باشد.

کتابچه ام را بستم و به او گفتم که اگر می خواهد با من مبارزه کند من حاضر به

 این کار نیستم.

تاريخچه زندگي استاد بزرگ مريهه وشيبا      

 


استاد بزرگ مريهه وشيبا



مُـریهه وشیـبـا، درسال ۱۸۸۳ در کشـور ژاپن دیـده به جهـان گشود و پس

از هشتاد و شش سال عمر در سال ۱۹۶۹ دیده از جهان فروبست. وی درسبکهـای

 متعددی از جمله جوجیتسـو دارای مدرک بود و همچنین دربکـارگیـری از نیـزه

 و شمشیـر مهـارتی خـاص داشت. وی با تغییـر و تعـدیل برخی از فنون جوجیتسو،

 از آنها در آیکیدو استفاده نمود و فنون منحصر به فرد دیگری را نیز درهنر رزمی خود

 بکارگرفت.

آیکیدو نامی است که او برای هنر رزمی خود انتخاب نمود. این کلمه مرکب از سه

 جـزء آی، کی و دو می‌باشد که معنـای اصلـی آنها به ترتیب همـاهنـگی، نیـروی

 درونی و راه و روش می‌باشد. تلفظ آی به معنای هماهنـگی، با آی به معنای

 عشـق یکی است که مـریهه از هر دو آنها، در بینش این هنر رزمی بهره می‌جسـت

سال 1883 در تاريخ 14/12 در استان واكاياما شهـر تانابه از پدر و مادري بنام يُرُكو

و يوكي بدنيا آمد .

سال 1890 در معبـدي در نزديكي خانه اش خواندن و نوشتن را در هفت سالگي آموخت.

سال 1896 در سيزده سالگي به مدرسه راهنمائي واكاياماكن داي ني جين چو رفت ولي س از يكسال منصرف شد .

سال 1897 در چهارده سالگي معلم چورتكـه شد و در اداره ماليات مشغول بكار شد.

سال 1901 در هجـده سالگي كار اداره ماليات را رهـا كرد و براي كار به توكيـو رفت .

سال 1902 در نوزده سالگي مغازه اي داير كرد و به تمرين جـودو پرداخت . بعلت

 مـريضـي به شهر تـانـابـه بـرگشت و   هر روز در كوهستانها خود راقوي مي كرد

و ازدواج كرد.

سال 1903 در بيست سالگي به خدمت سربازي در اُساكا رفت و آنقدر در كار

 تيراندازي و شمشير بازي مهارت داشت  كه به او پيشواي سربازها ميگفتند .

از استان اُساكا به استان واكاياما رفت تا در جنگ ني چي رو شركت كند و مرتب

  ورزش مي كرد.

سال 1909 در بيست و شش سالگي با نظر دولت در باره يكي شدن معابد مخالفت

 كرد و به پيروزي رسيد .

سال 1912 در بيست و نه سالگي از طرف دولت به پيشنهاد شد به هُكاي دو برود

و او با پنجاه و چهار خانوار به  هـكـايـدو منطقه مُن بتسو گون شي را تا كي گِن

 رفتند .

سال 1914 در سي و يك سالگي در روستاي كامي يوبِتسو كارهاي زيادي انجام داد

 و او را شي راتاكي  ناميدند  سال 1915 در سي و دو سالـگي در هتلي در اِن گارو

 بنام هي ساتا با استاد جودو تاكـدا سـوكـاكو آشنـا شـد و بـه ورزش جـودو پرداخت .

سال 1917 در سي و چهـار سالـگي در روستـاي كـامـي يـوبتسـو آتش سوزي

 بزرگي اتفاق افتاد كه او و همراهانش آنرا مهـار كردند .

سال 1918 در سي و پنج سـالـگي يكـي از مقامـات بالاي ارتش مُنبِتسو گون

در روستاي كامي بِتسو شد .

سال 1919 در سي و شـش سالـگي در زمان مرگ پدر مريهه به شهر خود برگشت

 و در بين راه به كيوتو آيابه رفت و با كسي كه حاجت ميداد بنام دِگـوچـي اُنـي

زابـورُ آشنا شـد.

سال 1920 در سي و هفـت سالـگي پس از مرگ پدرش همراه با خانواده اش

 به كيـوتو آيابه رفت تا در آنجا زنـدگي كند . در آنجـا به ورزش پـرداخت و باشگـاهي بنـام كـلاس وشيبـا را دايـر نمـود .

سال 1922 در سي و نـه سالـگي نـام آي كـي را براي ورزش خـود برگـزيد و به ديگـران ابـلاغ كـرد .

سال 1924 در چهـل و يك سالـگي همراه با دِگـوچي اُنـي زابـورُ به مغولستان رفت كه خيلي سختي كشيد .

سال 1925 در چهـل و دو سالـگي به همه گفت كه راه آي كي را با جديت دنبال

 كنند و در پائيز همان سال بـه دعوت دريـادار تاكِ شيتـا رئيس نيروي دريائي به توكيو

 رفت تا در آياماگُشو به تـدريـس آيكيدو بپردازد .

سال 1927 در چهل و چهـار سالـگي همراه خانواده خود به توكيو رفت و خانه اي

 اجاره كرد و همچنين مكـاني اجاره  كرد و در آنجا به تمرين پرداخت .

سال 1929 در چهل و شـش سالـگي ، معلم ورزش دريا نوردان شد .

سال 1930 در چهل و هفـت سالـگي براي دايـر كردن كـلاسي به مِجي رُشي

 مُراچي آيي نقـل مـكان كرد و كلاسي داير كرد كه اجـاره اي بود در اين كلاس

 جيگارو كانو كه خود از جـودو كاران برجستـه بود شـركـت كرد و فنـون مُـريـهـه را 

 از نـزديك مشاهـده نمـود .

سال 1931 در چهل و هشت سالـگي در شيـن جـوكـو واكـامـاتسـوچو كلاسي

داير كرد كه نامش را كُبوكان قـرارداد و  در آنـجا شـاگـردان زيـادي بـدور او

جمـع شـدنـد .

سال 1945 در پنجاه و هفـت سالـگي از دولـت بورسيـه مي گرفت و مجلس ،

 مكاني بنام زايـدان هُجين كُبوكاي را داير كرد و آي كـي بـوجوتسو را ورزش آي كي

 ناميـد و در استـان ايبـاراكي محله ايواما كلاسي در بيرون از خانه خـود دايـر كـرد .

سال 1942 در پنجاه و نـه سالـگي ورزش آي كي را آيـكيـدو ناميد .

سال 1943 در شصـت سالـگي در استـان ايـبـاراكي محله ايـوامـا معبد آيـكيـدو

 را سـاخـت.

سال 1952 در شصـت و نـه سالـگي به شهرهاي مختلف سفـر كرد و آيكيـدو

را گستـرش داد.

سال 1960 در هفتاد و هفـت سالـگي در تلويزيون ژاپن گـواهينـامه شي جو هُشو

 را در روز بونكا گرفت .

سال 1964 در هشتـاد و يك سالگي ( تابستان اين سال ) از طرف امپـراتـور ژاپن

 بخاطر آيكيدو ، مـدال افتـخار دريافت نمـود .

سال 1966 در هشتـاد و سـه سالـگي از كشـور بـرزيـل از كليـسـاي كاتوليك آپُستُ

 ليكا اُرتو دُشيا از طرف بالاترين مقام كليسا بهترين لقب كاتوليك

( آپست ليكا اُرتودشيا هـاكشـاكـو ) براي او ارسال شد .

سال 1969 در هشتـاد و شـش سالـگي بخاطر كار بزرگي كه انجام داده بود

 ( ابداع ورزش آيكيدو ) از استاندار واكـايـامـا مـدرك تـانـابـه  شيـمييُ شيمين

 را دريافت كرد و از محله ايواما ، ايواماچو مييُ چُمين را گرفت و در بامداد يكي

 از روزهاي سال 1969 ساعت 5 صبح بـدرود حيـات گفت . روز قبـل از فـوت

 مـدركي بنام سيگُ اي كونسان تُ زويي هُـشُ را دريـافـت كـرد .

 

به ادامه مطلب مراجعه فرمایید



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه هفدهم آذر 1391 | 20:42 | نویسنده : بروسلی |